Συνεντεύξεις

Ένας χρόνος κυκλοφορίας για το «Καίει ο Ήλιος τα Μεσάνυχτα;» και η Πολύμνια Κοσσόρα κάνει τον απολογισμό!

Ένας χρόνος κυκλοφορίας για το «Καίει ο Ήλιος τα Μεσάνυχτα;» και η Πολύμνια Κοσσόρα κάνει τον απολογισμό!

Το βιβλίο της Πολύμνιας Κοσσόρα «Καίει ο Ήλιος τα Μεσάνυχτα;» συμπλήρωσε ένα χρόνο κυκλοφορίας, που όπως αναφέρει και η ίδια πρόκειται για μια συναρπαστική χρονιά.

Κυρία Κοσσόρα, έχοντας μόλις συμπληρωθεί ένα έτος από την κυκλοφορία του βιβλίου σας «Καίει ο Ήλιος τα Μεσάνυχτα;» ποια είναι η πιο δυνατή στιγμή στο μέχρι τώρα ταξίδι του; 

Ευτυχισμένο ξάφνιασμα, συγκίνηση και μια σχεδόν παιδική περηφάνεια ένιωσα την πρώτη φορά που είδα το βιβλίο μου στην προθήκη προβολής μεγάλου, κεντρικού βιβλιοπωλείου, αμέσως μετά την έκδοσή του. Και μάλιστα ανάμεσα σε δυνατά ονόματα της σύγχρονης πεζογραφίας. Στιγμιαία αναψοκοκκίνισα, λες και όλος ο κόσμος με κοίταζε και σκεπτόταν «να, αυτή είναι η συγγραφέας!». Αμηχανία, τρέμουλο και ένα ασυγκράτητο χαμόγελο.

Ποια ήταν η προσδοκία σας για αυτό το βιβλίο; Στο χρόνο που πέρασε εκπληρώθηκε αυτή;

Δύσκολα θα το έλεγα προσδοκία. Μάλλον μια γνήσια, ανόθευτη επιθυμία το βιβλίο μου να διαβαστεί από το μεγάλο κοινό. Να «τσαλακωθεί» από χέρια που θα το αγαπήσουν και δεν θα το αφήσουν μέχρι το τέλος. Να ακούσω αναγνώστες να λένε ότι τους συγκίνησε, ότι κάτι τους άφησε, ότι το κουβέντιασαν με φίλους τους. Ναι, σε κάποιον βαθμό, ίσως ανάλογο με τα στενά περιθώρια του ελληνικού αναγνωστικού κοινού, η επιθυμία μου εκπληρώθηκε, όχι τόσο σε αριθμούς, αλλά σε γνήσια, αυθόρμητα σχόλια αναγνωστών. Εκείνων που με απλά λόγια, χωρίς φιλολογικές αναλύσεις, μου είπαν πόσο τους άρεσε.

Ποιο σχόλιο που ακούσατε από αναγνώστη σας έκανε μεγαλύτερη εντύπωση;

Το σχόλιο που ξεχωρίζω επειδή εκφράστηκε όχι μόνο από έναν, αλλά από περισσότερους αναγνώστες, ήταν η συναισθηματική ταύτιση τους με κάποιον από τους κεντρικούς χαρακτήρες της ιστορίας. Και βέβαια όχι όλοι με τον ίδιο χαρακτήρα. Με εντυπωσίασε η διαφορετικότητα της ματιάς πάνω στους ήρωες και η αυθόρμητη ανάδειξη κάποιων χαρακτηριστικών τους, τα οποία οι αναγνώστες ένιωσαν να μοιράζονται μαζί τους.

Αν μπορούσατε να γυρίσετε το χρόνο πίσω, θ’ αλλάζατε κάτι; Ναι, όχι και γιατί;

Όχι, δεν θα άλλαζα κάτι, ακόμα και αν μπορούσα. Το βιβλίο γράφτηκε τότε που γράφτηκε, είπε αυτά που είχε να πει. Και εγώ καταπιάστηκα με τη συγγραφή τότε που ωρίμασε η στιγμή. Ούτε νωρίτερα, ούτε αργότερα. Και όλα, από τα πιο ιδιωτικά και περίκλειστα, όπως η σύλληψη μιας ιστορίας, μέχρι και τα πιο πεζά και διαδικαστικά, έγιναν όταν και όπως ήταν δυνατόν να γίνουν στον χρόνο τους. Τα επόμενα βήματα ίσως θα είναι διαφορετικά, με άλλη έμπνευση και άλλο άρωμα, αλλά αυτή είναι και η ομορφιά του καινούργιου.

Ποιο τραγούδι θ’ αφιερώνατε στους ήρωες σας με αφορμή αυτή την επέτειο;

Θα διάλεγα ένα τραγούδι από τις μουσικές του βιβλίου. Όλα αγαπημένα και χαρακτηριστικά των ηρώων. Ίσως το «Our love is easy» από τηMelody Gardot. Ακριβώς για να πω ότι τίποτα δεν είναι εύκολο, ακόμη και αν φαίνεται έτσι, ειδικά η αγάπη. Ένας στίχος του τα λέει όλα. «They say the poisoned vine breeds a finer wine».Αφιερωμένο κυρίως στον Ορέστη.

Το βιβλίο σας μεταφράστηκε και στ’ αγγλικά. Ποιο είναι το διαβατήριό του, το στοιχείο που το κάνει να περνά τα σύνορα;

Από την πρώτη σύλληψη στο μυαλό μου, ήξερα ότι έγραφα μια ιστορία που έβγαινε έξω από τα ελληνικά σύνορα. Μια σύγχρονη ιστορία που διατρέχει την Ευρώπη, αν όχι και άλλους διαφορετικούς πόλους στον κόσμο. Βορράς – Νότος. Σκανδιναβία – Μεσόγειος. Ανοιχτά σύνορα, αλλά ψυχές που κουβαλούν συνήθειες, φόβους και προκαταλήψεις. Ένα ταξίδι σε τόπους, αλλά και συναισθήματα που έχει από τη φύση του διαβατήριο απεριόριστης διάρκειας. Είχε βέβαια το βιβλίο μου την τύχη μιας εξαιρετικής μετάφρασης στα αγγλικά, κάτι πολύ σπάνιο στην ελληνική πεζογραφία. Προνόμιο αλλά και υποχρέωση να το αξιοποιήσω.

Ευχαριστούμε πολύ!

Σχόλια

Συνεντεύξεις

Περισσοτερα στην κατηγορια Συνεντεύξεις

Copyright © 2015-2016 Clevernews