Γνώμες

Ευρωλίγκα, μέρος 1ο: Μια γαλήνια (;) εβδομάδα…

Ευρωλίγκα, μέρος 1ο: Μια γαλήνια (;) εβδομάδα…

Ο Ηλίας Γεροντόπουλος γράφει για τον Ολυμπιακό που τα βρήκε μπαστούνια, για τη Λιμόζ που διαλύθηκε μέσα σε έντεκα λεπτά, για τον Παναθηναϊκό που καθαρίζει τις πληγές του με… Άζαξ και για τον Πρίντεζη που δύσκολα θα τη βγάλει καθαρή…thy-euroleague

Με τούτα και με κείνα, 4η αγωνιστική φτάσαμε χωρίς να το πολυκαταλάβει κανείς. Ο Ολυμπιακός γιατί ψάχνει εναγωνίως τη χημεία του, ο Παναθηναϊκός γιατί πνίγεται σε σκοτσέζικα ντουζ (μία κερδίζει εύκολα, μία χάνει ανέλπιστα ή… καταποντίζεται!), κι εμείς οι υπόλοιποι, γιατί βλέπουμε μια συναρπαστική πρώτη φάση, μόνο εκεί που δεν συμμετέχουν οι δύο ελληνικές ομάδες.

Αυτή η 4η αγωνιστική πάντως, δείχνει να φέρνει μαζί της κάτι που και οι δύο αιώνιοι το ‘χουν ανάγκη αυτή τη στιγμή. Ηρεμία. Βέβαια, απ’ το «δείχνει» μέχρι το «φέρνει», ο δρόμος είναι πιο μακρύς απ’ όσο φαίνεται. Για την ακρίβεια, τρία κόκκινα δεκάλεπτα. Κι άντε να δούμε πόσα πράσινα…

Ντέρμπι (;) απ’ τα παλιά.

Το Ολυμπιακός-Λιμόζ, κάποτε ήταν πόλεμος. Τότε που οι Γάλλοι έφταναν πιο κοντά από κάθε άλλη μπασκετική ομάδα στο… κατενάτσιο! κι ο Ολυμπιακός ήταν κυρίαρχος της Ευρώπης αλλά (ακόμη) χωρίς κούπα. Τότε που η Ελλάδα έψαχνε ρομαντικά το πρώτο της «πρωταθλητριών», και ο ημιτελικός «Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός» ήταν συχνότερος στην Ευρωλίγκα απ’ όσο στο κύπελλο Ελλάδος. Τότε που παλεύαμε για μια θέση στον μπασκετικό ήλιο της Ευρώπης, και είχαμε πρωτάθλημα που το διεκδικούσαν επάξια πέντε ομάδες (αναφέρω για τον δύσπιστο: ΑΕΚ, Άρης, Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΠΑΟΚ και δεν βάζω μέσα στους διεκδικητές και τον Πανιώνιο). Από τότε βέβαια, κύλησε πολύ νερό στ’ αυλάκι…osfp_limoges2

Φυσικά, αν το καλοσκεφτείς, το μόνο που άλλαξε στ’ αλήθεια είναι πως οι Γάλλοι έχουν πια, ακόμα λιγότερους τρόπους να βάλουν τη μπάλα στο καλάθι. Κατά τα άλλα, συνεχίζουν να είναι σκληροί στην άμυνα (ντάξει, δεν δέρνουν όπως τότε!) και προσπαθούν να κρατήσουν το σκορ χαμηλά για να ‘χουν ελπίδες. Αυτό δοκίμασαν να κάνουν χθες στο ΣΕΦ και ώ του θαύματος, για τρία ολόκληρα δεκάλεπτα το κατάφεραν!

Δεν θέλει τρομερές μπασκετικές γνώσεις το συμπέρασμα: Ο Ολυμπιακός ήταν για άλλη μια φορά ασύνδετος, αργός, βιαστικός και μονοδιάστατος. Κι αν η τελική διαφορά αφήνει την εικόνα επιβλητικής νίκης των ερυθρολεύκων, αυτή η εικόνα είναι «μαγική» όσο και επικίνδυνη.

Η Λιμόζ κέρδιζε στα δύο πρώτα δεκάλεπτα. Η Λιμόζ έχανε μόλις για 6 πόντους, 27 δεύτερα πριν τη λήξη του τρίτου (τελικά το δεκάλεπτο έκλεισε στους 9, αφού ο Στρόμπερι (!) πέτυχε ένα καλάθι και φάουλ αλά… ΝΒΑ!). Η Λιμόζ ήταν μέσα στο παιχνίδι για 29 λεπτά. Τελικά έχασε για 26 πόντους!

Η εύκολη ανάγνωση των παραπάνω, λέει πως ο Ολυμπιακός χρειάστηκε 11 λεπτά καλού μπάσκετ για να «σκορπίσει» τους Γάλλους. Η δύσκολη ανάγνωση, λέει πως το τέταρτο δεκάλεπτο ήταν ενδεικτικό της ποιότητας που έχει (ή μάλλον που δεν έχει) η πρωταθλήτρια Γαλλίας. Μια ομάδα χωρίς έναν-δύο αξιόπιστους σκόρερ, χωρίς ψηλούς με γνώση των βασικών, μια ομάδα που είδε τους δύο καλύτερους παίκτες της να έχουν μαζί 11 πόντους (Σαφάρτζικ, Πέιν), μια ομάδα που κατάφερε να διαλυθεί πλήρως μέσα σε έντεκα λεπτά (στο τελευταίο δεκάλεπτο έβαλε 7 και έφαγε 24!), είναι η ίδια ομάδα που βραχυκύκλωσε τους Πειραιώτες σ’ όλο το πρώτο μέρος!

Για να το κάνω πιο λιανά, ήταν γνωστό πως η Λιμόζ είναι μια ομάδα χαμηλής δυναμικότητας. Στην πραγματικότητα όμως, είναι μια φιλότιμη μεν, αλλά κακή ομάδα χαμηλής δυναμικότητας. Καλοδουλεμένη, σκληρή στην άμυνά της, αλλά… ανεμοδούρα στην επίθεση και χωρίς παίκτες που ξέρουν να σκοράρουν. Αυτή λοιπόν την ομάδα, ο Ολυμπιακός έφτυσε αίμα για να τη λυγίσει. Όταν τη λύγισε, την έσπασε πια για πλάκα. Όμως στην ίδια ομάδα πέρσι, θα έκανε πλάκα απ’ την αρχή.pp

Και κάτι τελευταίο. Δεν χρειάζεται να συνεχίσω με τις προσθήκες που έχει ανάγκη ο Ολυμπιακός. Είναι δεδομένο πια. Όμως, βλέποντας χθες τον Πρίντεζη να είναι ξανά ένας απ’ τους κορυφαίους του γηπέδου, σκέφτηκα πως… Πως αν δεν ενδιαφερθεί κάποιος για την προστασία ενός εκ των βασικότερων χαρτιών της ομάδας του Πειραιά, αν συνεχίσει να καταπονείται (ελλείψει εναλλακτικών) το σώμα του Πρίντεζη (που είναι έτσι κι αλλιώς «αθλητικός», άρα καταπονεί αρκετά το σώμα του), τότε πολύ φοβάμαι πως στο λιμάνι θέλουν επειγόντως… ευχέλαιο! Γιατί αν ο Πριντ (λέμε τώρα) τραυματιστεί, ποιος θα καλύψει το κενό του;

Παναθηναϊκός σαν… Άζαξ!

Για τους πράσινους η γαλήνη της εβδομάδας είναι αυτοσκοπός. Το παιχνίδι κόντρα στη Ζιελόνα Γκόρα έγραφε απ’ την αρχή της χρονιάς Ν/Ν (νίκη μέσα-έξω) και η ομάδα του Τζόρτζεβιτς θέλει να μείνει πιστή στο πρόγραμμά της. Όπως γράφαμε και μετά τον αγώνα με την Καρσιγιάκα, αυτό που έχει κερδίσει μέχρι στιγμής (και μέχρι αποδείξεως του εναντίου) ο φετινός Παναθηναϊκός, είναι η ανάκτηση της ψυχολογίας μεγάλης ομάδας. Το παιχνίδι λοιπόν απέναντι στο «πράσινο βουνό» της Πολωνίας, είναι η καλύτερη επιβεβαίωση αυτής της ψυχολογίας.panathinaiko

Ψεκάζει, σκουπίζει, τελείωσε! Αυτή η συνταγή «Άζαξ» είναι μονόδρομος σήμερα για τους πράσινους. Κι ακόμα, είναι το καλύτερο γιατρικό για να επουλωθεί η μεγάλη πληγή της… εικοσάρας από την Μπαρτσελόνα. Και για να επιβεβαιώσει το τριφύλλι πως, ίσως δεν είναι ακόμη έτοιμο για τα μεγάλα ματς, τα μικρά πάντως τα καθαρίζει!

Για να μην παρεξηγηθώ, δεν έχουν κακή ομάδα οι Πολωνοί. Άμα σε βρούνε μπόσικο, θα κυνηγήσουν όλες τις ευκαιρίες τους. Μην ξεχνάμε πως, ήταν η ίδια ομάδα που παραλίγο να κάνει τη ζημιά στον Ολυμπιακό μέσα στο ΣΕΦ τη σαιζόν 2013-14 (την πρώτη της μάλιστα χρονιά στην Ευρωλίγκα). Και είναι η ίδια ομάδα που τρόμαξε φέτος τη Μπαρτσελόνα μέσα στην Ισπανία. Όπως και να ‘χει όμως, ένα όνομα που αποτελεί έτσι κι αλλιώς φτωχό συγγενή στον όμιλο, και μια έδρα που την «πάτησα» ως τώρα η Κουμπάν του Μπαρτζώκα, και κυρίως η Ζαλγκίρις, δεν τρομάζουν τον Παναθηναϊκό. Τον καλό Παναθηναϊκό. Όμως και τον κακό Παναθηναϊκό, ακόμη κι αν τον τρομάξουν, και πάλι πολύ δύσκολα θα του πάρουν το αποτέλεσμα.

Σχόλια

Περισσοτερα στην κατηγορια Γνώμες

Copyright © 2015-2016 Clevernews