Συνεντεύξεις

Φίλιππος Φιλίππου: «Αν ο συγγραφέας τολμήσει να το παίξει ειδήμων και σοφός θα τιμωρηθεί από τους αναγνώστες»

Φίλιππος Φιλίππου: «Αν ο συγγραφέας τολμήσει να το παίξει ειδήμων και σοφός θα τιμωρηθεί από τους αναγνώστες»

Ο πολυγραφότατος συγγραφέας Φιλιππος Φιλίππου δε χρειάζεται συστάσεις. «Σεσημασμένος» του αστυνομικού μυθιστορήματος, ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας, μας έχει επίσης χαρίσει αξιολογότατες μελέτες, αλλά και βιογραφίες. Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πατάκη το νέο του βιβλίο με τίτλο: «Ιστορία της ελληνικής αστυνομικής λογοτεχνίας: ο Γιάννης Μαρής και οι άλλοι» (περισσότερα για το βιβλίο δείτε εδώ).

Κύριε Φιλίππου, υπάρχει διχογνωμία για το αστυνομικό μυθιστόρημα, κατά πόσο μπορεί να χαρακτηριστεί λογοτεχνικό είδος. Μετά από την μακροχρόνια μελέτη σας, ποια είναι η γνώμη σας;

Αυτό συνέβαινε παλιά, όταν η αστυνομική λογοτεχνία βρισκόταν στο περιθώριο και τη θεωρούσαν παραλογοτεχνία ή παραφιλολογία. Τώρα, τον εικοστό πρώτο αιώνα, τα πράγματα έχουν αλλάξει, αρκετοί συγγραφείς αστυνομικών αφηγημάτων διδάσκονται στα ξένα πανεπιστήμια, ενώ τα ελληνικά διοργανώνουν σχετικές εκδηλώσεις και σε αυτά εκπονούνται ανάλογες επιστημονικές εργασίες. Σίγουρα, υπάρχουν καλά και κακά βιβλία σε όλα τα λογοτεχνικά είδη, αυτό κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει.

Ποιο θεωρείται το πρώτο αμιγώς αστυνομικό ελληνικό μυθιστόρημα;

Το 1913 δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ελλάς το μυθιστόρημα Ο Σέρλοκ Χολμς σώζων τον κ. Βενιζέλον, μια αστυνομική-κατασκοπική περιπέτεια, μίμηση των μυθιστορημάτων του Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, αλλά ο συγγραφέας του παραμένει άγνωστος. Τη δεκαετία του ’20 ο Παύλος Νιρβάνας δημοσίευσε και εξέδωσε το μυθιστόρημα Το έγκλημα του Ψυχικού, ωστόσο κι αυτό ήταν μια παρωδία αστυνομικού. Κατά τη γνώμη μου, το πρώτο ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα ήταν Το μυστικό της ζωής του Πέτρου Βερίνη, το δημοσίευσε το 1937 στην Καθημερινή η Ελένη Βλάχου, δεν βγήκε όμως ποτέ με τη μορφή βιβλίου.

Το αστυνομικό μυθιστόρημα πιστεύετε ότι είναι διδακτικό ή θα μπορούσε να αποτελεί κακή επιρροή για τον αναγνώστη του;

Τα μυθιστορήματα γενικά δεν πρέπει να είναι διδακτικά, αν τολμήσει οποιοσδήποτε συγγραφέας να το παίξει ειδήμων και σοφός που δίνει συμβουλές και διδάσκει θα τιμωρηθεί από τους αναγνώστες. Το αστυνομικό ήταν και παραμένει διασκεδαστικό-ψυχαγωγικό ανάγνωσμα και σήμερα είναι και κοινωνικό. Ο συγγραφέας του επισημαίνει, σχολιάζει, αποκαλύπτει, δεν δίνει μαθήματα. Ασφαλώς, δεν ασκεί κακή επιρροή στους αναγνώστες, απλώς τους προβληματίζει.

Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε, αλλά πώς νιώσατε όταν είδατε για πρώτη φορά τυπωμένο βιβλίο σας;

Α, ήταν πολύ ωραία, ένιωσα πρωτόγνωρα συναισθήματα. Είχα πάει, θυμάμαι, στην Έκθεση Βιβλίου της Κηφισιάς και μέσα στον ηλεκτρικό είδα μια κυρία που διάβαζε το βιβλίο μου. Ήμουν πολύ υπερήφανος γι’ αυτό

Μας έχετε χαρίσει αστυνομικά βιβλία, αλλά και εξαιρετικά μυθιστορήματα, μελέτες και βιογραφίες. Τί είναι εκείνο σας κάνει να επιλέγετε είδος κάθε φορά;

Όλα είναι θέμα έμπνευσης. Εκεί που συζητάς με φίλους, που περπατάς, που διαβάζεις ένα βιβλίο, που ταξιδεύεις, έρχεται στο μυαλό σου μια ιδέα. Λες, αυτή την ιδέα να την κάνω βιβλίο; Αξίζει τον κόπο; Ποιον θα ενδιαφέρει; Κι έπειτα αρχίζεις να γράφεις, κάνοντας παράλληλα τη σχετική έρευνα, χωρίς να ξέρεις πού θα σε βγάλει. Στο τέλος, σε βγάζει σε ένα βιβλίο.

Ποιο ελληνικό έγκλημα από όσα έχουμε ακούσει σας έχει κάνει τη μεγαλύτερη εντύπωση;

Η υπόθεση της δολοφονίας του βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη στη Θεσσαλονίκη το 1963 από παρακρατικούς. Ήταν πολιτικό έγκλημα και οι ένοχοι στην ουσία δεν τιμωρήθηκαν. Η δίκη τους ήταν παρωδία. Επίσης οι ένοχοι δεν εντοπίστηκαν από την αστυνομία αλλά από δημοσιογράφους και απλούς πολίτες. Δηλαδή, η αστυνομία έκανε την πάπια κι αυτό είναι πρωτοφανές. Το έγκλημα το έκανε μυθιστόρημα ο Βασίλης Βασιλικός, το Ζ, που έγινε και ταινία από τον Κώστα Γαβρά.

Αγαπημένο σας βιβλίο και συγγραφέας;

Α, είναι πολλά. Ποιο να αναφέρω εδώ; Ποιους συγγραφείς να μνημονεύσω; Τον Πόε, τον Κάφκα, τον Μάρκες, τον Καζαντζάκη, τον Τσάντλερ, τον Μαρή; Θα αναφέρω μόνο τη Βάρδια του Νίκου Καββαδία.

Ετοιμάζετε κάποια νέα δουλειά;

Ναι, γράφω ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με πραγματικά γεγονότα και πραγματικούς ήρωες. Δηλαδή κάνω και μια ανάλογη έρευνα σε αρχεία εφημερίδων. Σας ευχαριστώ πολύ.

Εμείς σας ευχαριστούμε πολύ!

Σχόλια

Συνεντεύξεις

Περισσοτερα στην κατηγορια Συνεντεύξεις

Copyright © 2015-2016 Clevernews