Συνεντεύξεις

Γιώργος Χριστοδούλου: «Πιστεύω πως η Ελλάδα είναι αστείρευτη πηγή λογοτεχνικού και θεατρικού θησαυρού»

Γιώργος Χριστοδούλου: «Πιστεύω πως η Ελλάδα είναι αστείρευτη πηγή λογοτεχνικού και θεατρικού θησαυρού»

Μια κωμωδία με ρίμα, στα πρότυπα του Μποστ ανεβαίνει αυτό τον καιρό στο θέατρο Έαρ Βικτώρια. Πρόκειται για το έργο του Λεωνίδα Τσίπη «Ζει της Άρτας το Γιοφύρι;» σε σκηνοθεσία Γιάννη Διαμαντόπουλου, με πρωταγωνιστή το Γιώργο Χριστοδούλου.

Κύριε Χριστοδούλου, πείτε μας λίγα λόγια για την παράσταση.

Η παράσταση «Ζει της Άρτας το Γιοφύρι;» είναι σε σατυρικό δεκαπεντασύλλαβο, που μέσα από το μύθο του γεφυριού της Άρτας προσπαθήσαμε να σατιρίσουμε και να καυτηριάσουμε όλα αυτά που χρόνια μας ταλαιπωρούν και τραυματίζουν την Ελλαδίτσα μας. Διακωμωδώντας την πολιτική κατάσταση και την πολιτική ατμόσφαιρα που απλώνεται πάνω μας και μέσα από τους ανθρώπους που την υπηρετούν, περνάμε το μήνυμα ότι ζούμε σε μία χώρα που έχω την αίσθηση ότι είναι ίσως η πιο όμορφη και πιο σημαντική χώρα στον κόσμο. Aς σταματήσουμε όλοι να την καταστρέφουμε.

Πώς επιλέξατε ένα έργο όπως αυτό;

Διαβάζοντας το έργο, διασκέδασα πολύ με τον τρόπο που γράφει και σκιαγραφεί, μέσα από το μύθο του Γεφυριού της Άρτας, τους Πολιτικούς και την Πολιτική κατάσταση. Ταυτόχρονα όμως σατιρίζει κι όλους εμάς, με τα χιλιάδες κουσούρια μας και μας θυμίζει έντονα πόσο εγωιστές, συμφεροντολόγοι και καλοπερασάκηδες είμαστε και από την άλλη, πόσο αγαπησιάρηδες με το γνωστό «Ωχ Αδελφέ».

Γιατί επιμένετε στους Έλληνες συγγραφείς;

Επιμένω γιατί πιστεύω πως η Πατρίδα μου, η Ελλάδα, είναι αστείρευτη πηγή λογοτεχνικού και θεατρικού θησαυρού. Πιστεύω πως οι θεατρικοί συγγραφείς και οι λογοτέχνες μας είναι μακράν καλύτεροι από πολλούς άλλους. Στο παρελθόν έχω ασχοληθεί και με ξένους συγγραφείς, αλλά πιστεύω τώρα πως ήρθε η ώρα για τους δικούς μας συγγραφείς. Έτσι στο Θέατρο «Έαρ Βικτώρια» δημιουργήσαμε το «Μανιφέστο Ελληνικού Έργου» για να αναδείξουμε το μεγαλείο τους. Είτε αυτοί είναι θεατρικοί, είτε λογοτέχνες, ποιητές, μουσικοί κ.λπ. Και τέλος κοντά σε μεγάλους δασκάλους του Εθνικού Θεάτρου αγάπησα το Ελληνικό Έργο.

Το έργο έχει στοιχεία παράδοσης, συνάμα όμως έχει μοντέρνα στοιχεία. Πόσο «μοντέρνα» είναι η παράδοση στις ημέρες μας;

Πράγματι το έργο έχει στοιχεία παράδοσης. Παίρνοντας τον Μύθο του Γεφυριού ο Λεωνίδας Τσίπης πάντρεψε τα μοντέρνα στοιχεία με στοιχεία παράδοσης ώστε να μπορέσουμε να δέσουμε το μύθο με την σημερινή πραγματικότητα.

Αυτό ακριβώς συνέβη. Μετά από πολύωρες συναντήσεις, συζητήσεις με πολύ έξυπνο χιούμορ και με μοντέρνα μάτια ένωσε αυτά τα στοιχεία. Παράδοση και σημερινή ματιά ταυτίστηκαν ολοκληρωτικά. Έδεσαν απόλυτα, ώστε ο τόνος αυτής της ξέφρενης κωμωδίας να ταιριάξει απόλυτα.

Με ποια ιστορική προσωπικότητα θα θέλατε να είχατε συναντηθεί και τί θα συζητούσατε μαζί του/της;

Μακρυγιάννης και Κολοκοτρώνης. Ο τελευταίος συμπτωματικά ήρθε και με «συνάντησε» στο έργο, αφού τον υποδύομαι. Είναι δυο ιστορικές προσωπικότητες που διαβάζοντας και μελετώντας τις ζωές τους και το πόσο βαθιά πίστεψαν στη χώρα τους, πραγματικά μου αφήσανε στην ψυχή μου και στο μυαλό μου ανεξίτηλα στοιχεία ανθρωπιάς και πίστης που γεννήθηκα Έλληνας. Αυτοί οι άνθρωποι, Ήρωες, πλήρωσαν πολύ ακριβά την αγάπη για την Πατρίδα που γεννηθήκαν και Πέθαναν γι’ αυτήν.

Και κλείνοντας για να καταλάβουμε πλέον ποιοι είμαστε, ας διαβάσουμε δυο αράδες απ’ αυτούς. Και ίσως καταλάβουμε επιτέλους ποιοι είμαστε εμείς.

Μακρυγιάννης: Είμαστε στο «εμείς» κι όχι στο «εγώ». Και στο εξής να μάθομε γνώση, αν θέλομε να φκιάσομε χωριό να ζήσουμε όλοι μαζί

Κολοκοτρώνης: Εμείς και στους Θεούς ορθοί μιλούμε

Ποιος είναι ο αγαπημένος σας προορισμός;

Αγαπημένος προορισμός είναι η θάλασσα. Αγναντεύοντας την με ηρεμεί και μέσα από τη θάλασσα φτάνω στο αγαπημένο μου νησί την Αλόννησο και ειδικά στο Καλαμάκι. Μια μικρή πινελιά θάλασσας και ανθρώπων. Και πίνοντας μια στάλα τσίπουρο, αγναντεύοντας το πέλαγος ηρεμεί η ψυχή και το μυαλό μου κοντά σε ανθρώπους που τους αγαπώ και μ’ αγαπάνε και τους θεωρώ οικογένεια μου.

Ετοιμάζετε νέα δουλειά;

Ήδη ανεβάζουμε αυτή την περίοδο στο θέατρο Έαρ Βικτώρια με, το «Φονιά» του Μήτσου Ευθυμιάδη σε σκηνοθεσία Γιάννη Διαμαντόπουλου, με τους αγαπημένους συναδέλφους Τζώνη Θεοδωρίδη, Κωνσταντίνο Τζέμο & Νόνη Ιωαννίδου.

Ευχαριστούμε πολύ!

 

Σχόλια

Συνεντεύξεις

Περισσοτερα στην κατηγορια Συνεντεύξεις

Copyright © 2015-2016 Clevernews