Συνεντεύξεις

Κωστής Καπελώνης: «Ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να εισάγει παραμέτρους που υποχρεώνουν την Ιστορία να πάει αλλιώς»

Κωστής Καπελώνης: «Ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να εισάγει παραμέτρους που υποχρεώνουν την Ιστορία να πάει αλλιώς»

Στο Θέατρο Τέχνης συναντούμε τον Κωστή Καπελώνη, αυτή τη φορά με ένα κατά παραγγελίαν έργο δια χειρός Παναγιώτη Μέντη, βασισμένο στον Μάκβεθ του Σαίξπηρ (περισσότερα για την παράσταση δείτε εδώ).

Κύριε Καπελώνη, πείτε μας λίγα λόγια για την παράσταση «Οίκος Μακ-Μπεθ» που ανεβάζετε φέτος.

Ο «Οίκος Μακ-Μπεθ» είναι μια μεταγραφή, για τρεις ηθοποιούς, από τον Μάκβεθ του Σαίξπηρ. Προέκυψε από την επιθυμία μου να συνεργαστώ με τους συγκεκριμένους ηθοποιούς στη δημιουργία μιας παράστασης. Ζήτησα από τον Μέντη, να γράψει ένα έργο γι’ αυτούς, με θέμα το σαιξπηρικό έργο. Ο Μέντης ακολούθησε ελεύθερα την πλοκή του έργου του Σαίξπηρ και βέβαια τους δυο βασικούς χαρακτήρες.

Ο Παναγιώτης Μέντης έγραψε το θεατρικό κείμενο για την παράσταση κατά παραγγελίαν για το Θέατρο Τέχνης. Υπήρξε η δική σας συμβολή σε αυτό, κάποια πρόταση που ενσωματώθηκε στο τελικό κείμενο;

Ο Μέντης έγραψε ένα εξ ολοκλήρου νέο έργο. Δεν έκανε μια διασκευή του Μάκβεθ. Γι αυτό εξ άλλου και ο τίτλος απλώς θυμίζει το έργο του Σαίξπηρ. Ο Μέντης είχε ένα εξαιρετικό συγγραφικό εύρημα, να ονομάσει δηλαδή το ζεύγος των πρωταγωνιστών Μακ και Μπεθ. Δηλώνοντας έτσι το αδιάρρηκτο του ζεύγους, αλλά και την αναφορά στον Σαίξπηρ. Η δική μου συμβολή εξαντλήθηκε στην πρόταση της ιδέας και σε μικρές επεμβάσεις, που κάνω σε κάθε συνεργασία μας με τον Μέντη στη διάρκεια των προβών, σε σημεία που, κατά τη σκηνοθεσία, απαιτούν μια μεγαλύτερη ανάπτυξη ή σύμπτυξη. Η θεατρική παράσταση, έτσι κι αλλιώς κατά την άποψη μου, είναι αποτέλεσμα της συλλογικής επεξεργασίας και συμβολής όλων των συντελεστών της. Δική μου προσθήκη στο έργο είναι οι στίχοι των τραγουδιών που μελοποίησε και τραγούδησε η Kalliopi, που ειναι μεταγραφή στίχων από το έργο του Σαίξπηρ.

Αν ερμηνεύατε ένα ρόλο στο παρόν έργο, ποιος θα ήταν αυτός;

Για προφανείς λόγους, ο μόνος ρόλος που θα μπορούσα να παίξω είναι ο κύριος Μακ. Σαν κυρία Μπεθ θα ήμουν πολύ γκροτέσκος και σαν Γυναίκα, -ο τρίτος ρόλος του έργου, που είναι μια πόρνη πολυτελείας-, μάλλον θα αποτύγχανα να πείσω ακόμη και τον πιο καλοπροαίρετο θεατή.

Αιώνες μετά τη συγγραφή του έργου, ποιο στοιχείο είναι εκείνο που παραμένει επίκαιρο;

Τα κλασικά θεατρικά κείμενα έχουν αυτήν τη θαυμαστή ιδιότητα. Να είναι επίκαιρα, αιώνες μετά. Το συγκεκριμένο έργο, ως έργο πολιτικό και συγχρόνως ψυχιατρικό, ταιριάζει γάντι στη σχιζοφρενική πολιτικά εποχή που ζούμε. Η πορεία προς την εξουσία, τα μέσα που χρησιμοποιούνται, αλλά και η προσπάθεια μετά, να κρατηθεί η εξουσία που κατακτήθηκε, είναι ένα συνεχώς ανακυκλούμενο μοντέλο στην πολιτική σκηνή κάθε εποχής.

 «Οι πραγματικοί/ υπαρκτοί φόβοι είναι μικρότεροι από ό,τι γεννάει η φαντασία». Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σας φόβος;

Δεν ξέρω πως κατάφερα να μη φοβάμαι, με την έννοια που το λέτε, δηλαδή νομίζω δεν έχω  ψυχολογικούς φόβους. Φοβάμαι φυσιολογικά τη ζωή που φέρνει απρόβλεπτα κακά ή δυσκολίες, αλλά από την άλλη μεριά έχω καταλήξει, ότι η πραγματικότητα και η φύση έχει την ιδιότητα να τακτοποιεί τα πράγματα με το σωστό τρόπο. Αν δούμε από απόσταση την Ιστορία και την εξέλιξη της, θα διαπιστώσουμε ότι η πορεία της δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς. Οι παράμετροι που την καθόρισαν, εκεί οδηγούσαν, μόνο που οι άνθρωποι, που ήσαν πρωταγωνιστές, δεν είχαν επίγνωση όλων των παραμέτρων. Έτσι έκαναν λάθη και οδήγησαν τα πράγματα στη φυσική κοινωνικά εξέλιξη. Η Ιστορία νομίζω δεν θα μπορούσε να συμβεί αλλιώς. Βέβαια αυτό να μην ακουστεί μοιρολατρικό, γιατί οι παράμετροι, που είπα παραπάνω, εξαρτώνται από τον άνθρωπο. Επομένως ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να εισάγει παραμέτρους που θα υποχρεώσουν την Ιστορία να πάει αλλιώς. Η ευθύνη μας κατά συνέπεια είναι ακέραια για το μέλλον.

Πιστεύετε ότι υπάρχει ποτέ κορεσμός του πάθους για την εξουσία;

Όλα τα πάθη κάποτε υπερβαίνουν το αντικείμενο τους και μοιραία ατονούν. Βέβαια υπάρχουν και οι εξαιρέσεις ακραίων παθών, όπως στην περίπτωση του ζεύγους του έργου μας, που ενώ καταφέρνουν να κατακτήσουν την εξουσία, αμέσως μετά γεννιέται ένα καινούργιο μεγάλο πάθος. Η με κάθε τρόπο διατήρηση της εξουσίας. Η Ιστορία διδάσκει πάλι ότι αυτού του ειδους τα ακραία πάθη δεν σταματούν παρά μόνο με πρόωρο θάνατο. Μπορεί όμως, μέχρι τότε, να προκαλέσουν μεγάλες καταστροφές.

Ποια τα σχέδιά σας για το μέλλον;

Δεν θέλω να κάνω σχέδια, γιατί η Ζωή πολλές φορές δεν συναινεί στην πραγμάτωσή τους κι άλλοτε πάλι, επειδή τα σχέδια μου είναι συνήθως θεατρικά, η υλοποίηση τους εξαρτάται από πολλούς ανθρώπους και πολλές παραμέτρους. Ευτυχώς όμως η ζωή και οι συγκυρίες μισοσχεδιάζουν για μένα και εγώ αυτά τα μισοσχεδιασμένα τα προχωράω παρακάτω. Στο άμεσο μέλλον υπάρχει μια παράσταση με τον Τζων Γκάμπριελ Μπόρκμαν, του Ίψεν, που έχω αρχίσει πρόβες και ένα καλοκαιρινό σχέδιο που όμως εξαρτάται και από άλλους παράγοντες για να προχωρήσει. Ένα άλλο μεγάλο σχέδιο χρόνων είναι να καταφέρουμε να διασώσουμε το πολύτιμο αρχείο του Θεάτρου Τέχνης, πριν καταστραφεί, αλλά αυτό είναι πραγματικά ένα πολύ μεγάλο σχέδιο. Απαιτεί τη συμμετοχή φορέων και οργανισμών, που απ’ ότι έχω διαπιστώσει μέχρι τώρα είναι αρκετά δύσκαμπτοι και δυστυχώς πολύ αναβλητικοί.

Σας ευχαριστούμε πολύ!

Σχόλια

Συνεντεύξεις

Περισσοτερα στην κατηγορια Συνεντεύξεις

Copyright © 2015-2016 Clevernews