Συνεντεύξεις

Νεκταρία Ζαγοριανάκου: «Εάν αφήσεις κάτι «αρνητικό» μέσα σου του χαρίζεις τη δύναμη να γιγαντωθεί και να σε πνίξει»

Νεκταρία Ζαγοριανάκου: «Εάν αφήσεις κάτι «αρνητικό» μέσα σου του χαρίζεις τη δύναμη να γιγαντωθεί και να σε πνίξει»

Εδώ και λίγο καιρό οι εκδόσεις Κέδρος κυκλοφόρησαν το νέο βιβλίο της Νεκταρίας Ζαγοριανάκου με τίτλο «Μετάξι» (περισσότερα για το βιβλίο δείτε εδώ). Πρόκειται για μία εξαιρετική ιστορία, με κεντρικό ήρωα τον Αρσένιο, που ξεκίνησε από την Κίο, με μόνο εφόδιό του την αγάπη του για το μετάξι και διαδραματίζεται σε Γαλλία και Αλεξάνδρεια.

Κυρία Ζαγοριανάκου, πείτε μας λίγα λόγια για το «Μετάξι».

Το «Μετάξι» είναι μια ιστορία μεταμόρφωσης. Ο ήρωας ανδρώθηκε στις πόλεις του μεταξιού φτιάχνοντας άτσαλα σφιχτά κουβάρια με τη ζωή του. Και σαν τον προσπέρασαν τα χρόνια που έσπερναν πάθη κι έρωτες ταμπουρώθηκε με πείσμα στο Σεσίλ και το μονο που τον ένοιαζε ήταν το μπλε της θάλασσας. Μπερδεύτηκαν τα νήματα, και βάλθηκε να τα ξεχωρίσει. Κι οι φιγούρες της ζωής του επανέρχονται τις νύχτες στα όνειρά του ζητώντας τα δίκια και τη θέση τους.

Ο Αρσένιος αγαπά την πολυμορφία, αναζητά το όνειρο, τον έρωτα, την ευτυχία. Η ομορφιά θα μας σώσει είναι το μότο του. Μεγάλωσε σε μια πόλη μαζί με Οθωμανούς, Αρμένιους, Εβραίους. Μιλά για την αρμονία της συνύπαρξης ανεξάρτητα από θρησκεία, γλώσσα, φυλή.

Με άξονα το μετάξι, τον έρωτα για τις γυναίκες, τα αδιέξοδα μιας παιδικής φιλίας, την αναζήτηση μιας μητρικής φιγούρας, μιας χαμένης κόρης διηγείται τις αλλαγές στις αρχές του εικοστού αιώνα. Ζει με τις κοινότητες των Ελλήνων της Αιγύπτου, βιώνει την επανάσταση που έφερε η διώρυγα του Σουέζ, τη σφαγή των Αρμενίων, την ήττα της Αντάντ στα Δαρδανέλια.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Οι πρόσφυγες, οι Έλληνες που επιστρέφουν το 1922 στην μητέρα πατρίδα αντιμετωπίζουν τα ίδια ακριβώς προβλήματα με τους πρόσφυγες του σήμερα. Η Αθήνα κι ο Πειραιάς μεταμορφώνονται στις αρχές του αιώνα κι ο ήρωας είναι εκεί και ζει τις αλλαγές.

Πόσο καιρό σας πήρε η συγγραφή και η συλλογή τόσης πληροφορίας για την καθημερινότητα των συγκεκριμένων εποχών, αλλά και τόπων;

Μου πήρε πολύ καιρό και με παίδεψε, αλλά αυτή είναι και η ομορφιά της ιστορίας. Έψαξα, ταξίδεψα κι έγραψα μια ιστορία μέσα από την οποία ο αναγνώστης θα μάθει και θα ζήσει. Δίνω μεγάλη σημασία στη λεπτομέρεια της καθημερινής ζωής, πιστεύω ότι είναι ο μοναδικός τρόπος να ενσωματωθεί στο κάδρο μιας σκηνής ο αναγνώστης και να γίνει κομμάτι της. Τα χρώματα, τα αρώματα, οι ήχοι των πόλεων διαμορφώνουν καταλυτικά τις προσωπικότητες των ηρώων. Η αναζήτηση έδειξε τα κοινά που ενώνουν τους λαούς. Τομετάξι δεν είναι απλά ένα πολύτιμο ύφασμα. Στους δρόμους του μεταξιού ανταμώνουν και συνυπάρχουν πολιτισμοί, κουλτούρες, όνειρα. Κι αυτή η πολυμορφία με συναρπάζει. Ανοίγει το νου και τη ματιά.

Ποιος είναι ο πρώτος άνθρωπος που διάβασε το βιβλίο;

Δεν είναι ακριβώς αναγνώστης, αλλά πιστός ακροατής. Διαβάζω στον άντρα μου κομμάτια που θέλω να ακούσω μια δεύτερη γνώμη, να νιώσω αντιδράσεις και συναισθήματα.

«Η επιθυμία τρέφεται με την παρουσία ή με την απουσία»;

Με την απουσία τρέφεται η επιθυμία. Έχει γίνει λόγος για το διαχωρισμό της επιθυμίας από την ανάγκη. Ο Αρσένιος είναι ένας ανθρώπινος ήρωας, με αδυναμίες, που συνεχώς εξελίσσεται, ούτε πεινάει στον τόπο του ούτε κινδυνεύει η ζωή του όταν αποφασίζει να φύγει. Επιθυμεί ό,τι δεν ξέρει, ό,τι δεν έχει ζήσει. Και το ταξίδι τον μεταμορφώνει, ανακαλύπτει την ομορφιά και την αναδεικνύει.

Κάπου στο βιβλίο αναφέρετε πως «υπάρχουν 3 τρόποι να αντιμετωπίσεις ένα αρνητικό συναίσθημα: να γελάσεις, να το παραδεχτείς και με τον καιρό να το ξεχάσεις ή να το εξομολογηθείς». Εσείς πώς συνηθίζετε να τ’ αντιμετωπίζετε;

Είναι λίγο διαφορετική η δική μου σειρά. Όσο και να προσπαθήσω δεν το ξεχνώ, καμιά φορά γελάω. Συνήθως το εξομολογούμαι. Εάν αφήσεις κάτι «αρνητικό» μέσα σου του χαρίζεις τη δύναμη να γιγαντωθεί και να σε πνίξει. Η εξομολόγηση οδηγεί στην αποδοχή και τις περισσότερες φορές ακολουθεί η αποδόμηση. Οι λέξεις χαρίζουν μορφή και ήχο κι όταν τις ξεστομίσεις και τις ακούσεις και ο ίδιος μπορείς να αντιμετωπίσεις το νόημα τους. Ένα δεύτερο ζευγάρι αυτιά που θα τις ακούσει μπορεί να δώσει μια άλλη οπτική σε ένα αρνητικό συναίσθημα.

Ποιο σχόλιο για βιβλίο σας που έχετε ακούσει από αναγνώστη σας έκανε εντύπωση;

Μου αρέσει όταν μου λένε για τα όσα έμαθαν διαβάζοντας το βιβλίο. Αρκετοί βρίσκουν κοινά και ταυτίζονται με τους ήρωες. Χάρηκα όταν μια γυναίκα μου σχολίασε την τελευταία φράση, όταν ο Αρσένιος κοιτά το μικρό φτερό που ‘χε φυτρώσει στο πόδι του. «Η δύναμη της ελπίδας είναι που κάνει τον άνθρωπο να προχωρά» μου είπε. Πιστεύω ότι ακόμη κι όταν όλα φαίνονται μουντά και μαύρα πάντα θα υπάρχει μια μικρή σχισμή για να περάσει το φως.

Υποτάσσονται τα συναισθήματα στη λογική; «Έχει η αγάπη πρέπει»;

Η αγάπη είναι αυτόφωτη κι απόλυτη. Δεν έχει να κάνει με τις ανάγκες, δεν υποτάσσεται στη λογική, δεν έχει κανόνες, δεν προσμένει ανταλλάγματα, δεν μπαίνει σε αλισβερίσι. Για όλα αυτά πρέπει να βρούμε μια άλλη λέξη. Μου έρχεται στο μυαλό μια φράση από ένα βιβλίο, το «ΝΤΕΜΙΑΝ» του Hermann Hesse, «Η αγάπη δεν πρέπει να παρακαλεί, ούτε να απαιτεί…»

Ετοιμάζετε νέο βιβλίο;

Με ενδιαφέρει η ιστορία των Ελλήνων. Ναι υπάρχει μια καινούργια ιδέα στο μυαλό μου.

Σας ευχαριστούμε πολύ!

Σχόλια

Συνεντεύξεις

Περισσοτερα στην κατηγορια Συνεντεύξεις

Copyright © 2015-2016 Clevernews