Συνεντεύξεις

Ο Δημήτρης Καρατζιάς μάς μιλά για τον «Άνθρωπο Ελέφαντα»!

Ο Δημήτρης Καρατζιάς μάς μιλά για τον «Άνθρωπο Ελέφαντα»!

Μία εξαιρετική παράσταση είδαμε πρόσφατα (και είχαμε αργήσει πολύ) στον Πολυχώρο Vault (περισσότερα για την παράσταση δείτε εδώ). Δεν ξέρουμε τί απ’ όλα μάς αρέσει τόσο πολύ στο συγκεκριμένο θέατρο, η ατμόσφαιρα, το κρασί στο Bar του λίγο πριν αρχίσει η παράσταση, οι πολύ προσεγμένες δουλειές του ή το συναίσθημα που νιώθουμε κάθε φορά, τελειώνοντας τη θέαση μιας παράστασης. Ειδικά φέτος, στον «Άνθρωπο Ελέφαντα», η πραγματικότητα ξεπέρασε μέχρι και τις προσδοκίες μας. Πρόκειται, έτσι και αλλιώς, για ένα πολύ δυνατό έργο από πλευράς κειμένου, αλλά και ρόλος- πρόκληση για κάθε ηθοποιό. Ο πρωταγωνιστής Δημήτρης Καρατζιάς μίλησε στο www.clevernews.gr για την παράσταση.

Κύριε Καρατζιά, πείτε μας λίγα λόγια για το έργο.

Ο «Άνθρωπος Ελέφαντας» του Bernard Pomerance βασίζεται στην πραγματική ιστορία του Τζον Μέρρικ που έζησε στο Βικτωριανό Λονδίνο 130 χρόνια πριν. Γύρω στα πέντε του άρχισε να εμφανίζει στο κεφάλι και το σώμα του παραμορφωτικούς όγκους (σύνδρομο του Πρωτέα) που χειροτέρευαν με τον καιρό, δίνοντάς του όψη αποκρουστική και αχρηστεύοντας το δεξί του χέρι. Από ένα ατύχημα κατέστρεψε και το αριστερό του πόδι (κυκλοφορούσε πάντα με μπαστούνι) και έπασχε από βαριά βρογχοπνευμονία. Στα έντεκά του έχασε τη μητέρα του ενώ η δεύτερη σύζυγος του πατέρα του δεν αποδέχτηκε ποτέ το «μη φυσιολογικό» παιδί. Ανεπιθύμητος από την οικογένειά του, κατατρεγμένος απ’ την κοινωνία και αντιμετωπίζοντας πρόβλημα επιβίωσης, ο Μέρικ κατέληξε για να επιβιώσει και να γλιτώσει από τα άσυλα της εποχής, στις λαοφιλείς, τότε, «εκθέσεις τεράτων» (freak shows) με το παρατσούκλι «Άνθρωπος Ελέφαντας», όπου οι εργοδότες του τον βασάνιζαν και τον εξευτέλιζαν. Τότε τον συνάντησε ο χειρουργός και ανατόμος Φρέντερικ Τριβς, ο οποίος σύντομα διαπίστωσε ότι πίσω από το “αποκρουστικό” παρουσιαστικό του κρυβόταν ένας καλόκαρδος, έξυπνος και φιλομαθής νεαρός. Τον πήρε στο νοσοκομείο του Λονδίνου, όπου η φήμη του σύντομα γιγαντώθηκε, ώστε πια οι επισκέπτες του ήταν από την υψηλή κοινωνία ως τη βασιλική αυλή. Πέθανε στον ύπνο του σε ηλικία 27 μόλις ετών.

Γιατί σάς έκανε ο ρόλος του Τζον Μέρικ να ανέβετε επί σκηνής, μετά από τρία περίπου χρόνια;

Ο Άνθρωπος Ελέφαντας είναι καταρχάς ένα πολύ σπουδαίο έργο, καλογραμμένο, μελετημένο ως την τελευταία του λέξη κι απίστευτα επίκαιρο στις μέρες μας. Πραγματεύεται τόσο έξυπνα το θέμα της διαφορετικότητας, είναι και τόσο μοναδική και ενδιαφέρουσα η ζωή του Μέρρικ, αλλά και ο Pomerance την προσεγγίζει από μία εξαιρετική σκοπιά, με μεγάλη τρυφερότητα κι αγάπη. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι τιμήθηκε με τόσα βραβεία (Tony, Drama Desk, Obie Awards και New York Drama Critics’ Circle ως το Καλύτερο Έργο της χρονιάς το 1979), και συνεχώς εδώ και 40 χρόνια παρουσιάζεται στις θεατρικές σκηνές ανά τον κόσμο, μιας κι ο ρόλος του Τζον Μέρρικ θεωρείται μια από τις μεγαλύτερες υποκριτικές προκλήσεις, με μερικούς πολύ σπουδαίους ηθοποιούς να έχουν αναμετρηθεί κατά καιρούς μαζί του (David Schofield, David Bowie, Mark Hamill, Bradley Cooper κ.α). Ένας υπέροχος πολυσύνθετος ρόλος που κάθε ηθοποιός θα ήθελε να υποδυθεί.

Από πού πιστεύετε ότι αντλεί ελπίδα ένας άνθρωπος σαν τον Τζον Μέρικ;

Από τα όνειρα. Ο Τζον Μέρρικ δεν σταματάει να ονειρεύεται. Κι όσο ένας άνθρωπος μπορεί να ονειρεύεται, δεν σταματάει να ελπίζει, δεν σταματάει να ζει. Ο άνθρωπος παραιτείται όταν πια δεν μπορεί άλλο να κάνει όνειρα για το μέλλον του, για τη ζωή του. Όταν του στερήσουν αυτό, όταν κουραστεί να ονειρεύεται, τότε αποφασίζει ο Μέρρικ να κοιμηθεί επιτέλους σαν όλους τους κανονικούς ανθρώπους, ξέροντας ότι με αυτό τον τρόπο θα πεθάνει.

Αν συναντούσατε τον Τζον Μέρικ, τί θα του λέγατε;

Ότι είναι ένα από τα ομορφότερα πλάσματα που έχω γνωρίσει…

Ποιο είναι το πιο αξιοσημείωτο σχόλιο που ακούσατε για την παράσταση;

Είναι τόσα πολλά και όμορφα τα σχόλια που ακούμε μετά από κάθε παράσταση που ειλικρινά αισθάνομαι καθημερινά ευγνώμων και πολύ τυχερός για αυτή μας την επιλογή και για το υπέροχο αποτέλεσμα που μας έδωσε ο Κοραής Δαμάτης.

Υπάρχει κάποιος ρόλος που θα θέλατε να παίξετε, αλλά δεν έχει τύχει ακόμα;

Ρόλο που να θέλω να παίξω; Όχι κάτι συγκεκριμένο. Έργα που θέλω να σκηνοθετήσω όμως πολλά. Το μόνο σίγουρο είναι ότι την επόμενη φορά που θα ξανανέβω στη σκηνή θα είναι με κάτι τελείως διαφορετικό από το Μέρρικ. Ελπίζω με κάτι πιο εύκολο, αλλά που να είναι όμως εξίσου μεγάλη πρόκληση όσο και ο Άνθρωπος Ελέφαντας. Αλλιώς δεν έχει κανένα νόημα για μένα. Παίζω δεκάδες ρόλους κάθε χρόνο μέσα από τις σκηνοθεσίες μου, και με τους μαθητές μου στα θεατρικά εργαστήρια έχω παίξει τα πάντα όλα αυτά τα χρόνια. Οπότε ούτε μου λείπει ιδιαίτερα, ούτε μου ‘χουν μείνει απωθημένα.

Εκτός από την παράσταση, σάς βρίσκουμε και στα θεατρικά εργαστήρια του Vault. Πώς τα προλαβαίνετε όλα; Ξεκουράζεστε ποτέ;

Μακάρι να ήταν μόνο τα εργαστήρια και ο Άνθρωπος Ελέφαντας. Είναι όμως και ο καθημερινός προγραμματισμός του Πολυχώρου Vault, οι παραστάσεις που έχουν ξεκινήσει, αυτές που έρχονται, οι συζητήσεις για την επόμενη σεζόν 2020-21 που ήδη άρχισαν, η επικοινωνία των παραστάσεων μας και πολλά πολλά άλλα. Τα θεατρικά εργαστήρια μπορεί να είναι πολλά, μερικές φορές πολύ κουραστικά, μια κι έχω ένα πεντάωρο καθημερινά μαθήματα, αλλά είναι και αυτά που με ξεκουράζουν και με ηρεμούν από την καθημερινότητα μου. Ταυτόχρονα με κρατάνε σε εγρήγορση και σε μια διαρκή επαφή με την υποκριτική. Με τα “παιδιά” μου, παρόλο που δεν είναι παιδιά, μια οι μαθητές μου είναι από 23 μέχρι 70 ετών, έχουμε μια ιδιαίτερη σχέση. Δεν είναι μόνο μαθητές μου, αλλά και φίλοι, μια ιδιόμορφη παράξενη οικογένεια, που μοιράζεσαι μαζί τους όχι μόνο την υποκριτική και το θέατρο αλλά και τις ανησυχίες τους, τα προβλήματα, τις χαρές, τις λύπες τους. Και αυτή η επαφή μαζί τους είναι μια μεγάλη ανάσα και τους ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για αυτό το δώρο που καθημερινά μου κάνουν.

Τί ετοιμάζετε στη συνέχεια;

Αυτή την περίοδο αλλάζει όλο το πρόγραμμα του Vault, και έρχονται οι νέες παραστάσεις. Οπότε δεν προλαβαίνουμε να ασχοληθούμε με τίποτα άλλο. Μόλις άρχισε η νέα παράσταση της θεατρικής ομάδας Ανδρομέδα, “Κατανόησε με ή σε καταβροχθίζω” σε σκηνοθεσία Κοραή Δαμάτη, που βασίζεται σε μαρτυρίες παιδιών απ’ όλον τον κόσμο για την κακοποίησή τους και την καταπάτηση των δικαιωμάτων τους, κι έρχονται η «Μπομπονιέρα» (ή Πώς Έλυσα Τα Θέματά Μου) του Βασίλη Τσιγκριστάρη σε σκηνοθεσία Μάνου Κανναβού, μία σύγχρονη ελληνική κωμωδία που με οδηγό το χιούμορ πραγματεύεται τα εμπόδια των ανθρώπων να διεκδικήσουν και να διατηρήσουν ερωτικές σχέσεις, η συναρπαστικά έξυπνη κωμωδία «Σημάδια Στην Ομίχλη» (Bakersfield Mist) που ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε σκηνοθεσία Λεωνίδα Παπαδόπουλου με τη Ράνια Σχίζα και τον Νίκο Παντελίδη, βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, η συγκινητική και ανατρεπτική κωμωδία του Στίβεν Σακς, θέτει ερωτήματα για τη φύση της τέχνης και τα όρια ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα, μέσα από τη συνάντηση δύο ταξικά διαφορετικών κόσμων,  η ερωτική ιστορία της «Φελίτσε και Λίλυ» της Ελένης Καρασαββίδου, σε σκηνοθεσία Κατερίνας Πολυχρονοπούλου, ανάμεσα σε δύο γυναίκες, μια γερμανίδα και μια εβραία στο Βερολίνο του 1942, η ερωτική ιστορία στην «Λαίδη Μάκβεθ του Μτσένσκ» του Νικολάι Λεσκώφ σε σκηνοθεσία Ένκε Φεζολλάρι, ένα ταξικό και βαθιά πολιτικό θρίλερ, που πραγματεύεται την ιστορία μιας νεαρής γυναίκας φυλακισμένης σε έναν άθλιο γάμο και «Η Σαμάνθα και ο Μαξ στο Βυθό της Ασφάλτου» του Άκη Δήμου, σε σκηνοθεσία Θοδωρή Αντωνιάδη, ένα γαϊτανάκι αναφορών, αποκαλύψεων, εξομολογήσεων, πικρών παιχνιδιών, όπου οι μνήμες, το παρόν και το μέλλον «συνομιλούν» άλλοτε γλυκά και άλλοτε επικίνδυνα εφιαλτικά!

Ευχαριστούμε πολύ!

Σχόλια

Συνεντεύξεις

Περισσοτερα στην κατηγορια Συνεντεύξεις

Copyright © 2015-2016 Clevernews