Συνεντεύξεις

Ο Γιάννης Ν. Μπασκόζος μας αφηγείται «Ιστορίες από το Μετς»!

Ο Γιάννης Ν. Μπασκόζος μας αφηγείται «Ιστορίες από το Μετς»!

Το νέο βιβλίο του Γιάννη Ν. Μπασκόζου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος αποτελείται από 14 διηγήματα, αυτοβιογραφικά στο σύνολό τους, που εμπεριέχουν  νοσταλγία για μια εποχή που παρήλθε ανεπιστρεπτί (περισσότερα δείτε εδώ).

Κύριε Μπασκόζε, τί αναπολείτε περισσότερο από το Μετς που γνωρίσατε και παραθέτετε στα διήγηματά σας;

Τα διηγήματα γράφτηκαν ως μια αναδρομή  σε μια κρίσιμη, μεταβατική ηλικία. Την ηλικία που τελειώνεις το σχολείο και γίνεσαι φοιτητής σε μια επίσης μεταιχμιακή εποχή: από την βαρβαρότητα της δικτατορίας στην εκρηκτική Μεταπολίτευση.  Αυτό που αναστοχάζομαι είναι η προσπάθεια μιας παρέας να γνωρίσει με φούρια τον κόσμο. Ένα κόσμο που της τον είχαν απαγορεύσει μέχρι τότε: λογοκρισία στις τέχνες, αδυναμία επικοινωνίας με το εξωτερικό, προσπάθεια αναζήτησης του καινούργιου. Ήταν μια χαρούμενη, δυναμική, γεμάτη ελπίδες εποχή. Η παρέα που πρωταγωνιστεί (ανάμεσα τους κι εγώ) αναζητά το καινούργιο , χωρίς να ξέρει πάντα που βρίσκεται αυτό. Ο Ιούλιος Βερν έλεγε «Δεν πάει ποτέ κανείς μακριά παρά μόνον όταν δεν γνωρίζει που πάει». Όσον αφορά το Μετς είναι η περιοχή που μεγάλωσα, χαμηλότονη και αισθαντική, αποτέλεσε το ιδανικό φόντο μιας ανέμελης αλλά ανήσυχης παρέας.

Πόσο διάστημα κάνατε να γράψετε τη συλλογή;

Μάλλον γράφω δύσκολα. Μεσολάβησαν επτά χρόνια από την προηγούμενη συλλογή διηγημάτων μου («Ποιος ακούει ακόμα τζαζ;»), αλλά για τα διηγήματα του «Ιστορίες από το Μετς» χρειάστηκα δύο με τρία χρόνια περίπου. Η αλήθεια είναι ότι κυοφορούνταν πολύ καιρό μέσα μου μέχρι να καταλήξουν στην οθόνη του υπολογιστή ως αφηγήματα.

Γιατί γράφετε διηγήματα και όχι ένα μυθιστόρημα;

Είχα πάντα ένα αυξημένο ενδιαφέρον για τα διηγήματα, από τον Βιζυηνό και τον Μητσάκη έως τον Μυριβήλη, τον Σκαμπραδώνη και τη Ζατέλη. Αγαπούσα πολύ και την ποίηση και νομίζω ότι αυτά τα δύο είδη έχουν πολλά κοινά στοιχεία: ελλειπτικότητα, ένταση, ποιητικότητα.

Διευθύνετε ένα από τα πιο δημοφιλή ηλεκτρονικά περιοδικά για το βιβλίο, το oanagnostis.gr . Πώς θα σχολιάζατε τη συμμετοχή του αναγνωστικού κοινού; Ενδιαφέρει το βιβλίο; Διαβάζει ο Νεοέλληνας;

Το κοινό των συνεπών αναγνωστών είναι πολύ μικρό στη χώρα μας. Είναι αυτοί που διαβάζουν 9 με 10 βιβλία τον χρόνο και οι παλιότερες στατιστικές τούς υπολόγιζαν σε  ένα ποσοστό 8,5% όταν στη Γερμανία ή τη Γαλλία αυτοί που διαβάζουν πάνω από 20 βιβλία τον χρόνο ξεπερνούν το 20%. Το μικρό όμως αυτό αναγνωστικό κοινό συντηρεί την καλή εκδοτική παραγωγή και τα καλά βιβλιοπωλεία. Αυτό το κοινό πρέπει με κάποιο τρόπο να διευρυνθεί , κυρίως μέσω του σχολείου και των δημόσιων βιβλιοθηκών.

Ως δημοσιογράφος ποια ερώτηση δε θα κάνατε ποτέ στο Γιάννη Μπασκόζο;

Δεν θα τον ρώταγα για τα προσωπικά του δεδομένα (οικογένεια, καταγωγή κλπ), νομίζω δεν ενδιαφέρουν κανέναν.

Ποιο βιβλίο που διαβάσατε πρόσφατα σας έκανε εντύπωση;

Από τα ελληνικά διάβασα το «Οι τυφλοί» του Νίκου Μάντη, ένα απαιτητικό βιβλίο, με πολύ λογοτεχνικό ρίσκο που σε παρασύρει στη δίνη των λαβυρίνθων που δημιουργεί. Επίσης διάβασα καθυστερημένα την «Κρύπτη των Καπουτσίνων» του Γιόζεφ Ροτ ( είναι η συνέχεια κατά κάποιον τρόπο του μυθιστορήματος «Το Εμβατήριο του Ραντέτσκυ) και είδα πώς με μια λιτή αφήγηση μπορεί κάποιος να πει τόσα πολλά.

Έχετε αφήσει βιβλίο στη μέση;

Παλιότερα θεωρούσα ότι κανένα βιβλίο , όσο κακό κι αν ήταν , δεν έπρεπε να το παρατάω στη μέση- μου φαινόταν ιεροσυλία. Τώρα αν δεν με ενδιαφέρει το αφήνω, μπορώ να γεμίσω το χρόνο μου με κανένα καλύτερο βιβλίο.

Ετοιμάζετε κάποια νέα δουλειά;

Ένα βιβλίο – συζήτηση με τον καθηγητή Γιώργο Μπαμπινιώτη για τις Λέξεις , τη Γλώσσα, τον Πολιτισμό και την Παιδεία. Τίτλος «Οι πικρές αλήθειες της γλώσσας μου» . Θα εκδοθεί στις αρχές Οκτωβρίου από το Μεταίχμιο.

Ευχαριστούμε πολύ!

Σχόλια

Συνεντεύξεις

Περισσοτερα στην κατηγορια Συνεντεύξεις

Copyright © 2015-2016 Clevernews