Συνεντεύξεις

Tony Yap: «Στη σιωπή, αυτό που δεν εκφράζεται ίσως και να μπορεί να αποκαλυφθεί»

Tony Yap: «Στη σιωπή, αυτό που δεν εκφράζεται ίσως και να μπορεί να αποκαλυφθεί»

Μια διαφορετική παράσταση μάς παρουσιάζει η ομάδα Hippo, με επικεφαλής τον Tony Yap, για περιορισμένες εμφανίσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για τη βιωματική performance σωμάτων «Silence Speaks» (περισσότερα για την παράσταση μπορείτε να δείτε εδώ).

Κυριε Yap, πώς προέκυψε η συνεργασία με την ομάδα Hippo;

Οι σκηνοθέτες Αλέξανδρος Ράπτης και Φώτης Δούσος είχαν επισκεφθεί τη Μελβούρνη πριν τρία χρόνια για να δουν το ‘Dionysus Molecule, μία χορευτική θεατρική παράσταση σε ντουέτο. Μιλήσαμε μετά την παράσταση και από την επαφή αυτή προέκυψε και η πρώτη μας συνεργασία.

Πόσο εύκολο είναι να συνειδητοποιήσει κανείς την εσωτερική του αλήθεια και να την εκφράσει;

Είναι σίγουρα εύκολο για ένα παιδί να είναι αυθεντικό. Εμείς οι ενήλικες έχουμε μεγαλώσει για να λειτουργούμε λίγο διαφορετικά. Στις δημιουργικές τέχνες, όμως, αγωνιζόμαστε να αποκαλύψουμε και να φέρουμε στο φως τις ‘εσωτερικές μας αλήθειες’. Πρόκειται για μία διαδικασία που απαιτεί από εμάς ένα άνοιγμα και μία ευθραστότητα, μία ευαισθησία. Φυσικά πάντα μπορεί κάποιος να επιλέξει την ασφάλεια του χρόνου. Είναι φυσιολογικό να νιώθουμε πράγματα και σε μία στιγμή πόνου ή τραυματικής εμπειρίας, να μπλοκάρουμε ή να ‘παγώσουμε’ τη λειτουργία των συναισθημάτων. Αντίστοιχα, και σε μία στιγμή χαράς ή ευλογίας, μπορεί να ξεχάσουμε την αυτοκυριαρχία που χρειάζεται. Στις Τέχνες, όμως, ψάχνουμε να βρούμε την πλατφόρμα εκείνη στην οποία όχι μόνο μπορούμε να εκφραζόμαστε ελεύθερα, αλλά επιβάλλεται να ανοιγόμαστε και να είμαστε ευάλωτοι.

Ποια είναι η ιδανικότερη μορφή έκφρασης, η σιωπή ή η εξωτερίκευση;

Στο χορό νομίζω είμαι πιο άνετος να εκφράσω αυτή την εσωτερική εμπειρία που δεν μπορεί να ειπωθεί. Στη σιωπή, αυτό που δεν εκφράζεται ίσως και να μπορεί να αποκαλυφθεί. Αυτή η αποκάλυψη είναι ένας τρόπος να εξερευνείς, να αποδέχεσαι και να γίνεσαι ο εαυτός σου. Στο Λόγο, πίσω από τις λέξεις, υπάρχουν οι ποιότητες της Φωνής, που μαρτυρούν αλήθειες. Με κάποιο τρόπο εκεί μπορούμε να ξεχωρίσουμε το ψέμα από την αλήθεια, πίσω και πέρα από τις λέξεις. Ένας καλός ηθοποιός μπορεί να πει το κείμενό του, αλλά δε θα σταθεί μόνο εκεί: ο τόνος της φωνής του και το ηχόχρωμά του συμπληρώνουν την αυθεντικότητά του. Όταν ένα μωρό κλαίει, νιώθουμε ότι το κλάμα είναι αυθεντικό. Όταν όμως ένας ενήλικας κλαίει, τότε αρχίζουμε να διερευνούμε και να διακρίνουμε τη φύση του κλάματος: είναι αληθινό ή ψεύτικο;

Μπορεί κάποιος μέσω της τέχνης ν’ απαλλαγεί από ασθένειες που ταλανίζουν το σώμα;

Όταν ήμουν στη Ζούγκλα της Μαλαισίας με τους Temiers (φυλή της περιοχής) έμαθα ότι ο χορός και οι τελετουργίες έχουν ως σκοπό τη θεραπεία ασθενειών. Κατάλαβα ότι υπήρχαν διαφορετικοί χοροί για διαφορετικές ασθένειες. Ο ‘χορός’ προήλθε από μία παλιά γαλλική λέξη του 13ου αιώνα, που σημαίνει να τρέμεις, να ριγείς.  Έχει, δηλαδή, μία νευρική αναφορά στις κινήσεις. Σε ένα χώρο που κανείς δεν είναι ελεύθερος  να τρέμει και να έχει ρίγος και να κινείται με ευκολία, οι καλλιτέχνες βρίσκουν το δικό τους χώρο ελευθερίας. Η τέχνη στις διάφορες φόρμες της έχει τρόπους για να οδηγηθούμε σε αυτή την κατάσταση θεραπείας και ‘ελευθερίας’. Άλλωστε, η ασθένεια (dis-ease) πιστεύω ότι είναι αποτέλεσμα της απώλειας αυτής της ευκολίας και ελευθερίας. Οι Τέχνες είναι μία αρένα όπου ο καθένας βρίσκει το χώρο στον οποίο η κάθε ασθένεια δε μπορεί να αγνοηθεί.

Έχετε ταξιδέψει πολύ. Ποια πόλη σας εντυπωσίασε;

Είχα φιλοξενηθεί στη Γιογκιακάρτα, για να μελετήσω και διεισδύσω στην κουλτούρα και τους ανθρώπους της περιοχής. Είχα εντυπωσιαστεί από το μείγμα του σύγχρονου  και του αρχαίου, της μυθολογίας και της κουλτούρας. Οι άνθρωποι αγκαλιάζουν τόσο το αρχαίο όσο και το νέο με τρόπο παράδοξο αλλά και αρμονικό. Πρόκειται για Βασιλεία εντός της Δημοκρατίας. Ο Βασιλιάς εκτός από το γάμο του με τη ζωντανή βασίλισσα, οφείλει να παντρευτεί και μία μυθική βασίλισσα της θάλασσας, χαρίζοντας και δεύτερη βασίλισσα στο Βασίλειο. Αυτό είναι ένα πλήρες συνονθύλευμα συμβόλων και αναπαραστάσεων. Συνεργάστηκα -για παραπάνω από μία δεκαετία- με ένα Δάσκαλο, τον Ibu Kadaryati από το παλάτι της Γιογκιακάρτα, και μαζί περάσαμε πολλές φορές τα σύνορα μεταξύ ανατολής και δύσης, παλιού και καινούριου. Η Γιογκιακάρτα έχει αρκετές αντιθέσεις και εικονικά μονοπάτια για τα ιερά και τα βλάσφημα. Κι όλα αυτά την κάνουν πολύ γόνιμη και δημιουργική.

Επόμενη δουλειά που ετοιμάζετε;

Θα ήθελα να συνεχίσω τη συνεργασία με τους ΗΙΡΡΟ και σε επόμενα, καινούρια πρότζεκτ, ίσως έναν «κινησιολογικό» μονόλογο πάνω στη Μήδεια. Αρχικά, θα πρέπει φέτος να τελειώσω το διδακτορικό μου με θέμα ‘πώς οι παραδοσιακές πρακτικές της τρανς στη νοτιανατολική Ασία μπορούν να εφαρμοστούν στη σύγχρονη χορογραφία και το σύγχρονο χορό». Επίσης,  δεν έχω την παραμικρή ιδέα για το τι σχέδια θα κάνω στο μέλλον.

Σας ευχαριστούμε πολύ!

Σχόλια

Συνεντεύξεις

Περισσοτερα στην κατηγορια Συνεντεύξεις

Copyright © 2015-2016 Clevernews