Συνεντεύξεις

Ξενοφών Φύτρος: «Πρέπει να υπακούμε σε αυτό που κυριαρχεί μέσα μας, ακόμα κι αν ο περίγυρος μας το θεωρεί λάθος»

Ξενοφών Φύτρος: «Πρέπει να υπακούμε σε αυτό που κυριαρχεί μέσα μας, ακόμα κι αν ο περίγυρος μας το θεωρεί λάθος»

Μας συστήθηκε πολύ πρόσφατα με το βιβλίο του «Ο θεός του πολέμου», αλλά είναι λες και τον ξέρουμε χρόνια. Μπορεί να έζησε στην Αθήνα και να ασχολήθηκε με την αθλητική δημοσιογραφία, η ζωή όμως τον οδήγησε στη Σαντορίνη, όπου «παίζει μπάλα και σκοράρει» στο αστυνομικό μυθιστόρημα.

Κύριε Φύτρε, πείτε μας λίγα λόγια για το «Θεό του Πολέμου».

Ο Θεός του Πολέμου είναι ένα ψυχολογικό/αστυνομικό θρίλερ, αλλά όχι σαν τα άλλα! Στο μυθιστόρημα μου δεν υπάρχει ο κλασικός αστυνομικός που κυνηγά έναν άγνωστο δολοφόνο, ούτε καν ένα πτώμα! Ο ήρωας του βιβλίου είναι το θύμα μιας δολοφονικής απόπειρας, αλλά και αυτός που θα ψάξει για το δράστη και την αλήθεια. Ταυτόχρονα είναι ο ίδιος που θα αποδώσει δικαιοσύνη: «Ο δικαστής ήμουν εγώ, ο εισαγγελέας ήμουν εγώ, ο μάρτυρας κατηγορίας ήμουν εγώ, το θύμα και ο θύτης ήμουν εγώ. Και ο δήμιος ήμουν πάλι εγώ». Το βιβλίο είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, βάζοντας τον αναγνώστη στη θέση του ήρωα. Μαζί θα ανακαλύψουν βήμα-βήμα την ταυτότητα του ήρωα, το παρελθόν του, τους φίλους και εχθρούς του και κυρίως: Τον ίδιο τον εαυτό του.

Πόσο καιρό σας πήρε η συγγραφή;

Δεκατέσσερις μήνες δουλειάς, τέσσερα drafts και δυο χρόνια συνολικά από την αρχή μέχρι το τέλος. Ίσως επειδή ήταν το πρώτο μου βιβλίο και είμαι γενικά τελειομανής να χρειάστηκα αρκετό χρόνο. Απορώ πάντως με τους συγγραφείς που ολοκληρώνουν τα βιβλία τους σε τρεις μήνες, δε νομίζω να γράψω ποτέ μυθιστόρημα τόσο σύντομα!

Περιμένατε ως νέος συγγραφέας ότι θα είχε τόσο μεγάλη απήχηση το βιβλίο σας;

Είναι πρόωρο να μιλήσω για επιτυχία με κριτήριο τον αριθμό των πωλήσεων, ωστόσο η απήχηση του βιβλίου είναι όντως πρωτοφανής. Τα σχόλια και οι κριτικές των αναγνωστών στο goodreads.com και στις βιβλιοφιλικές ομάδες του διαδικτύου είναι αποθεωτικά –κάποια σε βαθμό υπερβολής! Εκτός από τους αναγνώστες, και γνωστοί συγγραφείς και βιβλιοκριτικοί όπως ο κ. Φίλιππος Φιλίππου έγραψαν πολύ θετικά σχόλια (μπορείτε να διαβάσετε όλες τις κριτικές στο xenofonfytros.com). Ήμουν αισιόδοξος για την επιτυχία του βιβλίου πριν ακόμα κυκλοφορήσει, ωστόσο η ανταπόκριση των αναγνωστών ξεπερνάει τις προσδοκίες μου.

Αν το βιβλίο σας γινόταν ταινία, ποιους ηθοποιούς θα θέλατε να υποδυθούν το πρωταγωνιστικό ζεύγος;

Όταν έγραφα το βιβλίο έτυχε να δω την ταινία “Copehangen” του Mark Raso. Πρωταγωνιστούσε η Frederikke Dahl Hansenn, μία 20χρονη Δανέζα ηθοποιός που αποτέλεσε έμπνευση για την Ελεάνα, την ηρωίδα του βιβλίου. Αν έπρεπε να διαλέξω μια σταρ του Χόλιγουντ πάντως, θα επέλεγα την Jennifer Lawrence που -εμφανισιακά τουλάχιστον- ταιριάζει στην περιγραφή της ηρωίδας! Για το ρόλο του πρωταγωνιστή θα επέλεγα τον Tom Hardy, έναν μάλλον «σκοτεινό» και μυστηριώδη τύπο που θα ταίριαζε άψογα στο ρόλο και την προσωπικότητα του ήρωα.

Υπήρξε κάποιο σχόλιο από αναγνώστη σας που σας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση;

Τα σχόλια και οι κριτικές των αναγνωστών με εκπλήσσουν ευχάριστα όλο και περισσότερο. Ενδεικτικά αναφέρω μερικές φράσεις από κριτικές στο goodreads.com: «Κάθε αγωνία και καρδιοχτύπι του πρωταγωνιστή έγιναν και δικά μου». «Έμεινα άφωνη, το ανατρεπτικό τέλος τα απογείωσε όλα». «Είσαι η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ! Αφιερώνω αυτή τη φράση του καταπληκτικού βιβλίου στον συγγραφέα του». «Ένας λογοτεχνικός χείμαρρος από τον συγγραφέα». «Ποτέ μέχρι τώρα δεν αγωνιούσα τόσο με έναν ήρωα βιβλίου». «Πώς θα ξεκινήσω άλλο βιβλίο μετά από αυτό; Αδύνατον!»

Ποιος είναι ο αγαπημένος σας συγγραφέας και βιβλίο;

Αν θα έπρεπε να επιλέξω ένα μόνο βιβλίο θα έλεγα τα «Σταφύλια της Οργής» του Τζον Στάινμπεκ. Ένα ανάγνωσμα αρκετά «σκοτεινό» και απαιτητικό, που όμως απεικονίζει με απόλυτο ρεαλισμό και ωμότητα μια σκοτεινή εποχή της αμερικάνικης ιστορίας. Όποιος δεν το έχει διαβάσει, θα πρέπει να το κάνει έστω και μόνο για το –συγκλονιστικά- ανθρώπινο φινάλε! Από την αστυνομική λογοτεχνία, ξεχωρίζω την «Τριλογία της Μασσαλίας» του Ζαν Κλοντ Ιζό. Ο συγγραφέας έχει ένα απαράμιλλο λογοτεχνικό χάρισμα και η γραφή του σε βυθίζει στην καρδιά των συνοικιών της Μασσαλίας και στις ψυχές των ηρώων του. Διαβάζοντας Ιζό, νιώθεις τις μαρσεγιέζικες γεύσεις και μυρωδιές σαν να είσαι παρών…

Είναι πάντα το λογικό σωστό και το παράλογο λάθος;

Θα απαντήσω στην ερώτηση με ερώτηση: Ήταν λογικό να διασχίσει ο Κολόμβος τον αχανή ωκεανό για να ανακαλύψει μια νέα ήπειρο; Ήταν λογικό να οδηγήσει ο Λίνκολν τη χώρα του σε εμφύλιο πόλεμο για την κατάργηση της δουλείας; Ήταν λογικό για τους αδελφούς Ράιτ να επιχειρήσουν να πετάξουν; Δεν ήταν, κι όμως οι παράλογες -για την εποχή τους- αποφάσεις αποδείχθηκαν τεράστια βήματα για την ανθρωπότητα. Ακόμα και σε προσωπικό επίπεδο, πολλές φορές η λογική σε οδηγεί προς μία κατεύθυνση, ενώ το συναίσθημα σε άλλη. Εν τέλει νομίζω ότι πρέπει να υπακούμε σε αυτό που κυριαρχεί μέσα μας, ακόμα κι αν ο περίγυρος μας το θεωρεί λάθος. Παράλογο;

Σαντορίνη ή Αθήνα;

Έθεσα αυτό το ερώτημα στον εαυτό μου πριν από μία δεκαετία, όταν έπρεπε να αποφασίσω μεταξύ Αθήνας και δημοσιογραφικής καριέρας από τη μία και Σαντορίνης και ανθρώπινων ρυθμών ζωής από την άλλη. Επέλεξα τη Σαντορίνη και δεν το μετάνιωσα. Λογοτεχνικά πάντως, ζηλεύω τους Αθηναίους που μπορούν να περάσουν τα απογεύματα τους σε μία παρουσίαση βιβλίου ή ψαχουλεύοντας στα ράφια των βιβλιοπωλείων! Έστω κι αν την ίδια ώρα αγναντεύεις τη θέα από την καλντέρα και αντλείς έμπνευση για το επόμενο βιβλίο σου… Και μια και το αναφέρω, το επόμενο μυθιστόρημα μου θα κάνει την ντρίμπλα και θα δώσει μια τρίτη απάντηση στο ερώτημα!

Τίνος τη βιογραφία θα γράφατε αν σας δινόταν η ευκαιρία;

Θα επιλέξω λογοτέχνη και θα σας πω τον Αλμπέρτ Καμύ. Παρότι πέθανε νέος, πρόλαβε κι έζησε μια γεμάτη ζωή. Έζησε στη Γαλλία και την Αλγερία, ήταν μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας, φιλόσοφος, δημοσιογράφος. Βραβεύτηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, ίδρυσε θέατρο, ασχολήθηκε με την πολιτική και τον συνδικαλισμό, έπαιξε ερασιτεχνικά ποδόσφαιρο, παντρεύτηκε δύο φορές κι έκανε οικογένεια… Όλα αυτά στα 46 μόλις χρόνια που έζησε!

Ετοιμάζετε νέο βιβλίο;

Δε σας κρύβω ότι προβληματίζομαι για το επόμενο βήμα μου. Η θετική ανταπόκριση στον Θεό του Πολέμου και τα σχόλια των αναγνωστών τύπου «περιμένουμε το επόμενο ή ο πήχης έχει ανέβει ψηλά» με έχουν αγχώσει αρκετά. Πόσο μάλλον που η ιδέα που έχω στο μυαλό μου εδώ και καιρό απαιτεί ιδιαίτερη προσπάθεια και σχολαστική έρευνα ώστε να μεταμορφωθεί σε μυθιστόρημα. Αν όλα πάνε καλά, το επόμενο βιβλίο μου θα είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα που θα διαδραματίζεται σε μία φορτισμένη πολιτικά και ιδεολογικά περίοδο του 20ου αιώνα και θα έχει και αστυνομική πλοκή. Ίσως δύσκολο εγχείρημα, αλλά σκοπεύω να ακολουθήσω τη συμβουλή ενός καλού φίλου: Δε θα βιαστώ για να το γράψω.

Σας ευχαριστούμε πολύ!

Σχόλια

Συνεντεύξεις

Περισσοτερα στην κατηγορια Συνεντεύξεις

Copyright © 2015-2016 Clevernews