Δημήτρης Φλαμούρης: «Δεν υπάρχει τίποτα άλλο, παρά μόνο τύχη»

Το νέο βιβλίο του Δημήτρη Φλαμούρη «Το Αντίδοτο» κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Ιβίσκος (περισσότερα δείτε εδώ). Μέσα από τις σελίδες του ο συγγραφέας επιδιώκει να γνωρίσουμε καλύτερα την ανθρώπινη φύση και να συμφιλιωθούμε με κομμάτια του εαυτού μας.

Κύριε Φλαμούρη, πείτε μας λίγα λόγια για το νέο σας βιβλίο.

Είναι ένα βιβλίο που έρχεται να ταράξει τα νερά της αυτοβελτίωσης, αλλά και μεγάλου μέρους της ψυχολογίας. Λέει πράγματα που δεν έχουν ξαναειπωθεί και μέσα από μια ολιστική ματιά στην κοινωνία που ζούμε δίνει μια νέα πιο συμπονετική ματιά για τον άνθρωπο. Είναι ένα βιβλίο που μπορεί να πάει τη σκέψη του αναγνώστη πολύ πιο πέρα και να ανοίξει πολλά κουτάκια και λαμπάκια στον εγκέφαλό του!

Αν είχατε 3 ευχές, ποιες θα ήταν αυτές;

Θα πω τρεις ευχές για τον κόσμο και όχι για εμένα. Η πρώτη θα ήταν να καταλαβαίναμε καλύτερα το πώς λειτουργεί το μυαλό μας. Ο λόγος είναι ότι όσο καλύτερα αντιλαμβανόμαστε το γιατί κάνουμε πράγματα τόσο πιο ευγενικοί θα μπορέσουμε να είμαστε με εμάς αλλά και με τους άλλους, γιατί και οι άλλοι είναι ακριβώς σαν εμάς. Η δεύτερη ευχή θα ήταν να διαβάζαμε λίγο παραπάνω και να αναπτύσσαμε την κριτική σκέψη. Ζούμε σε μια κοινωνία όπου η πληροφορία είναι παντού και θέλει κάποιος να έχει πολύ καλό φίλτρο για να μπορεί να αποκλείει την πληροφορία που δεν του κάνει καλό. Τρίτη ευχή θα ήταν να συνδεόμασταν λίγο παραπάνω. Να κάναμε ανοίγματα προς τους έξω και να ήμασταν λίγο πιο ευάλωτοι. Γιατί μέσα από τις αδυναμίες μας έρχεται η σύνδεση και μέσα από τη σύνδεση έρχεται τελικά η ευτυχία.

«Τι σημαίνει να εκπληρώσεις το δυναμικό σου»;

Τίποτα. Είναι μια κενή φράση που ακούγεται ωραία, αλλά δε σημαίνει τίποτα αν κάτσεις και σκεφτείς λίγο παραπάνω. Όπως είπα, δεν έχουμε αρκετή κριτική σκέψη για να σκεφτόμαστε ό,τι ακούμε, οπότε παρασυρόμαστε από συναισθηματικά σλόγκαν τα οποία καταρρέουν μόλις τα εξετάσεις λίγο πιο προσεκτικά. Υποτίθεται ότι ο καθένας έχει ένα δυναμικό μέσα του, αλλά στην πράξη αυτό δεν μπορεί να ισχύει. Όλοι μπορούμε να κάνουμε σχεδόν τα πάντα αν το προσπαθήσουμε αρκετά και βρούμε τις κατάλληλες τεχνικές και βοήθεια. Τίποτα δε μας σταματάει να γίνουμε οδηγοί τρένων, κομμωτές, αγρότες ή γιατροί. Τίποτα. Όλα είναι θέμα μάθησης. Υπάρχει το ταλέντο σαφώς, αλλά αυτό θα καθορίσει πόσο εύκολα θα κάνουμε κάτι, όχι αν θα μπορέσουμε να το κάνουμε. Συνεπώς, δεν υπάρχει το δυναμικό μας, όρεξη να έχουμε να κάνουμε πράγματα και μπορούμε να τα κάνουμε. Είναι όμως πολύ αγχωτικό να σκεφτόμαστε ότι μπορούμε και παραπάνω (γιατί πάντα μπορούμε) και αυτό μας κάνει εύκολα να μπαίνουμε στο σενάριο ότι δεν κάνουμε αρκετά και νιώθουμε ανεπαρκείς.

Ποια θεωρείτε τη μεγαλύτερη αρετή;

Δύσκολη ερώτηση. Την αυτοσυμπόνοια. Το να είμαστε ευγενικοί με εμάς οπότε θα είμαστε και με τους άλλους κατ’ επέκταση. Ο λόγος είναι ότι ο σημαντικότερος παράγοντας ευτυχίας είναι οι καλές ανθρώπινες σχέσεις και η αυτοσυμπόνοια βοηθάει να έχουμε καλύτερες σχέσεις με τον εαυτό μας και η συμπόνια καλύτερες σχέσεις με τους άλλους. Μαλακώνουμε και βιώνουμε μια πολύ διαφορετική ζωή.

Υπάρχει «εγχειρίδιο» πώς να βρει κάποιος το «γιατί» του;

Υπάρχουν ιδέες που βοηθάνε. Δεν είναι όλα για όλους και πολλοί θα έχουν διαφορετικούς τρόπους. Να πω εδώ πω τις περισσότερες φορές δεν μπορούμε να βρούμε το «γιατί» μας απλά σκεπτόμενοι. Θα πρέπει να μπούμε στην πράξη και να δοκιμάσουμε. Όπως δεν μπορούμε να ξέρουμε ποια είναι η αγαπημένη μας γεύση παγωτό μέχρι να δοκιμάσουμε πολλές γεύσεις, έτσι δεν μπορούμε εύκολα να βρούμε τι μας εκφράζει μέχρι να δοκιμάσουμε ορισμένες εμπειρίες. Κάποιοι είναι πιο τυχεροί και ξέρουν από πριν. Μια χαρά. Οι περισσότεροι θα χρειαστεί να πειραματιστούμε όμως.

Πιστεύετε στην τύχη;

Πάρα πολύ. Ο λόγος είναι ότι δεν υπάρχει τίποτα άλλο, παρά μόνο τύχη. Ό,τι κάνουμε είναι προϊόν τύχης. Σε ποια οικογένεια γεννηθήκαμε, που πήγαμε σχολείο, ποιους ανθρώπους γνωρίσαμε, τι σχέσεις κάναμε, το επάγγελμα  που διαλέξαμε. Οι γνωριμίες που κάναμε που μας οδήγησαν κάπου, ο φίλοι που μας επηρέασαν, οι καθηγητές που μας ενέπνευσαν. Η τύχη είναι παντού γύρω μας. Τα γονίδια που έτυχε να έχουμε. Η τύχη είναι και παντού μέσα μας. Μπορεί να ακούγεται αποκαρδιωτικό σε μια κοινωνία που είναι εμμονική με τον έλεγχο αλλά για εμένα μου δίνει μια άλλη οπτική στη ζωή. Με κάνει να νιώθω ευγνωμοσύνη στα όμορφα, όχι αλαζονεία και συμπόνια στα δύσκολα, όχι λύπηση.

Με ποια προσωπικότητα «θα πίνατε ένα τσίπουρο»;

Με τον Robert Sapolski. Αγαπημένος μου επιστήμονας, καθηγητής μοριακής βιολογίας στο Stanford και primatologist. Τον αγαπώ, με εμπνέει, είναι πανέξυπνος, ταπεινός με απίστευτη ολιστική ματιά και καθαρή σκέψη. Μακάρι να του μοιάσω στο ένα χιλιοστό!

Ευχαριστούμε πολύ!