Νεκτάριος Σμυρνάκης: «Ένα κείμενο κλασσικό στη σημερινή εποχή της πολυδιάσπασης λειτουργεί σαν μήτρα»

Τον ταλαντούχο ηθοποιό Νεκτάριο Σμυρνάκη συναντήσαμε στις πυρετώδεις πρόβες για τον «Young Lear», που θα παρουσιαστεί στις 17 και 18 Ιουλίου στο Κτήριο Ε΄, Πειραιώς 260 στο πλαίσιο του Ελληνικού Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου (περισσότερα για την παράσταση δείτε εδώ).

Νεκτάριε, μίλησέ μας για το έργο και το ρόλο που υποδύεσαι.

Συμμετέχω στη θεατρική παράσταση “Young Lear” σε σκηνοθεσία Ιόλης Ανδρεάδη, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου. Στο θάλαμο ενός νοσοκομείου μια πενταμελής οικογένεια αναμένει την έκβαση της εγχείρησης του πάτερ-φαμίλια που διεξάγεται στον αμέσως διπλανό θάλαμο. Κατά την αναμονή, ξεκινά με πρωτοβουλία του πρώτου γιού ένα κωδικοποιημένο παιχνίδι ρόλων με βάση το κείμενο του “Βασιλιά Ληρ” του William Shakespeare. Εγώ υποδύομαι έναν άστεγο που έχει μπει στο χώρο του νοσοκομείου για να ζεσταθεί. Με κάποιο μεταφυσικό τρόπο-εγώ προτιμώ τη λέξη μαγικό- συνδέομαι με την οικογένεια χρησιμοποιώντας τα λόγια του τρελού από το “Βασιλιά Ληρ”.

Η Ιόλη Ανδρεάδη, μετά την τεράστια επιτυχία που έκανε το χειμώνα με την «Οικογένεια Τσέντσι» επανέρχεται με τη διασκευή ενός πασίγνωστου κλασσικού κειμένου του Ουίλιαμ Σαίξπηρ το «Βασιλιά Ληρ». Πώς προέκυψε η μεταξύ σας συνεργασία;

Η μεταξύ μας συνεργασία όλως παραδόξως προέκυψε από την ακύρωση μιας προηγούμενης. Πρωτοσυναντηθήκαμε για το ανέβασμα ενός έργου το χειμώνα, ξεκινήσαμε πρόβες, αλλά λόγω ενός προβλήματος στην παραγωγή η παράσταση δεν έγινε ποτέ. Στο μεσοδιάστημα των προβών πρόλαβα να γνωρίσω και να εκτιμήσω μια καταρτισμένη και ολοκληρωμένη, παρά το νεαρό της ηλικίας της, σκηνοθέτη και δραματουργό. Εντυπωσιάστηκα, επίσης, από τον λεπταίσθητο τρόπο δουλειάς της και τη σπάνια για τα ελληνικά δεδομένα τρυφερότητα προς τους ηθοποιούς της.

Γιατί κάποιος να «πειράξει» ένα τόσο κλασσικό κείμενο;

Ένα κείμενο κλασσικό στη σημερινή εποχή της πολυδιάσπασης λειτουργεί σαν μήτρα. Ειδικότερα, ο “Βασιλιάς Ληρ” γεννά συνεχώς καινούργιες θεματικές ενότητες. Κλασσική και αναπόφευκτη λοιπόν προσέγγιση ενός τέτοιου κειμένου τη σήμερον ημέρα είναι το καλλιτεχνικά έντιμο, και ταυτόχρονα δημιουργικό, πείραγμά του.

Ο Σαίξπηρ έλεγε πως «αυτός που έχει θέληση δημιουργεί και δημιουργεί πάρα πολλά. Αυτό είναι η απόδειξη πως δεν υπάρχει τίποτα ακατόρθωτο». Υπάρχει κάτι στη ζωή σου που δεν έχεις καταφέρει ακόμα;

Μια σαφέστατα συντομότερη απάντηση θα δινόταν στο ακριβώς αντίθετο ερώτημα. Εν ολίγοις, είναι πολλά αυτά που δεν έχω καταφέρει, τα οποία όμως αρνούμαι πεισματικά να τα δω ως ακατόρθωτα.

Ποιο έργο θα ‘θελες να παίξεις κάποια στιγμή στη ζωή σου; Ποιος είναι ο αγαπημένος σου ήρωας;

Ποτέ δεν μπήκα σε διαδικασία επιλογής αγαπημένου έργου και αντίστοιχα αγαπημένου ρόλου. Και αυτό γιατί ανέκαθεν έβλεπα την παγκόσμια δραματουργία με όλους τους ενδιάμεσους σταθμούς της σαν ένα συνεχές και συναρπαστικό μονοπάτι. Θα ήθελα όμως παρόλα αυτά να εκφράσω τη λατρεία μου στη Γαλλική Λογοτεχνία του 19ου αιώνα. Θα ήταν τιμή μου να “μιλήσω” τη γλώσσα αυτή κάποια στιγμή επί σκηνής.

Ετοιμάζεις κάτι για το χειμώνα;

Προς το παρόν, βρίσκομαι σε πρόβες για το εν λόγω έργο, όπως επίσης και για μια ακόμη παράσταση στα πλαίσια του Φεστιβάλ Φιλίππων τον Αύγουστο, επίσης σε σκηνοθεσία Ιόλης Ανδρεάδη. Για του χρόνου βρίσκομαι ακόμη σε επίπεδο συζητήσεων.

Σ΄ευχαριστούμε πολύ!