Γνώμες

Depeche Mode Songs Of Faith And Devotion 1993

Depeche Mode Songs Of Faith And Devotion 1993

1993. Οι Depeche Mode έχουν κλείσει τουλάχιστον δεκαετία στην μουσική βιομηχανία. Τα ναρκωτικά κατακλύζουν την ζωή του Dave. Μήπως τα έχω πει όλα;

της Δανάης Σωπασή

Μάλλον τίποτα. Καθώς οι στίχοι που ακολουθούν δείχνουν την διαχρονικότητα μιας ζωής ανεξαρτήτου εμπειρίας. Αγαπητοί μουσικόφιλοι ο δίσκος που με απασχόλησε και απόψε είναι το Song Of Faith And Devotion του 1993. Πριν ξεκινήσω όπως θα παραθέσω μια δήλωση του Alan Wilder και μια ποιητική μου περιγραφή του album cover:

“There’s so many sounds that are created from the voice that you wouldn’t know were taken from the voice, like rhythm sounds. The number of times I’ve been sitting in the studio and said, ‘I wish I could get a bass that would just go [mimics wet, thick hip-hop bass-drum sound].’ Then I think, ‘Why can’t I just go [repeats noise] into a mic and sample it?’ It’s obvious; you spend all day trying to get a synthesizer to try and create this sound but you can just go [repeats noise] and you’ve got it. Then you can send it through some other device after that, and you’ve got something that sounds absolutely nothing like a voice, but the source was a voice. … It is a very interesting process.”

Alan Wilder on the genesis of some of the sounds on Songs of Faith.

«Χρώματα γεμάτα αμαρτία, πρόσωπα γεμάτα ιστορίες. Στο κόκκινο του θυμού μου θα εναποθέσω την εξομολόγηση μου. Βρίσκομαι ανάμεσα σε γκριζαρισμένους διαφανείς τοίχους καθώς απορροφούν την ενέργεια. Με όσο μωβ κατέχω θα μιλήσω για όλα όσα πρέπει να ειπωθούν. Γιατί πρέπει. Και ότι δεν θέλω να θυμάμαι θα το αφήσω στο μαύρο ενός ασυνειδήτου. Είμαι παρών στο τώρα.»

Ο δίσκος ξεκινάει με ένα από τα πιο χαρακτηριστικά ροκ κομμάτια των Depeche Mode. Και στην ερώτηση μα δεν είναι ήδη ένα ροκ συγκρότημα, οφείλουμε να απαντήσουμε πως ήταν κατεξοχήν ένα ηλεκτρονικό συγκρότημα με κατεύθυνση στον ροκ ήχο. Οι στίχοι ήταν πάντα όμως θεϊκοί. Το I Feel You πρωτοστατεί και στις μέρες μας κατά την διάρκεια των ζωντανών τους εμφανίσεων. Η ουσία του τραγουδιού είναι η αποδοχή, η επιτυχία, η λατρεία και η απελευθέρωση. Όσο νομίζεις πως φανερώνει συγκεκριμένες εμπειρίες, όπως ο έρωτας, τόσο αποπνέει ελευθερία μυστηρίου. Στην δεύτερη θέση έρχεται το πιο σκοτεινό τραγούδι. Το Walking In My Shoes έμεινε διαχρονικό παρότι διακατέχεται από απόλυτο μυστήριο και μάλιστα στο βιντεοκλίπ διακρίνουμε και παγανιστικές οπτικές που ενδυναμώνουν το απαγορευμένο συναίσθημα του πάθους. Το τραγούδι αναφέρεται στην χρήση ναρκωτικών ουσιών και στο αίτημα της κατανόησης του κόσμου. Μερικοί στίχοι από καρδιάς και όχι για να παρασύρουν τον κόσμο, όπως έχει δηλώσει σε ανάλογη συνέντευξη του ο Dave. Ακολουθεί ένα τραγούδι διαφορετικής μελωδίας, το Condemnation που θα μπορούσες να το χαρακτηρίσεις ως ένα μοντέρνο gospel. Ο τίτλος και οι στίχοι μαρτυρούν μια ενοχή και μια επιθυμία. Τα υπόλοιπα συστατικά της ιστορίας τα αφήνουν στο κοινό.

Για την συνέχεια ένα πιο δυναμικό τραγούδι. Το Mercy In You. Ένα παιχνίδι ήχων που χαρακτηρίζει την απόλαυση της στιγμής. Καμία ενοχή, ακόμα και οι στίχοι παραδίνονται. Και για την συνέχεια κάτι μαγικό. Μην είναι soundtrack ήχος; Το Judas θυμίζει τόσο τον σκοτζέζικο ήχο του Braveheart. Ίσως υπάρχει μια μικρή έμπνευση, καθώς οι στίχοι αναφέρονται στην επιβίωση, την φιλοδοξία και τις μελανές στιγμές ενός ανθρώπου. Υπάρχει επίσης αλληγορία με τα θρησκευτικά χριστιανικά πρόσωπα Ιούδας και Θωμάς. Εδώ βλέπουμε διακριτή και την φωνή του στιχουργού Martin Gore. Στο τελευταίο 1,5 λεπτό διακρίνουμε την σιωπηλή Alan Wilden δημιουργία να αχνοθυμίζει 80’ς. Πόσο υπέροχο.. Ρομαντικό και ελπιδοφόρο παρ’ όλη την γλυκιά του μελαγχολία. Και σε αυτό το τελευταίο λεπτό, είναι σαν να χτίζει την εισαγωγή του μεγαλειώδους In Your Room. Άλλο ένα λατρεμένο τραγούδι που μένει διαχρονικό και συνθλίζει κάθε εντύπωση. Κάθε άκουσμα του είναι σαν μια πρώτη ακρόαση και μια δυνατή ανατριχίλα. Σκοτεινό, απολογητικό, αφηγηματικό, φυσικά τόσο στον ήχο όσο και στο βιντεοκλιπ. Στο όνομα του έρωτα καλύπτει κάθε αναμνησιακή θύμιση. Ένα υπέροχο δημιούργημα που μένει στην αιωνιότητα των DM. Για την συνέχεια το ιδιαίτερο Get Right With Me. Άλλο ένα τραγούδι που θυμίζει gospel, αλλά μπλέκει μιξαρίσματα στον τόνο του. Φαίνεται ίσως ελαφρύ σε μερικά σημεία γιατί παρόλα αυτά θέλει να προσδώσει μια θετικότητα και κίνηση. Σε αντίθεση με την σκληρή πραγματικότητα της καθημερινότητας. Το τελευταίο λεπτό θα μπορούσε να είναι intro σε κάποιο soundtrack σειράς / ταινίας. Για την συνέχεια ένα από τα πιο γρήγορα τραγούδια του δίσκου. Το Rush. Η ροή χρωματίζει και χαρακτηρίζει το συναίσθημα που είναι γρήγορο, ωμό και ενοχικό. Η συνείδηση του είναι παρόλα αυτά σκοτεινή με έναν επικείμενο σαρκασμό. Ένας στιγμιαίος μονόλογος. Τελικά συγχωρεί ή όχι τον εαυτό του; Προτελευταίο τραγούδι του δίσκου, το One Caress με εισαγωγή εγχόρδων και φωνητικά από τον Martin. Άλλη μια κοινωνική εξομολόγηση μιας ιστορίας. Μια ανάμικτη δημιουργία αθωότητας και ωρίμανσης. Τελευταίο τραγούδι τώρα. Higher Love. Η προσωποποίηση της αισθαντικότητας. Όπως ξεκίνησε έτσι οφείλει να ολοκληρωθεί. Το απόλυτο τραγούδι μιας δημιουργίας. Ένας τόσο ανηφορικός και απροσδιόριστος ήχος όπου μέσα από άλτο και ελαφρούς τόνους μιλάει την ψυχή του. Ένα υπέροχος δίσκος μόλις γράφτηκε σε άρθρο. Αγαπητοί μου devotes: I feel you, your heart is mine, I surrender, higher love.

Σχόλια

Γνώμες

Περισσοτερα στην κατηγορια Γνώμες

Copyright © 2015-2016 Clevernews