Γνώμες

Υπάρχει κι αυτή η Δημοσιογραφία…

Υπάρχει κι αυτή η Δημοσιογραφία…

Θυμάμαι ήμουν παιδάκι όταν καθόμασταν όλοι οι άντρες της οικογένειας τη Κυριακή στον καναπέ, για να δούμε την Αθλητική Κυριακή. Το χαρακτηριστικό σήμα έναρξης λοιπόν αυτής της λατρείας που έγινε συνήθεια, άρχιζε να ξεθωριάζει από τη στιγμή που ποδοσφαιρικά άμπαλα βύσματα, συντροφιά με ηλίθιες χαζογκόμενες που δε κλώτσησαν ποτέ τους μπάλα, πήραν θέση στο τηλεοπτικό πάνελ κι είχαν άποψη για τα ποδοσφαιρικά δρώμενα του τόπου. Καταραμένο EURO 2004!

Έτσι εμείς, που έχουμε κι ένα οπαδικό εγωισμό και δεν έχουμε ανάγκη κανένα ψώνιο με burberry πουκάμισο και τσάντα louis vuiton να μας πει αν ήταν ή δεν ήταν off side το goal του Κατσουράνη στο derby, πιάσαμε το τηλέ-control κι αρχίσαμε τη προπόνηση στο αγαπημένο άθλημα των Ελλήνων, το Zapping!

Εκεί, αργά τη Κυριακή πριν από περίπου 2 χρόνια πέτυχα τον Θεοδωράκη, έναν δημοσιογράφο που με ένα σακίδιο στον ώμο οργώνει όλη την Ελλάδα και πιάνει ένα διαφορετικό θέμα κάθε εβδομάδα για να κάνει μία αξιόλογη σφαιρική και συνάμα πολυπρισματική ερεύνα-ανάλυση. Και το πετυχαίνει! Το ξεψαχνίζει, το ψειρίζει το θέμα, το κοιτάει από 360 διαφορετικές μοίρες και σου αναλύει όλες του τις προεκτάσεις. Σαν να καθοδηγείς όμως εσύ τη δική του σκέψη, κι όχι το αντίστροφο που συμβαίνει σε κάθε έγκυρο και έγκριτο συνάδελφό του, πληρωμένο συνήθως από κάποιον καναλάρχη με έφεση στις κατασκευαστικές κ τα δημόσια έργα.

Έτσι λοιπόν βρήκα έναν άνθρωπο που μου έδειξε κι άλλα πράγματα εκτός της μπάλας. Που δε λέω, ακόμη περιμένω τη Κυριακή να μάθω τι έκανε η Αγία Ελεούσα ή για να στριμωχτώ παρέα με όλα τα «πρεζάκια» σε κάποια γωνιά ενός «πετάλου» και να λάβω μέρος σε μια χορωδία που σίγουρα θα βρίζουμε όλοι μαζί τη μάνα του απέναντι, ξεβρομώντας καπνογονίλα και περιμένοντας τη στιγμή της λήξης για την ανάλυση των επίμαχων φάσεων, συντρόφια με ένα ωραιότατο βρώμικο. Ζωάρα!

Όμως, δεν είναι μόνο αυτό η ζωή μας, καλή η μπάλα, οι γκόμενες και τα λεφτά που πρέπει να κάνουμε, αλλά υπάρχουν κι άλλα θέματα τεράστιας σημασίας για το ευρύτερο πολιτικοοικονομικοκοινωνικο-γίγνεσθαι, σκληρά κι ανάλγητα ως επί το πλείστον θέματα, που αγγίζονται για πρώτη φορά με τέτοιο ευαίσθητο τρόπο, όπως τα ναρκωτικά, το σωφρονιστικό μας σύστημα, η κοινότητα του «αγίου» κατά τα μερικούς αλλά σίγουρα «όρους» για όλους μας, το δικαστικό μας σύστημα με τις αδυναμίες του, η φυγή από τη πόλη προς την ύπαιθρο κ.α. Θέματα που ζωντανεύουν, εκφράζονται και τα παρακολουθεί ο τηλεθεατής με θρησκευτική ευλάβεια κι ένα τεράστιο γαμώτο να ακολουθεί κατά πόδας. Με ένα παράπονο που λέει «μόνο τόσο κράτησε;» Αλλά και μία περιέργεια «την άλλη εβδομάδα τι θέμα έχει;»

Σε μια κοινωνία που αυτές τις θεματικές ενότητες τις χρησιμοποιεί μέσω του ηλίθιου εκπαιδευτικού συστήματος για να χαλιναγωγήσει τη σκέψη και να κρατήσει «τα γκέμια» σε όποιον επιθυμεί ή τολμήσει να σκεφτεί διαφορετικά, ανατρεπτικά, ανανεωτικά, αναθεωρητικά και επιβραβεύει στη τελική, τη στάση του συστήματος που επιβλήθηκε στο μαθητή μέσα από ένα καλό βαθμό στη πανελλήνιες. Έρχεται μια εκπομπή ενός ανθρώπου που απλά κάνει τη δουλειά του κι ακούει στο όνομα Θεοδωράκης, να σου πει πως «υπάρχει κι αυτή η τηλεόραση», «υπάρχει κι αυτή η δημοσιογραφία». Και αναφέρομαι στον Σταύρο και όχι τον Μίκη, γιατί Θεοδωράκηδες γαρ κι οι δύο, δε θέλω να παρεξηγηθώ.

Γιατί ρε Μίκη, όχι ότι δεν άκουσα μικρός τη ρωμιοσύνη, όχι ότι δεν άκουσα το σφαγείο (πόσα χρόνια χτυπάνε στη ταράτσα αυτόν τον Αντρέα δε βαρέθηκαν;) κι όλους τους ποιητές μας μελοποιημένους (Ρίτσο, Σεφέρη, Ελύτη) και σε ευχαριστούμε. Όχι ότι δε πιστεύω πως είσαι ο εθνικός μας μουσικοσυνθέτης και τεράστιο κεφάλαιο για τον πολιτισμό της χώρας. Αλλά να, έχω ακούσει και το συρτάκι του Ζορμπά κι εκεί τον κατάκλεψες πιστεύω τον Αιγαλεώτη Ζαμπέτα.

Επίσης, όταν λέγεσαι Φωτεινός το 2011 έχεις τη διακριτική ευχέρεια να πεις «ή Καραμανλής ή τανκ» (στα παπάρια σου) όταν είσαι όμως Μίκης το 1974 δε μπορείς ρε γαμώτο. Επίσης, σε βλέπω τώρα στα γεράματα να τα βάζεις με το σύστημα (μα, εσύ δεν ήσουν υπουργός στη κυβέρνηση Μητσοτάκη; ε γατάκι;) και να τρέχεις σαν επαναστατικός μαϊντανός σε κάθε πλατεία, είτε σε αυτές που από κάτω έχουν σταθμό του μετρό, είτε στις άλλες. Με τον πλάτανο στο κέντρο, τη χαρακτηριστική βρύση στο μάρμαρο και κόσμο μόνο τον 15αυγουστο. Για να σε χειροκροτήσουν να σε τιμήσουν και να τραγουδήσεις. Ήμαρτον που θα έλεγε κι ο Γιώργης ο Γεωργίου!

Όποιος αγαπάει τους νέους τους δίνει πάτημα, τους δίνει βήμα κι οξυγόνο να εκφραστούν. Δε κάθεται να στέλνει fax σε όλους τους δήμους της επικράτειας με αποτέλεσμα να τραγουδάει μαζί του ο δημοκρατικός λαός του Ορχομενού τη Μαργαρίτα τη Μαργαρώ και να πιάνει συντροφιλίκια με τον δήμαρχο sex symbol της καρδιάς μας. Απόστολο Γκλέτσο!

Όταν αγαπάς τους νέους πας σπίτι σου, κάνεις την αυτοκριτική σου, τους παρακολουθείς τους αφήνεις να κάνουν λάθη, γιατί απ” αυτά θα μάθουν κι έχεις τον ρόλο του consolliere, εάν κι εφ” όσον σου ζητηθεί. Δε παίρνεις τη καρέκλα σου να πας να τη βάλεις στη μέση στη πλατεία Αριστοτέλους, παρακάμπτοντας αποφάσεις δημοτικών συμβουλίων κι τοπικών αρχών.

Μάλλον ξεκούτιανες Μίκη, μάλλον ξεμωράθηκες κι έχεις αποκτήσει κ εσύ την αρρώστια του φαίνεσθαι. Εσύ πρέπει να ενώνεις όχι να διχάζεις. Υποτίθεται πως είσαι πιο σοφός από εμάς. Το θέμα όμως είναι γενεαλογικό κι εμείς αγαπητέ μας Μίκη δε θέλουμε να γίνουμε σαν κι αυτούς τους ανθρώπους της γενιάς σας που ότι κάνατε, το κάνατε για μια καρέκλα έστω κι αυτή του αγωνιστή, του επαναστάτη. Και κάθε τρεις κ λίγο από το 74′ κ μετά μας έχετε πρήξει τα @…. με τις επαναστάσεις-διαμαρτυρίες «copy-paste» που κάνετε, τη μία για τον Οτσαλάν, την άλλη για τη Σερβία, για το Αφγανιστάν, για το Κόσοβο, για το Ιράκ. Και δώστου τραγούδι με αμπέχονο, μούσια κ απλυσιά, πάντα σφιγμένη τη γροθιά ψηλά ένα τεράστιο δε θα περάσει! Που μεταξύ μας και μη βγει παραέξω, αλλά πάντα περνάει κι αλληλεγγύη στη πράσινη αρκούδα της Σαχάρας (να περάσουμε κι το οικολογικό μας σύνθημα, αυτές τις εποχές πουλάει ). Επάγγελμα το κάνατε κι αυτό. Ζώα!

Πάρτε το χαμπάρι κήρυκες της μιζέριας και κοινωνοί της μοιρολατρίας χάσατε! Για εσάς τους οργανωμένους παλαιάς κοπής αριστερούς λέω. Ναι χάσατε για ακόμη μία φορά το ραντεβού σας με την ιστορία κ συμβιβαστείτε με τα γεγονότα. Στον εμφύλιο έχασε η αριστερά, κέρδισε η δεξιά, στο πολυτεχνείο έχασε η δεξιά κέρδισε η κέντρο-αριστερά, δηλαδή το τότε ΠΑΣΟΚ. Απλό, όλοι το ξέρουν κι εσείς συντηρείτε τα φαντάσματα του παρελθόντος, όλο ευθεία κι αριστερά σας είναι τα χρονοντούλαπα της ιστορίας ανοίξτε και μπείτε κανείς δε θα σας ψάξει. Ούτε με τον Μπέο στο οργανωτικό τμήμα του Περισσού δεν κερδίζεται, μέχρι και τον Κουβέλη μάγκα τον κάνατε, κατάφερε μέσα σε δύο μήνες ότι δε καταφέρατε εσείς σε 94 χρόνια.

Μη πλατειάσομε όμως κι ας κάνουμε εμείς την ανατροπή, ας προσπαθήσουμε να αλλάξουμε οι ίδιοι. Μακριά από κόμπλεξ κι απωθημένα για να μπορέσουμε να αλλάξουμε και τη πατρίδα μας, το μέλλον μας, τον μικρόκοσμό μας όπως θα έλεγε κι ο Αντώνης Νικολάκης, οπότε σας παρακαλούμε μη μας πάτε άλλο μπροστά με τόσα πισωγυρίσματα. Γιατί ο λαϊκισμός εκεί φωλιάζει στους όχλους και τις μάζες που μαζεύονται γύρω σας. Γι” αυτό λοιπόν κι εγώ έψαξα να βρω τον Θεοδωράκη της γενιάς μας. Τον λένε Σταύρο μεγάλωσε στην Αγία Βαρβάρα, βάζει κάτω το κεφάλι, δουλεύει και «δεν» επαναλαμβάνω, «δεν» εκφράζει καμία άποψη κανενός. Απλό! Δουλεύει με τρόπο πρωτόγνωρο για τα ελληνικά τηλεοπτικά δεδομένα και κερδίζει καθημερινά κοινό, λες κι είναι το μοντέλο ανάπτυξης που όλοι ψάχνουμε, λες και μας συμπαραστέκεται, λες κι είναι το απολεσθέν πρότυπο μίας καθαρά διαδικτυακά μπερδεμένης κ ηλεκτρονικά συγχυσμένης γενιάς, γι αυτό και κερδίζει τον σεβασμό όλων των ανθρώπων της ηλικίας μου που συναντάω και μιλάω ακόμη κι εδώ στην ακριτική Μυτιλήνη. Δε ξέρω αν θα μας βγει κι αυτός σαν όλους τους εκκολαπτόμενους “η εν δυνάμει «Θεοδωράκηδες» που εξέθρεψε κατά καιρούς το σύστημα, αλλά μέχρι στιγμής είναι αυτός που αξίζει να φέρει το όνομα αυτό.

 

Το παραπάνω κείμενο περιέχει τοποθέτηση προϊόντων και γράφτηκε κάτω από αντίξοες συνθήκες. (βλέπε Μααστρίχτ)

Πηγή 12tetragonika.gr

 

 

mikis_theodorakis74132 111

Υπάρχει κι αυτή η Δημοσιογραφία…

Υπάρχει κι αυτή η Δημοσιογραφία…

Σχόλια

Γνώμες

Περισσοτερα στην κατηγορια Γνώμες

Copyright © 2015-2016 Clevernews