Γνώμες

Night Train To Lisbon Κριτική ταινίας

Night Train To Lisbon Κριτική ταινίας

“I would not like to live in a world without cathedrals.

I need their beauty and grandeur

against the dirty color of military uniforms.

I love the powerful words of the Bible.

I need the force of its poetry.

I need it against the decay of language

and the dictatorship of worthless slogans.”

Η κοινωνική ταινία του Οκτωβρίου με πολιτικές χροιές. Ο Raimund Gregorius είναι ένας καθηγητής σε ένα σχολείο της Ελβετίας. Η ήσυχη και σταθερή του ζωή θα διαταραχθεί όταν θα γνωρίσει τυχαία μια γυναίκα που θα προσπαθήσει να αυτοκτονήσει. Προσπαθώντας να την σώσει και ύστερα από σειρά γεγονότων, ο Raimund θα ανακαλύψει ένα βιβλίο στο παλτό της που άφησε εκείνη την ημέρα. Οι πρώτες γραμμές του βιβλίου αρκετές για να κερδίσουν τον αναγνώστη. Ποιητικές και φιλοσοφικές χροιές που δαμάζουν και αφυπνίζουν την ανυπακοή. Ο καθηγητής αποφασίζει και οδηγείται από τις αισθήσεις του σε ένα ταξίδι με το τρένο για την Λισαβόνα. Στην αναζήτηση και εν τέλι αποκάλυψη μιας ολόκληρης αληθινής ιστορίας.

 

Ο Jeremy Irons σε έναν ακόμα υπέροχο ρόλο μιας εξαιρετικής ταινίας προκαλεί τον θεατή να παρακολουθήσει και αυτή την ιστορία. Σε ένα ρόλο συνήθειας, που παρόλα αυτά εκπέμπει δυναμισμό και ανυπακοή, ξετυλίγεται όλη η έννοια της ιδέας και της επανάστασης. Το ιδεώδες του βιβλίου, ο Amadeu, ένας γνήσιος φιλόσοφος και τυχοδιώκτης κατά την περίοδο της δικτατορικής Πορτογαλίας του Σαλαζάρ που δεν μπορεί να αφήσει τον εαυτό του να παρασυρθεί από το ρεύμα της εποχής. Οι απόψεις του Amadeu και του καλύτερου του φίλου Jorge O’Kelly θα τους φέρουν αντιμέτωπους με τις αντιδράσεις πολλών. Μια κατεξοχήν διαχρονική διαδρομή που περιγράφει παραστατικά και ποιητικά τα δυο πολιτικά άκρα μιας κοινωνίας. Τις δυσκολίες, αλλά και τις διευκολύνσεις, την υπακοή και την ανυπακοή. Την ηθική και την φιλοσοφία. Την αγάπη και το μίσος. Την ζωή και τον θάνατο. Και μέσα στον κύκλο της ζωής, αλλά και την ήσυχη περιγραφή του ίδιου του καθηγητή Raimund για τις δικές του εμπειρίες, έρχεται όλο το δίδαγμα: να τολμάς και να ζεις. Συγκλονιστικό έργο από την αρχή μέχρι το τέλος, με μοιρασμένη πλάνα παρελθόντος και παρόντος, και μη αποκαλυπτικές φιγούρες που ξεδιπλώνονται στην πορεία. Μια ταινία που μπορεί να καλύψει όλες τις ηλικίες και τους λάτρεις μια κοινωνικής, συναισθηματικής και πολιτικής ιστορίας.

 

“But there is another world I do not wish to live in,

a world in which independent thinking is despised

and the finest things we can experience denounced as sin.

A world in which our love

Is demanded by tyrants, oppressors and assassins.

And most absurdly: people are exhorted from the pulpit

to forgive these creatures and even to love them.

It is for this reason we cannot just put the bible aside.”

 

“No one here knows what it would be like to live eternally.

And it is a blessing we never will.

One thing I can assure you:

It would be hell, this endless paradise of immortality.

It is death, and only death,

That gives each moment beauty and horror.

Only through death is time a living thing.”

 

της Δαναής Σωπασή

Σχόλια

Περισσοτερα στην κατηγορια Γνώμες

Copyright © 2015-2016 Clevernews