Γνώμες

Ποιος φοβάται το ποτάμι ;

Ποιος φοβάται το ποτάμι ;

του Ξενοφώντα Γρηγόρη
Τι είναι το Ποτάμι; Αυτό το ερώτημα δεν έχει απαντηθεί αρκετές μέρες μετά την ανακοίνωση της δημιουργίας του κόμματος του Σταύρου Θεοδωράκη και δεν αναμένεται να  απαντηθεί ούτε εύκολα ούτε σύντομα. Ένα άλλο ερώτημα, όμως, στο οποίο μπορούμε να δώσουμε κάποιες πρώιμες απαντήσεις είναι το εξής: ποιος φοβάται το ποτάμι; Το ποτάμι το φοβάται όποιος δεν έμαθε να βρέχεται και να το διασχίζει, αλλά επαναπαύθηκε στο να περιμένει την όποια βάρκα να τον περάσει απέναντι. Όποιος κρατήθηκε ή προσπαθεί να κρατηθεί με νύχια και με δόντια από αυτή τη βάρκα που βούλιαξε ή βουλιάζει. Όσοι ανησυχούν ότι θα υπερχειλίσει και θα τους πάρει τα χωράφια που με τόσο κόπο καλλιεργούν.
Αλλά για να αφήσουμε τις παρομοιώσεις και να μιλήσουμε πολιτικά, τη νέα πολιτική κίνηση του Σταύρου Θεοδωράκη αγαπούν να μισούν όσοι φοβούνται ότι θα μπορούσαν να χάσουν την κομματική τους πελατεία στις επερχόμενες ευρωεκλογές, αλλά και κατ’ επέκταση στις εθνικές εκλογές, όποτε αυτές γίνουν. Χαρακτηριστικό της αγωνίας που τους κυρίευσε είναι το γεγονός ότι έσπευσαν να ειρωνευτούν σε μια προσπάθεια να υποβαθμίσουν την πολιτική αυτή κίνηση εν τη γενέσει της ή μάλλον πριν καλά καλά αυτή γεννηθεί. Κάτι τέτοιο εγώ προσωπικά δε θυμάμαι να είχε συμβεί με κάποια άλλη φρέσκια πολιτική κίνηση στο πρόσφατο παρελθόν.
Πιο συγκεκριμένα, η κ. Κωνσταντοπούλου του ΣΥΡΙΖΑ μίλησε για ‘’μιντιοκρατία ‘’ ξεχνώντας άλλες αρνητικά φορτισμένες λέξεις που τελειώνουν σε – ία, όπως οικογενειοκρατία. Βέβαια, αυτές τις μέρες η εν λόγω πολιτικός έχει να λύσει πιο σημαντικά δικά της ζητήματα, οπότε φαντάζομαι ότι το τελευταίο που την απασχολεί είναι το Ποτάμι. Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Σκουρλέτης έκανε λόγο για διάτοντες αστέρες της δημόσιας ζωής, για ποτάμια τα οποία δεν πλημμυρίζουν εύκολα στην Ελλάδα, αλλά και για λογική σούπερ μάρκετ. Περισσότερη πολιτική ουσία έχει βέβαια η δήλωση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Παπαδημούλη ότι το ποτάμι κλωθογυρίζει στο χώρο των κκ. Βενιζέλου και Κουβέλη, οι οποίοι είναι αυτοί που πρέπει να ανησυχούν. Τέτοιες δηλώσεις, όμως, μόνο μειδίαμα μπορούν να προκαλέσουν, αφού το εκπληκτικό ποσοστό του 27% που συγκέντρωσε το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στις εθνικές εκλογές του 2012 φυσικά δεν προέρχεται από την παραδοσιακή Αριστερά, αλλά από τη λίμνη της Κεντροαριστεράς, των μέχρι πρότινος ένθερμων, νυν απογοητευμένων, υποστηρικτών του ΠΑΣΟΚ. Αυτοί εύκολα μπορούν να εγκαταλείψουν το ΣΥΡΙΖΑ με τον οποίο στο κάτω κάτω δεν τους συνδέουν στενοί ιδεολογικοί δεσμοί και να προσχωρήσουν στο Ποτάμι.
Αλλά η μεγαλύτερη αμηχανία λογικό ήταν να προέλθει από το χώρο του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, το χώρο της Κεντροαριστεράς, στον οποίο και η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών κατατάσσει το Σταύρο Θεοδωράκη. Χαρακτηριστικές βεβιασμένες δηλώσεις ήταν αυτή του κ. Χρυσοχοΐδη ότι ‘’ Τα ποτάμια τα περνάς με γεφύρια. Αλλιώς χαζεύεις ακίνητος την ομορφιά της ορμής των ποταμών’’, όπως και αυτή του ίδιου του προέδρου του ΠΑΣΟΚ κ. Βενιζέλου ότι  ‘’Εύχομαι καλή επιτυχία σε οποιαδήποτε εκπομπή θέλει να μετασχηματιστεί σε πολικό κόμμα’’.  Και οι δύο καλό θα ήταν αντί να δείχνουν την αγωνία τους για τη διατήρηση της όποιας κομματικής πελατείας που τους έχει απομείνει να ασχολούνται με τα μείζονος σημασίας θέματα του χαρτοφυλακίου τους .
Τα παραπάνω είναι κάτι παραπάνω από προφανή για τον καθένα. Κάτι, όμως, το οποίο ίσως πέρασε απαρατήρητο είναι η φράση του Σταύρου Θεοδωράκη ότι ‘’ κλέβουμε και από τη Φιλελεύθερη Παράταξη’’, κάτι το οποίο δείχνει ότι κατά πάσα πιθανότητα στις επόμενες εκλογές θα έχουμε και διαρροές προς το ποτάμι και από τη Δεξιά. Κι ας μην ταιριάζει το προφίλ του κλασικού δεξιού ψηφοφόρου με το προφίλ του εναλλακτικού δημοσιογράφου με το backpack και τα σκισμένα τζιν. Έτσι κι αλλιώς το Ποτάμι πολύ έξυπνα δεν έχει τοποθετηθεί πολιτικά, με αποτέλεσμα να έχει στη διάθεσή του το μέγιστο δυνατό εύρος εν δυνάμει ψηφοφόρων, η οποία θα του δώσει και τη μέγιστη δυνατή ώθηση στις Ευρωεκλογές. Όσο βέβαια και αν αυτό θεωρείται έξυπνο, δεν παύει να είναι μια απλή αναβολή της πολιτικής και ιδεολογικής τοποθέτησης,  η οποία τόσο απαραίτητη είναι στις ζοφερά λαϊκίστικες και ιδεολογικά αποχρωματισμένες μέρες που ζούμε.
Το Ποτάμι, λοιπόν, θα κριθεί μετά τις Ευρωεκλογές, όταν θα πρέπει να ωριμάσει και από απλή πρωτοβουλία να μετεξελιχθεί σε πολιτικό σχηματισμό, αλλά κυρίως να αποκτήσει ισχυρή ιδεολογική ταυτότητα. Γιατί όσο επικίνδυνο είναι το δίλημμα μνημόνιο – αντιμνημόνιο τόσο επικίνδυνα είναι ο ιδεολογικός αποχρωματισμός και η πλήρης απαξίωση της πολιτικής. Αυτό που όμως κρίνεται κάθε μέρα είναι το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα, το οποίο έδειξε το χειρότερό του πρόσωπο υπό την απειλή του καινούριου, το οποίο φιλοδοξεί να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά της πολιτικής σκηνής της χώρας μας.

Σχόλια

Γνώμες

Περισσοτερα στην κατηγορια Γνώμες

Copyright © 2015-2016 Clevernews