Γνώμες

Πήτερ Ο’ Τουλ tribute…

Πήτερ Ο’ Τουλ tribute…

Μια ζωή ακροβατούσε. Ακροβατούσε μεταξύ περιθωρίου και κοινωνικού συνόλου, μεταξύ των ρόλων του, αλλά και της πραγματικής ζωής, όπως την όριζε εκείνος, μεταξύ του star-system, αλλά και της αντι-συμβατικότητας που τον διείπε, αλλά κυρίως μεταξύ του Λόρενς και του Πήτερ.

Στο νοσοκομείο του Wellington στο Λονδίνο έκλεισαν τη Κυριακή τα πιο διάσημα ανατρεπτικά μπλε μάτια του κινηματογράφου για τον 21ο αιώνα. Ο συνταγματάρχης Τόμας Εντούαρντ Λόρενς θα μείνει για πάντα ζωντανός να μας θυμίζει το υποκριτικό μεγαλείο του Πήτερ Ό Τουλ.

Ενός ανθρώπου που από προχθές , όταν και ο μάνατζέρ του ανακοινώσε τον θάνατό του ύστερα από χρόνια πάθηση, όλος ο πλανήτης έπλεξε το εγκώμιο του σε όλα τα Μ.Μ.Ε., αλλά κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που και οι μικρότερες γενιές άρχισαν να μαθαίνουν για το παρελθόν του.

Ένα παρελθόν εγκληματικής προέλευσης και όχι εργατικής όπως ο ίδιος είχε χαρακτηρίσει

Μεγάλωσε στην Αγγλία, στα 17 του ξεκίνησε να δουλεύει ως δημοσιογράφος και φωτορεπόρτερ για να έλθει η θητεία του στο βασιλικό ναυτικό και να διακόψει την πορεία του στο χώρο του τύπου. Η διακοπή όμως αυτή ήταν ωφέλιμη, καθώς το 1962 τον οδήγησε στη Βασιλική Ακαδημία Θεάτρου και ο μικρός ρόλος του μετέπειτα, στη ταινία «Ο άνθρωπος που λήστεψε τη τράπεζα της Αγγλίας» έκανε τον Ντέιβιντ Λιν να απαιτήσει τη συμμέτοχη του στο Λόρενς της Αραβίας, μια ταινία σταθμό, όχι μόνο για τον ίδιο, αλλά και για τον παγκόσμιο κινηματογράφο όλου του 21ου αιώνα.  Πήτερ Ο Τουλ

Μπορεί να μην ξέρουμε ακόμα το πού γεννήθηκε, την αφετηρία του, αλλά το ταξίδι της ζωής του μέσα από το αλκοόλ «το καλύτερο ναρκωτικό» όπως  είπε ο ίδιος, τις κραιπάλες, την απόλυτη καταξίωση, το αποδεδειγμένο θεατρικό του ταλέντο, την καθολική απαξίωση, την πτώση, την άρνηση, αλλά και την επάνοδό του μέσα από το Βασιλιά Πρίαμο στην Τροία μας δίδαξε πως σε αυτή τη ζωή επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται  όμως να σηκωθείς και πως για ένα ηθοποιό σημασία δεν έχει η αφετηρία, αλλά ο προορισμός και αυτός δεν είναι η τελευταία κατοικία, αλλά το χειροκρότημα στη σκηνή, η συντρόφια μας μέσα από την οθόνη, αλλά και η υστεροφημία που αποκτάς μέσα από τη δουλειά σου.

Ο Πητερ Ό Τουλ προτάθηκε 8 φορές για Όσκαρ και δεν πήρε κανένα, βραβεύτηκε όμως από την Ακαδημία για τη συνολική προσφορά του στο χώρο της Έβδομης Τέχνης. Υπήρξε ένας πραγματικά ελεύθερος άνθρωπος που διάλεξε να ζήσει και όχι να επιζήσει και μέσα από τους ρόλους του πέρασε το βράδυ της Κυριακής στην αιωνιότητα…

peter o toole 2

Σχόλια

Γνώμες

Περισσοτερα στην κατηγορια Γνώμες

Copyright © 2015-2016 Clevernews