Συνεντεύξεις

Συνέντευξη: “66 Χρόνια Κατοχής”

Συνέντευξη: “66 Χρόνια Κατοχής”

Συνέντευξη του Πρέσβη της Παλαιστίνης στην Αθήνα, Μαρουάν Τουμπάσι:

Ήταν ένα πρωινό της Δευτέρας όταν συναντήσαμε στο γραφείο του τον Εξοχότατο Μαρουάν Τουμπάσι στη πρεσβεία της Παλαιστίνης, στο Παλαιό Ψυχικό. Ο πόλεμος στη Γάζα ακόμα μαινόνταν. Στο σαλόνι υποδοχής, λίγο πριν το γραφείο του, υπήρχε ένα ταμπλό. Σε αυτό το ταμπλό είναι αναρτημένες όλες οι φωτογραφίες τραυματισμένων ανθρώπων,  αθώων θυμάτων ενός λυσσαλέου πολέμου. Εικόνες βαριά τραυματισμένων και βλέμματα απορίας αλλά και αγανάκτησης. 

Οι φρικτές εικόνες του πολέμου

Οι φρικτές εικόνες του πολέμου

Μεγάλοι άνθρωποι, νέοι, παιδιά, μωρά όλοι όμως με το ίδιο βλέμμα που ουρλιάζει “Γιατί;”. Στα αριστερά υπάρχει ένα τραπεζάκι με ένα κεράκι επάνω και ένα μεγάλο βιβλίο. Είναι εις μνήμην των μαρτύρων που έχουν χάσει τη ζωή τους τις τελευταίες μέρες. Στις σελίδες αυτές έχουν γραφτεί λέξεις συμπόνιας, αλληλεγγύης, και συμπαράστασης από πλήθος κόσμου που έχει επισκεφτεί την πρεσβεία τις τελευταίες μέρες. Απλοί πολίτες, πολιτικοί, μέλη διπλωματικών σωμάτων προσπαθούν με αυτό τον τρόπο να σταθούν δίπλα από έναν λαό που εδώ και 66 χρόνια ζει υπό κατοχή.

Η πρώτη ερώτηση που έθεσα, ήταν μια απορία που με βασανίζει πολλά χρόνια, τί συμβαίνει σε αυτή τη περιοχή και γίνονται τόσες πολλές και συχνές συγκρούσεις και αιματοχυσίες; 

Η γη εκεί είναι κατεχόμενη και βρίσκεται σε στρατιωτικό καθεστώς. Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με μια ιστορική αναδρομή, ώστε να γίνει κατανοητή η ιστορία της Παλαιστίνης και το πρόβλημα της. Πριν το 1948, το Ισραήλ δεν υπήρχε. Υπήρχε όμως η Παλαιστίνη, μία περιοχή όπου συνυπήρχαν Μουσουλμάνοι, Χριστιανοί και Εβραίοι.  Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, χιλιάδες Εβραίοι κατατρεγμένοι από την Ευρώπη ήρθαν στην Παλαιστίνη. Το 1947 το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ πήρε μία άδικη απόφαση διαμελισμού της Παλαιστίνης υπ’ αριθμόν 181 που προέβλεπε την ίδρυση δύο κρατών στη περιοχή, αφήνοντας στη Παλαιστίνη το 46%  και στο Ισραήλ το υπόλοιπο 54% από την έκταση της ιστορικής Παλαιστίνης. Οι σιωνιστικές οργανώσεις ξεκίνησαν επιθέσεις κατά του άμαχου Παλαιστινιακού πληθυσμού με την απόλυτη στήριξη της Μεγάλης Βρετανίας τότε.  Το 1948 εξαπέλυσαν μαζική επίθεση στις Παλαιστινιακές πόλεις και χωριά, ως συνέπεια αυτού 750,000 Παλαιστίνιοι διώχθηκαν από τις εστίες τους για να καταλήξουν πρόσφυγες στην ίδια την πατρίδα τους αλλά και στις γειτονικές χώρες, χιλιάδες σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν ενώ 415 χωριά καταστράφηκαν, η λεγόμενη «Nakbah». Ωστόσο, αναγνωρίστηκε μόνο το Ισραήλ, καταλαμβάνοντας το 78% της Παλαιστίνης, αφήνοντας έτσι στον Παλαιστινιακό λαό τη Γάζα, οπού πρόσκειται στην Αίγυπτο και τη Δυτική Όχθη στην Ιορδανία. Το 1967, το Ισραήλ κατέλαβε όλες τις περιοχές της Παλαιστίνης. Ο λαός μας και η ηγεσία του ξεκίνησε έναν δίκαιο αγώνα για την διεκδίκηση των  δικαιωμάτων του στην λευθερία, την ανεξαρτησία και την επιστροφή των προσφύγων στις εστίες τους. Τη δεκαετία του ’90, πάρθηκε μία ιστορική απόφαση, έγινε δεκτή η ίδρυση του Παλαιστινιακού κράτους στα 22% από την έκταση της ιστορικής Παλαιστίνης. Υπογράφοντας την  συμφωνία του Όσλο, μία ειρηνευτική συμφωνία όπου προέβλεπε την ίδρυση του Παλαιστινιακού κράτους  μέσω μιας μεταβατικής περιόδου 5 χρόνων. Κάτι το οποίο εν τέλει  δεν έγινε λόγω αδιαλλαξίας του Ισραήλ και της επιμονής της πολιτικής  ηγεσίας του στην εποικιακή της πολιτική. Ακόμα και  ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ  Yitzhakn Rabin, που υπέγραψε αυτή τη συμφωνία μαζί με τον αείμνηστο Γιάσερ Αραφάτ, δολοφονήθηκε από ακροδεξιούς Εβραίους. Έτσι όλες οι συμφωνίες δεν τηρήθηκαν, η  Ισραηλινή κατοχή η οποία είναι παράνομη, συνεχίστηκε. Όσο συνεχίζεται η Ισραηλινή επιθετική πολιτική με βομβαρδισμούς σχολείων, σπιτιών, νοσοκομείων και με αθώα θύματα, είναι δύσκολο να υπάρξει ειρήνη. ”

Μπορεί να βρεθεί λύση μέσω διπλωματικής οδού;

Εμείς οι Παλαιστίνιοι έχουμε τηρήσει τις ειρηνευτικές μας δεσμεύσεις. Το Ισραήλ κατέχει τα  εδάφη μας. Έχουν πάρει ακόμα και την Ανατολική Ιερουσαλήμ, τη πιο ιερή πόλη,  βάση των τριών  μεγάλων θρησκειών, την Χριστιανική, την Μουσουλμανική ,και την  Εβραϊκή. Το πρόβλημα είναι ότι το Ισραήλ συνεχίζει να δρα εγκληματικά. Όταν αναγνωριστεί η Παλαιστίνη ως κράτος από το Ισραήλ και σεβαστεί τα δικαιώματα μας, τότε θα υπάρξει σταθερότητα, άρα και ειρήνη. Αυτό όμως που κάνει τώρα το Ισραήλ, είναι εγκληματικό! Πάνω από 2200 Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν από τις Ισραηλινές επιθέσεις, η πλειοψηφία τους παιδιά, γυναίκες, και άτομα τρίτης ηλικίας και πάνω από 11,000 τραυματίστηκαν. Το Ισραήλ ισχυρίζεται ότι υπερασπίζεται τη θέση του και αμύνεται. Από ποιόν όμως; Από έναν λαό που το  έχει ο ίδιος υπό  κατοχή και το ελέγχει πλήρως; ”

Βλέποντας τις εικόνες του Θανάτου

Βλέποντας τις εικόνες του Θανάτου

Η Χαμάς έχει κατηγορηθεί από το Ισραήλ ότι χρησιμοποιεί γυναικόπαιδα για ασπίδες και κατοικημένες περιοχές, σχολεία, νοσοκομεία για οπλοστάσια ποιά είναι η αλήθεια;

Αυτά είναι όλα ψέματα. Το Ισραήλ χτυπάει συνέχεια γυναικόπαιδα. Ο λαός μας  αμύνεται με πέτρες μπροστά στα υπερσύγχρονα όπλα του Ισραήλ. Είναι αναφαίρετο δικαίωμα ενός λαού να αμύνεται και να αντισταθεί κατά της κατοχής. Οι Έλληνες αντιστάθηκαν κατά των Ναζί, όπως και όλοι οι λαοί. Εμείς γιατί δεν έχουμε το δικαίωμα να αντισταθούμε; Είναι ανάγκη να προστατευθούμε και να αμυνθούμε από κάποιον που μας χτυπάει ανελέητα από αέρα, θάλασσα και ξηρά. Το Ισραήλ έχει μια αλαζονική νοοτροπία. Θεωρεί ανώτερο το ίδιο από κάθε απόφαση, νόμο, κράτος και καταπατά όλα μας τα δικαιώματα που με αγώνα έχουμε κερδίσει. Δεν τα αναγνωρίζει ούτε τα σέβεται. Στην περίπτωση του Κοσσόβου, για παράδειγμα   υπήρξαν αντιδράσεις από όλες τις χώρες και σταμάτησαν οι συγκρούσεις. Για εμάς γιατί υπάρχει σιωπή; Ο κόσμος πρέπει να σταματήσει το Ισραήλ,  να το πιέσει να πάψει αυτές τις εχθρικές και βάρβαρες επιθέσεις εις βάρος ενός  λαού  που είναι υπό κατοχή και υποφέρει.

Οι αραβικές χώρες τον τελευταίο καιρό έχουν δεχθεί πολλές αρνητικές κριτικές για τη στάση τους. Για ποιό λόγο δε κάνουν κάποια ουσιαστική παρέμβαση αλλά προτιμούν να κρατούν μια απόσταση και να αρκούνται σε τυπικά λόγια;

“ Τα αραβικά  κράτη τα τελευταία τρία χρόνια έχουν πολύ σοβαρά και μεγάλα εσωτερικά προβλήματα. Μετά τη λεγόμενη “αραβική άνοιξη” υπάρχει μεγάλη αστάθεια. Ο στρατός των αραβικών χωρών έχει αποδυναμωθεί. Υπάρχουν πολύ σοβαρά προβλήματα αυτή τη στιγμή στη Συρία, το Ιράκ και τώρα το Λίβανο. Υπάρχει κάποια δύναμη που επιθυμεί στη περιοχή να είναι ισχυρό μόνο το Ισραήλ. Γνωρίζουμε όμως πως η Παλαιστίνη είναι μέσα στο μυαλό και την καρδιά των Αράβων.

Σχέσεις Ελλάδας-Παλαιστίνης:

 Θέλω να ευχαριστήσω τους Έλληνες που μας βοήθησαν από τη πρώτη στιγμή. Πέρα από τους πολιτικούς μεγάλη ήταν και η συμβολή ανθρωπιστικών οργανώσεων οι οποίες συγκέντρωσαν φάρμακα για τη Γάζα που η είναι άμεση ανάγκη. Ακόμα και απλοί πολίτες έχουν συγκινηθεί από τη σφαγή στη Γάζα και θέλουν να βοηθήσουν δίνοντας ακόμα και λεφτά. 

Πρέπει επίσης να τονίσω τη θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας η οποία μας έχει δείξει μεγάλο ενδιαφέρον αλλά και μας στηρίζει σημαντικά.

Υπήρξαν Έλληνες Ευρωβουλευτές που ύψωσαν τη φωνή τους και μας στήριξαν ανοιχτά στο Ευρωκοινοβούλιο.

Στις διαδηλώσεις που διοργανώθηκαν  συμμετείχε πλήθος κόσμου. Επίσης, στη πρεσβεία, μας επισκέφτηκαν πολιτικοί από σχεδόν όλα τα κόμματα. Συναντήσαμε τον Πρόεδρο της Βουλής και τον Διευθυντή του Ιδιαίτερου Γραφείου του Πρόεδρου της Δημοκρατίας όπου συζητήσαμε και μας αντιμετώπισαν θετικά στηρίζοντας το δικαίωμα των Παλαιστινίων για ελευθερία και ανεξαρτησία, καθώς και την ίδρυση ανεξάρτητου Παλαιστινιακού Κράτους στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.

Σε διπλωματικό επίπεδο οι σχέσεις Ελλάδας-Παλαιστίνης και ειδικότερα εν καιρώ Παπανδρέου-Αραφάτ θα μπορούσε να της χαρακτηρίσει κανείς αδελφικές, σήμερα πώς είναι; Υπάρχει κάποιο παράπονο της Παλαιστινιακής πλευράς στη σημερινή κυβέρνηση;

Νιώθουμε υπερήφανοι για αυτή τη σχέση που είχε ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου με τον αείμνηστο Γιασέρ Αραφάτ, και παραμένει μέχρι και σήμερα χαραγμένη στην καρδιά μας. Δεν ήταν τυχαίο ότι ο Αραφάτ επέλεξε την Αθήνα αφού έφυγε από τον Λίβανο το 1982. Η Ελλάδα είχε πάντα μια υποστηρικτική θέση με το λαό της Παλαιστίνης. Ελπίζουμε  η Ελλάδα να ασκήσει πίεση στο Ισραήλ μέσω των διπλωματικών σχέσεων που διατηρεί μαζί του, ώστε έτσι να συμμορφωθεί και να σεβαστεί τα διεθνή ψηφίσματα για τον τερματισμό της κατοχής των Παλαιστινιακών εδαφών.”

Τις τελευταίες ημέρες γίνεται λόγος για πόλεμο μεταξύ μουσουλμάνων και Εβραίων στη περιοχή. Λίγοι γνωρίζουν και ακόμα λιγότεροι ασχολούνται με τους Παλαιστίνιους Χριστιανούς που είναι και εκείνοι θύματα αυτής της σφαγής. Πώς ζουν αυτοί οι άνθρωποι σήμερα εκεί;

“ Στη Παλαιστίνη υπάρχουν Χριστιανοί εδώ και 2000 χρόνια. Πριν από τους μουσουλμάνους υπήρχαν, είναι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της Παλαιστίνης. Η σύγκρουση δεν είναι θρησκευτική. Υπάρχουν μάρτυρες και από τις δύο πλευρές και Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι, που υποφέρουν το ίδιο. Ζουν υπό τον ίδιο καθεστώς τρόμου. Το Ισραήλ έχει καταστρέψει  πολλές εκκλησίες. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια πολλοί Χριστιανοί αναγκάζονται να φύγουν από την Παλαιστίνη.

Η τελευταία μου ερώτηση ήταν προσωπική. Δε μπόρεσα να αντισταθώ και ρώτησα, αν έχει ζήσει και εκείνος τις συγκρούσεις, τον διωγμό, τον πόλεμο:

Βεβαίως. Η δική μου η οικογένεια έχει υποφέρει πολύ. Το 1948, χάσαμε το σπίτι μας και όλα μας τα πράγματα στη Yafa. Τα αφήσαμε όλα μας τα υπάρχοντα πίσω και πήγαμε στη Ραμάλλα. Ο πατέρας μου είχε συλληφθεί και κρατηθεί για χρόνια από τις κατοχικές δυνάμεις. Ο θείος μου απελάθηκε και πήγε πρόσφυγας στο Λίβανο. Ο αδερφός μου και εγώ έχουμε συλληφθεί και μας είχε απαγορευτεί για χρόνια να ταξιδέψουμε. Έχω ζήσει την αγωνία, έχω αγωνιστεί  ενάντια στην κατοχή.  Γνωρίζω πολύ καλά πώς είναι.

Η αποστολή φαρμάκων από τους 'Ελληνες στην Παλαιστίνη

Η αποστολή φαρμάκων από τους ‘Ελληνες στην Παλαιστίνη

 

Στο τέλος ο Εξοχότατος ήθελε να κλείσουμε τη συνέντευξη με την εξής δήλωση:

Θα ήθελα να ευχαριστήσω αρχικά τον φίλο ελληνικό λαό για την αλληλεγγύη του. Να ευχαριστήσω όλους τους φορείς και τις πολιτικές παρατάξεις  που εξέφρασαν την συμπαράσταση τους. Να ευχαριστήσω όλους αυτούς που διοργάνωσαν ολόκληρη εκστρατεία για να συγκεντρωθούν φάρμακα και να δοθούν στον λαό της Παλαιστίνης που τα έχει άμεση ανάγκη. Επίσης και όλους τους δημοσιογράφους και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που από την πρώτη στιγμή ήταν στο πλευρό της αλήθειας, αποκαλύπτοντας τα εγκλήματα που διαπράττει το Ισραήλ και οι κατοχικές του δυνάμεις στην Παλαιστίνη.

Οι Έλληνες είναι άνθρωποι τίμιοι και υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η ουσία του προβλήματος είναι η κατοχή, και το Ισραήλ πρέπει να  γνωρίζει ότι ο λαός μας θα συνεχίζει το αγώνα του μέχρι την πραγμάτωση των αναφαίρετων δικαιωμάτων του, το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, την επίλυση του ζητήματος των προσφύγων βάση της απόφασης 194 του ΟΗΕ, και την ίδρυση ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967 με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ. Μόνο έτσι θα υπάρξει δίκαιη ειρήνη και θα μπορέσουν όλοι οι λαοί της περιοχής να ζουν με ασφάλεια . ”  

Λίγα λόγια παρηγοριάς σε έναν λαό με μόνιμο βαρύ πένθος

Λίγα λόγια παρηγοριάς σε έναν λαό με μόνιμο βαρύ πένθος

 

ll  Επιμέλεια: Ελένη Γκρήγκοβιτς-elgvits@clevernews.gr
Φωτογραφίες/Μετάφραση: Samah Mezher

Σχόλια

Περισσοτερα στην κατηγορια Συνεντεύξεις

Copyright © 2015-2016 Clevernews