«Καρό παιδιά, ριγέ πατεράδες»

του Βασίλη Κατσικονούρη από τις εκδόσεις Καστανιώτη

Τί απ’ όλα αυτά έγινε στ’ αλήθεια και τι ήταν της φαντασίας, δύσκολο πια να το πει κανείς. Λιώσανε μεταξύ τους και φτιάξανε ένα αλλόκοτα ενδιαφέρον αμάλγαμα. Στις εσοχές του το χαϊδεύεις, στις προεξοχές αγκυλώνεσαι. Όπως με τα ανθρώπινα σώματα… Και τις μνήμες.

Ένας τρομαχτικός στην όψη φαντάρος, ο «Καρπόζηλος»· όλοι τον φοβούνται, όμως είναι απλώς λυπημένος. Το σπίτι που καίγεται κι η γυναίκα που προσπαθεί να σώσει το πρώτο τεύχος της Πάττυ. Ο παππούς που ανεβαίνει το βουνό για να φωτογραφίσει την πηγή. Ένας πιτσιρικάς ερωτευμένος με την «Ντιλάιλα». Στο πλοίο από Μυτιλήνη για Πειραιά εμφανίζεται ξαφνικά το κορίτσι από το εξώφυλλο των Blind Faith. Ο αυστηρός γυμνασιάρχης και η καθηγήτρια με τα ωραία πόδια. Ο Σίσυφος, που μια μέρα, έκπληκτος, φέρνει την πέτρα του στην κορυφή. Η μέρα που πέθανε ο Έλβις, εκδρομές που δεν έγιναν ακόμα, παιδιά με καρό πουκάμισα –οι πρώτοι ροκάδες– και οι πατεράδες τους με ριγέ πιτζάμες, ιστορίες-παραπόταμοι από ένα μεγάλο, υπόγειο ποτάμι που ακούγεται να κυλάει μακρινό σαν ξεχασμένη αγάπη.

ISBN: 978-960-03-6535-1

Ο Βασίλης Κατσικονούρης έχει γράψει τα θεατρικά έργα Το γάλα, Καλιφόρνια Ντρίμιν, Εντελώς αναξιοπρεπές, Το μπουφάν της Χάρλεϋ, Οι αγνοούμενοι, Πήρε τη ζωή της στα χέρια της, Καγκουρό, Το καμ μπακ, τα οποία έχουν παιχτεί στην Ελλάδα (Εθνικό Θέατρο, Θέατρο Δημήτρης Χορν, Στοά, Μεταξουργείο, Ελληνικός Κόσμος, Ίδρυμα Κακογιάννης κ.α.), στην Κύπρο (ΘΟΚ, Θέατρο Διόνυσος, ΕΘΑΛ κ.α.), στο Βελιγράδι (Belgrade Drama Theatre), στη Βαρσοβία (Kamienica Theatre) και στη Γερμανία (Wiesbaden Festival). Πολλά από αυτά έχουν τιμηθεί με κρατικά βραβεία από το Υπουργείο Πολιτισμού, στο διεθνή διαγωνισμό του Ιδρύματος Ωνάση και με βραβεία κοινού από το περιοδικό Αθηνόραμα.

Έχει γράψει δύο μυθιστορήματα: Μπαμπούσκα (Κέδρος, 2012) και Ντίντλο, το σωματίδιο του χρόνου (Γαβριηλίδης, 2014), μία συλλογή διηγημάτων: Η ρωγμή των 7:45 μ.μ. (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2016) και το σενάριο για τη μεταφορά του έργου του Το γάλα στον κινηματογράφο (2011).

Το 2013 σκηνοθέτησε το μονόλογο Το Θέαμα, του Τζον Κλάνσυ, στο Θέατρο Σημείο και το 2015 τους μονόλογους του Ιάκωβου Καμπανέλλη Ένας Πανηγυρικός και ένας Επικήδειος στο Θέατρο Αλεξάνδρεια. Το 2016 σκηνοθέτησε για πρώτη φορά δικό του έργο, το Καγκουρό, στο Θέατρο Σταθμός και το 2018 την παράσταση ΞΑΝΑ λέγοντας τις ιστορίες, με έφηβους μαθητές, τους γονείς τους και τους καθηγητές τους.

Ζει στην Αθήνα, όπου και εργάζεται ως καθηγητής Αγγλικής γλώσσας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.