“Mandariinid”

Αμπχαζία 1992, πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και Γεωργίας. Ένας Εσθονός σώζει και περιθάλπει, με τη βοήθεια ενός γείτονά του, έναν χριστιανό Γεωργιανό στρατιώτη κι έναν μισθοφόρο μουσουλμάνο Τσετσένο. Το μίσος, η αγάπη, οι διαφορές κι η πλήρης εξάλειψή τους μέσα από την προσφορά και την συντροφικότητα. Το Mandariinid καταφέρνει το απίστευτο να μιλήσει για όλα αυτά, αμέτοχα ως προς τις αντίπαλες πλευρές.

Μια ταινία για την ανθρωπιά στον πόλεμο και το αντίστροφο. Μια ταινία για τον άνθρωπο ως τέτοιον, απογυμνωμένο από τα υπόλοιπα στοιχεία του. Δυνατές και ζεστές ερμηνείες σε ένα απλό κι έρημο περιβάλλον στη Γεωργία, που μαρτυρά το φόβο και τη φυγή στην εμπόλεμη ζώνη.

Κι όλα αυτά με φόντο ένα χωράφι μανταρίνια. Μανταρίνια ανοιχτά σε συμβολισμούς για τη γη, τον εκτοπισμό και την αγάπη για ό, τι είναι δικό μας.

Η ταινία ήταν υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα κι Οσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας 2015, βραβεία που έχασε από το ρωσικό Λεβιάθαν και το πολωνικό-δανέζικο Ida αντίστοιχα.

Όχι απαραίτητα δικαιολογημένα.

Επιμέλεια: Αγγελική Κουρτέση