«Η Μήδεια δε χόρεψε ποτέ»

της Πασχαλίας Τραυλού από τις εκδόσεις Μεταίχμιο 

Είναι μάνα και γυναίκα. Πρώτα μάνα και έπειτα γυναίκα. Ή μήπως το αντίθετο; Ποιος ρόλος επικράτησε και γιατί ο ένας ήταν κόντρα στον άλλο; Ποια πληγή τη μεταμόρφωσε σε αγρίμι; Πόσες προδοσίες όπλισαν το χέρι της; Τι να απέμεινε άραγε μέσα της; Ποια γλύκα είναι εφικτό να διασωθεί έπειτα από μια τέτοια πράξη;

Η Αιμιλία Στρατάκη, μια σύγχρονη Μήδεια, και η δίκη της θα γίνουν η αφορμή να έρθουν σε επαφή τέσσερις εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι. Παρακινημένοι, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, από το μυστήριο που καλύπτει το έγκλημα της κατηγορουμένης, προσεγγίζουν με άλλη ματιά την πράξη της.

Ο ψυχολόγος Νικήτας• ο ζωγράφος Αλέξανδρος• ο μποέμ δικηγόρος Μίνωας• η συγγραφέας Έλλη θα παγιδευτούν σε αυτή τη δίνη που θα τους αποκαλύψει σκοτεινές αλήθειες και έρωτες που θα δοκιμάσουν τα όριά τους. Η κάθαρση καθενός έρχεται απρόβλεπτα, ενώ οι ρόλοι θύτη και θύματος εναλλάσσονται συνεχώς…

Πρόσωπο-κλειδί, η μητέρα της Μήδειας, ενώ ο χορός που η Αιμιλία δεν χόρεψε ποτέ θα δώσει απρόσμενες απαντήσεις σε γρίφους που αδυνατεί να λύσει η λογική…

ISBN: 978-960-566-614-9

σελ.: 502

Η Πασχαλία Τραυλού γεννήθηκε στην Τρίπολη Αρκαδίας. Το 1988 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα, όπου σπούδασε ελληνική κλασική φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Τότε έκανε τις πρώτες συγγραφικές της απόπειρες με μικρά διηγήματα που δημοσιεύονταν σε τοπική εφημερίδα της Βέροιας. Αργότερα, παρακολούθησε διετή κύκλο μεταπτυχιακών σπουδών για τη λατινική ποίηση Ορατίου και Βιργιλίου, ενώ προσφάτως ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές της στο πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Αιγαίου με τίτλο «Φύλο και νέα εργασιακά και εκπαιδευτικά περιβάλλοντα στην κοινωνία της Πληροφορίας». Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Κείμενά της έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά, ενώ διηγήματά της έχουν συμπεριληφθεί σε συλλογές. Ανήκει στη συντακτική ομάδα του λογοτεχνικού περιοδικού diavasame.gr Έργα της τα μυθιστορήματα: Με μπαλαντέρ τη μοναξιά (2002), Η Ματζίκα της αγάπης (2003), Κλειδωμένο συρτάρι (2005), Ήθελα μόνο ένα αντίο (2006), Φτερά από μετάξι (2008), Έστω μια φορά (2009), Η γυναίκα του φάρου (2010), Τα ρόδα της σιωπής (2011), Γυάλινος χρόνος (2013) και το δοκίμιο Οι εραστές της γραφής (2011).