Κινηματογράφος

«Πλάνο 75»

«Πλάνο 75»

Από 1 Φεβρουαρίου στους κινηματογράφους από την Weirdwave

H Weirdwave, από τις 1 Φεβρουαρίου, παρουσιάζει την ταινία Πλάνο 75 της Τσι Χαγιακάουα, μια απίστευτη δυστοπική ιστορία για ένα μέλλον όπου οι ηλικιωμένοι άνω των 75 ενθαρρύνονται να υποβληθούν σε ευθανασία, ως «αντιπαραγωγικοί», ώστε η κοινωνία να πάψει να γερνά.

Στη συγκλονιστική αυτή δυστοπία η τρίτη ηλικία αντιμετωπίζεται σαν ένα βάρος που θέλουμε να απαλλαγούμε από αυτό.

Μια αξέχαστη ιστορία ζωής και θανάτου κι ένα από τα πιο εντυπωσιακά ντεμπούτα των τελευταίων χρόνων.

Σε μια δυστοπική Ιαπωνία το κυβερνητικό πρόγραμμα «Πλάνο 75» παροτρύνει τους ηλικιωμένους πολίτες άνω των 75, να επιλέξουν οικειοθελώς την ευθανασία, ως λύση στο πρόβλημα μιας ολοένα και πιο γερασμένης κοινωνίας, στην οποία συνεχώς αυξάνονται τα εγκλήματα μίσους με θύματα γέρους.

Μια ηλικιωμένη γυναίκα με περιορισμένα μέσα επιβίωσης, ένας πραγματιστής «πωλητής» του Πλάνου 75 και μια νεαρή εργαζόμενη από τις Φιλιππίνες αντιμετωπίζουν διλήμματα ζωής και θανάτου.

Μια υπόκωφα ανατρεπτική και ταυτόχρονα παγερή ματιά σε μια στυγνή μελλοντική κοινωνία, που ξεσκεπάζει την ομορφιά και την αξιοπρέπεια της ανθρώπινης ζωής, πίσω από τη βιτρίνα της φιλαγαθίας.

Με σπάνια διορατικότητα, διεισδυτικότητα και ευαισθησία, η σκηνοθέτρια αναπαριστά μια (διόλου απίθανη) δυστοπία, όπου η τρίτη ηλικία αντιμετωπίζεται απάνθρωπα και η ανθρώπινη ζωή δεν νοείται ως τίποτα παραπάνω από ένα εμπόρευμα.

Ένα μάθημα ουμανισμού κι ένα σχόλιο γύρω από το πώς αντιμετωπίζουν οι σύγχρονες καπιταλιστικές κοινωνίες το δικαίωμα των υπερηλίκων σε μια αξιοπρεπή ζωή -και για το πόσο ακριβό έχουν κάνει αυτό το δικαίωμα. Στην ταινία άλλωστε το δικαίωμα επιλογής των ηλικιωμένων είναι επιφανειακό –στην πραγματικότητα η ανάγκη είναι που τους οδηγεί στην απόφαση να κάνουν ευθανασία.

Στο Πλάνο 75 η νεοφιλελεύθερη ιαπωνική κοινωνία επιδιώκει να «ξαλαφρώσει» από το βάρος των γέρων που εμποδίζουν την οικονομική της ανάπτυξη και παραγωγικότητα, έτσι αυτοί καταλήγουν να θεωρούν χρέος τους το να πεθάνουν. Στην Ιαπωνία άλλωστε η έννοια της αυτοθυσίας και του χρέους είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη, και, όπως λέει η γιαπωνέζα σκηνοθέτης, «στην ταινία το κράτος το εκμεταλλεύεται αυτό με ένα απάνθρωπο σύστημα». Ταυτόχρονα, «οι δεσμοί της οικογένειας στην χώρα έχουν πάψει να είναι τόσο ισχυροί τα τελευταία χρόνια, οδηγώντας σε μια κοινωνία απάθειας, χωρίς ενσυναίσθηση».

Στο φιλμ, όλα γίνονται με μια εντυπωσιακή ευγένεια και κομψότητα που κάνει το κρατικό αυτό έγκλημα πιο τρομακτικό.

Επίσημη συμμετοχή στο Ένα Κάποιο Βλέμμα του Φεστιβάλ Καννών. Ειδική μνεία της επιτροπής για τη Χρυσή Κάμερα (καλύτερο ντεμπούτο).

Η ταινία αποτέλεσε την επίσημη πρόταση της Ιαπωνίας για τα 95α Όσκαρ, και προβλήθηκε στο 63ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης όπου απέσπασε το Ειδικό βραβείο της Κριτικής Επιτροπής για Καλύτερη Σκηνοθεσία – Χάλκινος Αλέξανδρος, το βραβείο της Κριτικής Επιτροπής της Διεθνούς Ομοσπονδίας των Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI) και το βραβείο «Ανθρώπινες Αξίες» του Τηλεοπτικού Σταθμού της Βουλής των Ελλήνων.

Σκηνοθεσία: Τσι ΧαγιακάουαΣενάριο: Τσι Χαγιακάουα, Τζέισον Γκρέι

Ηθοποιοί: Chieko Baisho, Hayato Isomura, Stefanie Arianne, Yuumi Kawai, Taka Takao

Κινηματογράφος

Περισσοτερα στην κατηγορια Κινηματογράφος

Copyright © 2015-2016 Clevernews