της Ελένης Γιαννακάκη από τις εκδόσεις Πατάκη
«Σιχαίνομαι τα γερασμένα χέρια. Τα χέρια πιο πολύ από άλλα μέρη του σώματος. Φυσικά και το πρόσωπο, δε λέω, το δέρμα του προσώπου, του λαιμού κυρίως, ναι, του λαιμού, που έτσι, με την παραμικρή κίνηση, στρίβει και μαζεύεται σαν να ’χει ξεκολλήσει απ’ το κρέας και τα κόκαλα. Αλλά με τα χέρια είναι αλλιώς. Γιατί τα χέρια είναι κάτι σαν… πώς να το πω;, σαν… σαν τις κεραίες, σαν γέφυρες είναι που σε φέρνουνε πιο κοντά με όλα γύρω σου, ανθρώπους και πράγματα. Να, τα χέρια σ’ αγγίζουνε,σε χαιρετούν, σ’ αγκαλιάζουν, σε χαϊδεύουνε ή και σε δέρνουν. Τα χέρια σού μιλούνε ακόμη κι όταν το στόμα είναι κλειστό».
Ένα μυθιστόρημα για τα γερατειά σε μια κοινωνία που, εμμονικά προσηλωμένη στη φαντασίωση της αιώνιας νεότητας και της αισθητικής της, αντιμετωπίζει τους γέρους σαν τους καινούριους παρίες.
ISBN: 978-960-16-66780-5
Σελίδες: 200
Η Ελένη Γιαννακάκη γεννήθηκε το 1955 στο Ρέθυμνο. Έχει διδάξει νεοελληνική λογοτεχνία στα Πανεπιστήμια της Κρήτης (1991-1993) και της Οξφόρδης (1997-2011). Το πρώτο της μυθιστόρημα,Περί ορέξεως και άλλων δεινών (Εστία, 2001), τιμήθηκε με το Βραβείο ΠρωτοεμφανιζόμενουΣυγγραφέα του περιοδικού Διαβάζω το 2002. Το μυθιστόρημά της Τα Χερουβείμ της μοκέτας (Εστία,2006) (γαλλική μετάφραση: Les Chérubins de la moquette) ήταν υποψήφιο γιατο Prix Méditerranée Étranger το 2010. Το 2010 κυκλοφόρησε επίσης το μυθιστόρημά της Σναφ (Εστία).
Facebook
Twitter
Tumblr
RSS