Οι Σταύρος Παναγιωτίδης- Αντώνης Βαβαγιάννης (Κουραφέλκυθρος) δε χρειάζονται πολλές συστάσεις. Αγαπημένοι έκαστος στο είδος του, ένωσαν τις δυνάμεις τους και μάς χάρισαν το «Μυθοκόμιξ- δεν είναι καν Ιστορία» που κυκλοφόρησε προσφάτως από τις εκδόσεις Κέδρος (περισσότερα δείτε εδώ).
Πείτε μας λίγα λόγια για το «Μυθοκόμιξ».
Σταύρος: «Το Μυθοκόμιξ είναι μια προσπάθεια να μιλήσουμε για το πως δουλεύει η Ιστορία, με αφορμή διαδεδομένους ιστορικούς μύθους. Και να το κάνουμε με την γλώσσα των κόμικς. Βασίζονται στα βιβλία μου «Μύθοι, παρεξηγήσεις και άβολες αλήθειες της ελληνικής ιστορίας» Νο 1 και Νο2, που κυκλοφορούν επίσης από τις Εκδόσεις Κέδρος. Άρα είναι και ένας τρόπος να επικοινωνήσουμε με ένα κοινό που μπορεί να μην τα είχε πάρει ως τώρα χαμπάρι ή και που δεν προτιμά να διαβάζει ιστορικά βιβλία. Επιλέξαμε, λοιπόν, κάποιους από τους ιστορικούς μύθους, και έγραψα πιο σύντομα κειμενάκια για αυτούς. Τους διαλέξαμε με ένα διπλό κριτήριο. Αφενός, να είναι από τους πιο “χτυπητούς”, τους πιο χαρακτηριστικούς. Αφετέρου, να εμπνέουν τον Αντώνη για την χιουμοριστική διαχείρισή τους. Για εμένα αυτό ήταν το πιο απολαυστικό κομμάτι, να βλέπω το πως έβρισκε τρόπο ο Αντώνης να κάνει πλάκα με όλα αυτά τα θέματα».
Πώς προέκυψε η μεταξύ σας συνεργασία;
Aντώνης: «Στο λιγότερο λογοτεχνικό μέρος που μπορεί να φανταστεί κάποιος, δηλαδή μέσα σε ένα ΚΤΕΛ από Θεσσαλονίκη για Αθήνα. Είχε προηγηθεί μια διαδικτυακή συνομιλία μας, όπου ο Σταύρος μου είχε ζητήσει να χρησιμοποιηθεί η κλασική Κουραφελκυθρική φράση “Γιατί μισείτε τόσο πολύ την Ελλάδα μας;” σε παραλλαγή “Γιατί μισείτε τόσο πολύ τους μύθους μας;” στο πρώτο του βιβλίο. Φυσικά δέχτηκα με χαρά κι έτσι όταν η μοίρα μας έφερε σε διπλανές θέσεις ενός λεωφορείου, κάπου στη διαδρομή μεταξύ Θεσσαλονίκης και Αθήνας, μπήκαν οι πρώτες βάσεις γι’ αυτό που θα γινόταν πρώτα μια σειρά από ποστ στο instagram και μετά το βιβλίο “Μυθοκόμιξ”».
Ενδιαφέρονται στις μέρες μας οι νέοι για την ιστορία;
Σταύρος: «Ενδιαφέρονται. Απλώς, κάθε γενιά και κάθε κοινωνική ομάδα ενδιαφέρεται με βάση τα δικά της γούστα. Προφανώς σε αυτά δεν ακουμπάει ιδιαίτερα το σχολικό μάθημα, γιατί το βιβλίο είναι συνήθως σαν γραμμένο από μεγάλους για μεγάλους, όχι για παιδιά. Και ό,τι καλό έχει τσαλαπατιέται τελικά από την παπαγαλία. Όλοι μας, όμως, βλέπουμε ταινίες και σειρές, διαβάζουμε βιβλία και κόμιξ γιατί μας αρέσουν οι ιστορίες. Και πουθενά δεν υπάρχουν πιο πολλές ιστορίες από την… ίδια την Ιστορία. Το στοίχημα είναι να παρουσιάσεις μια πτυχή της που να σχετίζεται με τα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες του κοινού. Δεν είναι τυχαίο το πόσο πολύ δουλεύει η Ακροδεξιά με την Ιστορία. Το κάνει με τρόπο διαστρεβλωτικό, ενίοτε εντυπωσιακό ή και εντυπωσιακά κιτς ειδικά τώρα με τα AI βιντεάκια που κυκλοφορούν, αλλά το κάνει επειδή ξέρει πως η Ιστορία γεννά πάθος. Ειδικά σε θέματα ταυτότητας. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη παρεξήγηση, πως η Ιστορία μπορεί να χωρίσει πλήρως καλούς και κακούς και να δικαιώσει απόλυτα την ταυτότητά μας. Εν προκειμένω, ότι μπορεί να αποδείξει ότι το ελληνικό έθνος είναι το πιο ηρωικό, πιο αδικημένο, πιο δημιουργικό, πιο… οτιδήποτε στον κόσμο! Το κέντρο του κόσμου.
Ποιο από τα ιστορικά γεγονότα που μάθατε ότι αποτελεί ανακρίβεια σάς έκανε μεγαλύτερη εντύπωση;
Aντώνης: «Νομίζω η κορυφαία ήταν η ιστορία του Κουκίδη. Όχι επειδή μου κάνει τόση εντύπωση ότι υπήρξε αυτός ο μύθος, περισσότερο η επιβεβαίωση ότι για κάποιους, η ιστορική αλήθεια δεν έχει καν σημασία. Δηλαδή ότι υπάρχει ακόμα και σήμερα ένα μνημείο σε έναν άνθρωπο που δεν υπάρχει, που η έρευνα του στρατού έχει αποδείξει ότι δεν υπάρχει, κι όπου οι άνθρωποι που συμμετείχαν στα εγκαίνια του μνημείου, κατά πάσα πιθανότητα γνώριζαν ότι δεν υπάρχει είναι πραγματικά η αποκορύφωση της αντίστασης στην απομυθοποίηση σε προσωπικό, θεσμικό και κοινωνικό επίπεδο».
Ποιο σχόλιο αναγνώστη σάς έχει κάνει εντύπωση;
Σταύρος: «Αυτό που δεν περίμενα να ακούσω ποτέ είναι το περίφημο “Πού το ξέρεις εσύ ότι έγιναν έτσι; Μπροστά ήσουν;”. Είναι ένα σχόλιο που επανέρχεται ως μοτίβο στα social media. Γενικώς, όταν μας λένε κάτι που μας ευχαριστεί, που επιβεβαιώνει την αντίληψή μας για τον κόσμο, τείνουμε να το αποδεχόμαστε χωρίς πολλά-πολλά. Όταν αυτό που ακούμε μας δυσαρεστεί, γινόμαστε οι πιο ευφάνταστοι “ερευνητές” και μπορούμε να σκεφτούμε κάθε απίθανο σενάριο για να αμφισβητήσουμε αυτό που μας λένε. Πάντως, είναι ωραίο να κάνεις αυτή τη δουλειά, γιατί μέσα από τις αντιδράσεις των ανθρώπων μαθαίνεις περισσότερα για τον τρόπο που σκέφτονται. Επομένως, ελπίζουμε ότι θα έχουμε ξανά την ευκαιρία και το υλικό για να φτιάξουμε ένα νέο βιβλίο».
Ποια είναι η πιο διαδεδομένη ιστορική παρεξήγηση κατά τη γνώμη σας;
Aντώνης: «Νομίζω αυτή που δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην την έχει ακούσει – και μάλιστα συνήθως από εκπαιδευτικούς – είναι η ακραία φαντασίωση ότι στην Αμερική έγιναν εκλογές για την επίσημη γλώσσα της χώρας, και για κάποιον περίεργο λόγο οι μισοί Αμερικάνοι “βουλευτές” ήθελαν να γίνει επίσημη γλώσσα τους μια γλώσσα που δεν μιλούσε κανένας τους – δηλαδή τα ελληνικά. Αλλά για μία ψήφο (που φυσικά ανήκει σε κάποιον εχθρό του έθνους μας) κατέληξαν δυστυχώς να μιλάνε αγγλικά».
Ετοιμάζετε νέα δουλειά;
Aντώνης: «Μαζί, προς το παρόν όχι, αλλά το σκεφτόμαστε για το μέλλον. Τώρα ο καθένας ξεχωριστά έχει τα δικά του πρότζεκτ. Εγώ δουλεύω φυσικά τα Κουραφέλκυθρα, με νέο τεύχος που θα κυκλοφορήσει τον Μάιο, εκπομπές στο Nostos και γελοιογραφίες στο News247».
Σταύρος: «Κι εγώ συνεχίζω να δουλεύω πάνω στα ιστορικά θέματα. Κάποια… πραγματάκια θα βγουν και το επόμενο διάστημα. Ως τότε, συνεχίζω την σειρά podcast «Δεν είναι αυτό που νομίζεις» που οργανώνουμε με το FYI.gr, όπου διασαφηνίζω διάφορα ζητήματα σχετικά με την ελληνική ιστορία. Και φυσικά, έχω την χαρά να διδάσκω αυτό το εξάμηνο στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης».
Ευχαριστούμε πολύ!
Facebook
Twitter
Tumblr
RSS