Συνεντεύξεις

Δημήτρης Σωτάκης: «Η μοναξιά είναι μια ανυπόφορη κατάσταση που κρύβει ωστόσο και ηδονές»

Δημήτρης Σωτάκης: «Η μοναξιά είναι μια ανυπόφορη κατάσταση που κρύβει ωστόσο και ηδονές»

Πώς θα ήταν άραγε μια από αυτές τις καλοκαιρινές νύχτες να χτυπήσει η πόρτα του σπιτιού σας και να είναι ο Μάικλ Τζάκσον; Σας ακούγεται απίθανο σενάριο;

Είναι, αφού μιλάμε για το μυθιστόρημα του Δημήτρη Σωτάκη «Η ανάσταση του Μάικλ Τζάκσον» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος (περισσότερα για το βιβλίο δείτε εδώ).

Παράλογο, υπερβολικό, κωμικό, συγκινητικό, με ερεθίσματα προβληματισμού, το βιβλίο ισορροπεί ευστόχως στη λογική και την παράνοια, την πραγματικότητα και το σουρεαλισμό, τη σοβαρότητα και το σαρκασμό.

Η ιστοσελίδα μας μίλησε με το συγγραφέα, τον οποίο ευχαριστούμε πολύ για την παραχώρηση της ενδιαφέρουσας συνέντευξης.

Κύριε Σωτάκη, γιατί επιλέξατε τον Michael Jackson;

Ο αντιήρωας του βιβλίου έπρεπε να είναι φαντασμαγορικός. Όσο πιο πολύ, τόσο καλύτερα. Με αυτόν τον τρόπο, η παραδοξότητα μεγεθύνεται, το αλλόκοτο στοιχείο είναι εμφανέστερο. Ο Μάικλ Τζάκσον επισκέπτεται έναν άγνωστο μέσα στη νύχτα, αν ήταν ο Μικ Τζάγκερ ή ένας περισσότερο ροκ τύπος, η έκπληξη θα παρέμενε, αλλά δε θα ήταν και τόσο απίστευτο να κάθονται σε μια παμπ και να πίνουν μπίρα. Με τον Μάικλ, όμως, μια φιγούρα σχεδόν καρτουνίστικη, η έκπληξη, όσο και το κωμικό στοιχείο, γίνονται εντονότερα.

Τελικά καλύτερα να είσαι μόνος και να βιώνεις έντονα την μοναξιά ή να είσαι με λάθος, μη κατάλληλη παρέα;

Οι περισσότεροι άνθρωποι, μέχρι το τέλος της ζωής τους, ζουν με τη λάθος παρέα, είτε πρόκειται για τον ερωτικό τους σύντροφο, είτε για φιλικές σχέσεις. Το λάθος είναι συνυφασμένο με την ανθρώπινη φύση και ακριβώς αυτός είναι ο άθλος, να απαγκιστρωθεί κανείς από τους λάθος ανθρώπους γύρω του, βρίσκοντας εκείνους που του ταιριάζουν. Από την άλλη, η μοναξιά είναι, ενίοτε, μια ανυπόφορη κατάσταση, ωστόσο κρύβει και ηδονές στα χαρακτηριστικά της. Το ζητούμενο τελικά είναι να καταφέρουμε να ισορροπήσουμε σε αυτό το σκοινί, χωρίς να χρειαστεί να αντιμετωπίσουμε μάταια διλλήματα.

Το βιβλίο εκτυλίσσεται γύρω από την σκέψη του πρωταγωνιστή να αυτοκτονήσει. Τελικά για εσάς η αυτοκτονία είναι πράξη θάρρους ή δειλίας;

Ο ήρωας δε θέλει να αυτοκτονήσει ακριβώς. Η αυτοκτονία του είναι μια φανταστική αυτοκτονία, ένα παιχνίδι, άλλωστε κάποια στιγμή αυτοκτονεί, κηδεύεται και αργότερα επιστρέφει σπίτι. Δεν μπορούμε να κρίνουμε τους αυτόχειρες, είναι ανήθικο κατά τη γνώμη μου, μιας που αυτοί οι άνθρωποι έχουν φτάσει σε τόσο σκοτεινά αδιέξοδα, που δεν μπορούν πια να κριθούν με τους συμβατικούς ηθικούς κανόνες. Συνεπώς, θα έλεγα ότι δεν είναι τίποτα απ’ τα δύο.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο απωθημένο σας που δεν καταφέρατε ποτέ;

Όσο μεγαλώνω, δεν έχω απωθημένα. Ίσως τα ταξίδια, πάντα θέλω να βρίσκω χρόνο να ταξιδεύω, αν και δεν είναι τόσο εύκολο. Η μεγαλύτερη επιθυμία μου είναι να βρω μια σχετική γαλήνη στη ζωή μου, αλλά δεν ξέρω αν αυτή η προοπτική μπορεί να αποτελεί ένα απωθημένο.

dimitrissotakisf4

Ποιος ο αγαπημένος συγγραφέας και ποιο το αγαπημένο βιβλίο σας;

Δεν έχω έναν αγαπημένο συγγραφέα. Αν σκεφτώ γρήγορα, θα πω τον Τόμας Μπέρνχαρντ, τον Χούλιο Κορτάσαρ, τον Φραντς Κάφκα, τον Μαξ Φρις.

Ετοιμάζετε κάποια νέα δουλειά;

Μόλις επέστρεψα από το Μαυροβούνιο και τη Σερβία, όπου βρισκόμουν για την προώθηση ενός παλιότερου μυθιστορήματός μου «Το Θαύμα της Αναπνοής», το οποίο έχει ήδη κυκλοφορήσει σε εφτά χώρες. Ετοιμάζομαι επίσης για την κυκλοφορία του νέου μου βιβλίου τον Οκτώβριο και ολοκληρώνω ένα θεατρικό έργο με τίτλο «Αιώνιο τραίνο».

Γ.Σ.

dimsot

Σχόλια

Περισσοτερα στην κατηγορια Συνεντεύξεις

Copyright © 2015-2016 Clevernews