Συνεντεύξεις

Ίρις Καλβά: «Η αγάπη είναι δωρεάν και σε αφθονία»

Ίρις Καλβά: «Η αγάπη είναι δωρεάν και σε αφθονία»

Μια αγαπημένη συγγραφέας έρχεται με ένα βιβλίο βασισμένο σε αληθινή ιστορία (περισσότερα για το βιβλίο δείτε εδώ). Η Ίρις Καλβά μετά από το «Μυστικό Τάγμα» μάς παρουσιάζει το «Ποτάμι της Φωτιάς» που κυκλοφόρησε και αυτό από τις εκδόσεις Bell.

Κυρία Καλβά, πείτε μας λίγα λόγια για το «Ποτάμι της Φωτιάς».

Το «Ποτάμι της Φωτιάς» βασίζεται σε αληθινή ιστορία που με συγκλόνισε και υποσχέθηκα να την γράψω. Αφορά την καταπίεση και την κακοποίηση που υπέστη μία γυναίκα, πυροδοτώντας ένα καταιγιστικό ποτάμι εξελίξεων που υπέστησαν οι επόμενες γενιές. Αλλά ταυτόχρονα δείχνει και την δύναμη και την υπερηφάνεια της, έστω κι αν δρα με λάθος τρόπο, γεγονός που το αναγνωρίζει κάποια στιγμή. Τέτοια περιστατικά ήταν συνηθισμένα μέχρι πρόσφατα και δυστυχώς η βία ενάντια στις γυναίκες, αλλάζει ίσως μορφή, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει ακόμα.

Ποιος σάς αφηγήθηκε την ιστορία:

Την ιστορία μου την αφηγήθηκε μια γυναίκα πολύ μεγάλης ηλικίας που την έζησε από κοντά. Ήταν η φίλη της ηρωίδας. Εκείνη μου ζήτησε να την γράψω. Δυστυχώς δεν πρόλαβε να την δει τυπωμένη, την πρόδωσε στο μεταξύ η καρδιά της.

Με ποιον ήρωα του βιβλίου σας πιστεύετε ότι έχετε τα περισσότερα κοινά στοιχεία;

Πάντα οι ήρωες κάθε συγγραφέα έχουν κάτι από εκείνον που την αποτυπώνει, αφού εκείνος τους δημιούργησε. Σε αυτό το βιβλίο όμως, επειδή πρόκειται για αληθινή ιστορία την οποία ακολούθησα πολύ πιστά, δεν έχουν, τουλάχιστον οι πρωταγωνιστές, κοινά γνωρίσματα με εμένα. Ούτε η Θεανώ του χθες, ούτε η Σέβη του σήμερα. Θα έλεγα ότι πιο κοντά μου σαν χαρακτήρας είναι η Ανθή, η φίλη της Σεβαστής.

Η αφήγηση εκτυλίσσεται σε δύο χρονικές περιόδους, στο 1949 και το 2006. Αν μπορούσατε να επιλέξετε, σε ποια από τις δυο θα διαλέγατε να ζήσετε;

Στο σήμερα. Κάθε άνθρωπος ανήκει στην εποχή του. Μου αρέσει όμως να γράφω και για το παρελθόν γιατί αν δεν γνωρίζουμε τι έχει προηγηθεί, δεν εκτιμάμε και δεν προστατεύουμε αυτά που θεωρούμε δεδομένα σήμερα. Για παράδειγμα ακούω γυναίκες να περιφρονούν την ψήφο και να θεωρούν κατόρθωμα την αποχή. Γνωρίζουν άραγε τι αγώνες έδωσαν οι ‘’αδελφές’’ μας στο πρόσφατο παρελθόν και πόσο υπέφεραν για να έχουμε εμείς αυτό το δικαίωμα σήμερα; Σέβομαι το λευκό ως ένδειξη διαμαρτυρίας, όχι όμως την αποχή και την περιφρόνηση.

Έχετε κάποιο απωθημένο;

Δεν θα έλεγα πως έχω απωθημένα. Χαίρομαι και αγαπώ την ζωή που ζω, άλλωστε εγώ την επέλεξα όπως όλοι μας και ας διαμαρτυρόμαστε μετά. Ίσως να μετανιώνω, αν και δεν το είχα συνειδητά επιλέξει, που δεν απόκτησα παιδιά. Τα λατρεύω. Όμως υπάρχουν τόσα παιδιά και τόσοι άνθρωποι γύρω μας να δώσεις αγάπη. Επιπλέον η αγάπη είναι δωρεάν και σε αφθονία. Για την ακρίβεια όση περισσότερη δίνεις, τόσο μεγαλύτερα αποθέματα έχεις. Όχι δεν είμαι τόσο εγωίστρια ώστε να θλίβομαι ιδιαίτερα επειδή δεν έχω δικά μου παιδιά. Αγαπώ και δίνω αγάπη, όπου μπορώ, σε όλα τα παιδιά του κόσμου.

Πώς βιώνετε την περίοδο της καραντίνας;

Δημιουργικά. Διατηρώ την αισιοδοξία μου, μιλάω με φίλες, διαβάζω βιβλία, και νιώθω ικανοποίηση στο ότι σεβόμενη τα μέτρα και τις συμβουλές των γιατρών, δεν θα υποφέρει και δεν θα κινδυνεύσει κάποιος άνθρωπος εξ αιτίας μου, λόγω αμέλειας ή δικής μου αδιαφορίας. Αυτό είναι το ουσιαστικό. Και φυσικά ‘’ταξιδεύω’’ μέσα από το καινούργιο βιβλίο που γράφω. Εδώ δείχνω λίγο εγωισμό! Το μυθιστόρημα που γράφω τώρα είναι, για μένα, λατρεμένο. Το ξεκίνησα, για να περάσω υπέροχα το δύσκολο – λόγω μέτρων – φετινό χειμώνα. Το προετοίμαζα τρία χρόνια. Πάω σε άλλες χώρες και σε άλλες εποχές. Χρειαζόταν μεγάλη και ενδελεχή έρευνα, που κράτησε τρία χρόνια, για να συγκεντρώσω τις πληροφορίες που χρειαζόμουν ώστε να ζωντανέψω πειστικά το ιστορικό – κοινωνικό πλαίσιο όπως και τις συνήθειες που επικρατούσαν. Το βιβλίο μου έχει δύναμη, έχει μεγάλο έρωτα, έχει αγωνία, έχει περιπέτεια…το λατρεύω και περνάω πραγματικά υπέροχα γράφοντας το.

Τί σας έχει λείψει περισσότερο αυτή την περίοδο;

Η άμεση ζεστή ανθρώπινη επαφή. Μια αγκαλιά. Ένα χαμόγελο. Δεν είμαι άνθρωπος του Facebook, αγαπώ τους ανθρώπους και θέλω να τους βλέπω από κοντά, να διαβάζω το πρόσωπο τους κι όχι να επικοινωνώ απρόσωπα μέσω μιας οθόνης και μηνυμάτων.

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνετε όταν τα δύσκολα θα έχουν περάσει;

Να πάρω μια μεγάλη αγκαλιά όλα τα αγαπημένα μου άτομα.

Πείτε μάς περισσότερα για το νέο σας βιβλίο;

Το νέο βιβλίο μου, τα «Πεφταστέρια» έχει παραδοθεί ήδη στον εκδοτικό μου οίκο, Εκδόσεις Bell, και θα κυκλοφορήσει το Μάιο. Και τώρα γράφω, όπως προανέφερα, το αμέσως επόμενο.

Σάς ευχαριστούμε πολύ!

Σχόλια

Συνεντεύξεις

Περισσοτερα στην κατηγορια Συνεντεύξεις

Copyright © 2015-2016 Clevernews