Συνεντεύξεις

Νίκος Καλομοίρης: «Το τώρα είναι ιδιαίτερα δύσκολο»

Νίκος Καλομοίρης: «Το τώρα είναι ιδιαίτερα δύσκολο»

«Θοδώρα με λένε» είναι το νέο βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Anubis και αφηγείται τη ζωή μιας Μικρασιάτισσας προσφυγοπούλας, που καταφθάνει στον Πειραιά και εκπορνεύεται (περισσότερα για το βιβλίο δείτε εδώ). Διαβάζοντας ένα τόσο «ζωντανό» βιβλίο από αφηγηματικής άποψης, θα περίμενε κανείς ότι ο συγγραφέας θα είναι γυναίκα. Και όμως, το συγκεκριμένο γράφτηκε από το Νίκο Καλομοίρη, ένα συγγραφέα που έχει γυρίσει σχεδόν όλο τον κόσμο και κατάφερε να μπει στη γυναικεία ψυχολογικά και να την αποτυπώσει στο χαρτί με τόση ακρίβεια.

Κύριε Καλομοίρη, πείτε μάς λίγα λόγια για το νέο σας βιβλίο.

Το νέο μου μυθιστόρημα με τίτλο «Θοδώρα με λένε» αναφέρεται στην ιστορία της Θοδώρας.

Ξεκινάει από τα εφηβικά της χρόνια σε κάποιο μικρασιατικό  φτωχομαχαλά, συνεχίζει με τον ξεριζωμό και την προσφυγιά της, φθάνει στην εγκατάστασή της στον Πειραιά και τελικά στην Κοκκινιά, όπου περνάει και τα τελευταία χρόνια της ζωής της.

Η Θοδώρα είναι ένα πλάσμα πανέμορφο, ατίθασο και παρορμητικό. Θέλοντας να ξεφύγει από τη μιζέρια και τη μοίρα της μάνας της επιλέγει το δρόμο της πορνείας, χωρίς ποτέ να το μετανιώσει ή να διαμαρτυρηθεί. Παρ΄ όλα αυτά αυτή η πόρνη κρύβει ένα μεγαλείο ψυχής, μια γενναιότητα και μια ανθρωπιά που σπάνια συναντάει κανείς.

Η γλώσσα είναι τολμηρή, χαρακτηριστική των λούμπεν ηρώων της ιστορίας, ενώ το δραματικό και κωμικό στοιχείο εναλλάσσονται αρμονικά.

Πόσο καιρό σάς πήρε η συγγραφή;

Η συγγραφή του βιβλίου διήρκεσε περίπου 3 χρόνια. Έγραφα ταξιδεύοντας στον κόσμο της Θοδώρας.

Βασίζεται σε πραγματική ιστορία;

Στη Κοκκινιά, στη γειτονιά που γεννήθηκα και μεγάλωσα, υπήρχε ένα σπιτάκι με αυλή γεμάτη λουλούδια και γλάστρες.

Τα καλοκαίρια ο άντρας του σπιτιού, καθόταν έξω σε μια πάνινη πολυθρόνα, φανελάκι αθλητικό, μεταξωτό παντελόνι πιτζάμας και φιλέ στο μαλλί.

Έπινε το καφεδάκι του, που του έφερνε μια όμορφη γυναικάρα με λουλουδάτη ρόμπα. Η γυναίκα του άναβε το τσιγάρο και του το έβαζε στο στόμα.

Στη γειτονιά λέγανε ότι ήταν  “παστρικιά”, δηλαδή πόρνη.

Αυτή η παιδική ανάμνηση υπήρξε το έναυσμα για τη συγγραφή αυτού του βιβλίου.

Πρόκειται καθαρά για μυθοπλασία.

Η πρωταγωνίστρια έχει ζήσει έντονες στιγμές στη ζωή της. Ποια συμβουλή θα μάς έδινε σήμερα;

“Ζήστε όπως σας αρέσει, όπως σας αρέσει, όπως ορίζει η καρδιά και το μυαλό σας, χωρίς ποτέ να θίγετε τους άλλους. Αν μπορείτε κάντε πάντα το καλό”.

Αφηγείστε τη ζωή της ηρωίδας για πάνω από 50 χρόνια. Αν είχατε τη δυνατότητα να ταξιδέψετε στο χωροχρόνο, σε ποια εποχή και περιοχή θα επιλέγατε να ζήσετε;

Θα ήθελα να ζω στο Πειραιά. Να βλέπω τη θάλασσα και τα καράβια που τη διασχίζουν.

Όσο για την εποχή, δεν έχει και μεγάλη σημασία. Οι άνθρωποι φτιάχνουν τις εποχές καλές ή κακές. Το τώρα όμως είναι ιδιαίτερα δύσκολο! Παρά τις αλματώδεις εξελίξεις της τεχνολογίας και τις ευκολίες που μας παρέχει, ο άνθρωπος κινδυνεύει να ξεχάσει τις θεμελιώδεις κοινωνικές αξίες και να γίνει υποχείριο της εξουσίας και του χρήματος.

Έχετε ταξιδέψει σχεδόν σ’ όλο τον κόσμο. Ποια χώρα σας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και γιατί;

Λάτρεψα τις χώρες της Λατινικής Αμερικής. Με συνεπήρε η μουσική τους, η βλάστηση, τα έντονα φωτεινά χρώματα, οι μυρωδιές, οι όμορφες γυναίκες και η ζεστασιά των ανθρώπων.

Πώς βιώσατε τους περιορισμούς λόγω της καραντίνας για τον κορονοϊό; Έχετε περισσότερη ή λιγότερη έμπνευση για συγγραφή;

Όπως όλοι οι σώφρονες Έλληνες, περιορίστηκα και εγώ στο σπίτι. Ευτυχώς δεν είχα φοβίες και έτσι μπόρεσα να γράψω απερίσπαστος.

Ετοιμάζετε κάτι νέο που μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας;

Ναι, γράφω ένα νέο μυθιστόρημα, κλείνοντας με αυτό την τριλογία που έχει σαν κεντρικό πυρήνα την Κοκκινιά.

Σας ευχαριστούμε πολύ!

Σχόλια

Συνεντεύξεις

Περισσοτερα στην κατηγορια Συνεντεύξεις

Copyright © 2015-2016 Clevernews