Συνεντεύξεις

Άννα Δανέζη: «Ό,τι μένει ανέκφραστο πληγώνει τον άνθρωπο και τον βαραίνει»

Άννα Δανέζη: «Ό,τι μένει ανέκφραστο πληγώνει τον άνθρωπο και τον βαραίνει»

Μια πρωτότυπη θεατρική παράσταση ανεβαίνει αυτό τον καιρό στο Μπάκειον. Πρόκειται για την «Hahnemann Vol.1», εμπνευσμένη από το «Doctor Foster» του Mike Bartlett, την πρώτη θεατρική παράσταση που ενώνει την τέχνη του θεάτρου με την επιστήμη της Ομοιοπαθητικής, την οποία έχει επιμεληθεί η θεατρική ομάδα Coeval I C.I.C Theatre Company (περισσότερα για την παράσταση δείτε εδώ).

Κύρια Δανέζη, πείτε μας λίγα λόγια για την παράσταση «Hahnemann Vol. 1» που ανεβάζετε στο Μπάκειον.

Είναι μια διαδραστική παράσταση, η οποία πραγματεύεται την επιστήμη της Ομοιοπαθητικής, μέσα από μία ιστορία απιστίας. Η ιστορία αυτή επαναλαμβάνεται 3 φορές με διαφορετική κατάληξη, παρουσιάζοντας αντιδράσεις 9 διαφορετικών ιδιοσυγκρασιών της Ομοιοπαθητικής. Το έργο φέρει το όνομα του πατέρα της Ομοιοπαθητικής Σάμιουελ Χάνεμαν.

Πώς συνδέεται το θέατρο με την ομοιοπαθητική;

Τα φάρμακα της ομοιοπαθητικής περιγράφονται στα βιβλία σαν χαρακτήρες, και όταν τα διαβάζεις νιώθεις πως διαβάζεις κάτι που σου θυμίζει κάποιον που ξέρεις ή τον εαυτό σου. Το ίδιο που συμβαίνει όταν πας στο θέατρο, ταυτίζεσαι με τους ήρωες, συμπάσχεις, συναισθάνεσαι. Μέσα στις ομοιοπαθητικές ιδιοσυγκρασίες υπάρχει κάτι οικείο για όλους μας και αυτό ζωντανεύει μέσω της θεατρικής πράξης ενώνοντας θεατές και ηθοποιούς σε μια συνθήκη στην οποία όλοι είναι ασφαλείς, ελεύθεροι, αλλά παράλληλα δυναμικοί.

Πόσο δύσκολη είναι ως προς τη σκηνοθεσία μια παράσταση στην οποία συμμετέχει με τον τρόπο του και το κοινό;

Δεν είναι δύσκολο, καθόλου διότι κάνει την παράσταση πολύ πλούσια και ζωντανεύει την ατμόσφαιρα, μιας και οι ηθοποιοί ξέρουμε κάθε βράδυ τα λόγια που θα πούμε, πότε θα χτυπήσει η πόρτα κτλ. Όταν το κοινό παίρνει μέρος δεν έχεις την παραμικρή ιδέα τί θα γίνει, πώς θα αντιδράσουν, αν θα αντιδράσουν και αυτό από μόνο του έχει μία σύνδεση με την πραγματική ζωή. Δεν ξέρουμε τί θα συμβεί στο επόμενο λεπτό, δεν μπορούμε να προετοιμαστούμε για το τί θα γίνει πριν γίνει. Η διάδραση δίνει ζωή στο θέατρο, η γνώμη του θεατή είναι σημαντική και η σκηνοθεσία αλλάζει κάθε βράδυ από το κοινό και όχι από εμένα.

Πώς είναι ν’ ανεβάζει κανείς παράσταση σε ένα χώρο όπως το Μπάκειον;

Το Μπάγκειον έχει μία υπέροχη αύρα, είναι σαν να μπαίνεις στην παλιά Αθήνα, σου προκαλεί δέος, έχει δύναμη αυτό το μέρος. Επηρεάζει και αγκαλιάζει τον κόσμο. Αν δουλέψεις στο Μπάγκειον πιστεύω πρέπει να σέβεσαι το χώρο για να σε σεβαστεί. Είναι σχεδόν ιερό το μέρος. Εκεί δεν χρειάζεται να έχεις τα τέλεια φώτα, προτζέκτορες κτλ, αλλά να έχεις μια ιστορία να πεις. Κάτι που να έχει καρδιά, ψυχή, αγάπη. Οι Coeval είμαστε ευγνώμονες που δουλεύουμε εκεί, έχει επηρεάσει 100 % το έργο μας, αφού η αρχή του έργου μιλά μόνο για το Μπάγκειον και τις ηρωίδες του.

Τα συναισθήματα πρέπει να εκτονώνονται μέχρι τέλους ή πρέπει να τίθενται όρια της Λογικής;

Να τίθενται όρια της Λογικής, αλλά εάν κάτι πρέπει να ειπωθεί πιστεύω πώς είναι «καθαρτικό» για την ψυχική υγεία του ατόμου. Ό,τι μένει ανέκφραστο πληγώνει τον άνθρωπο και τον βαραίνει. Τον σκληραίνει θα έλεγα. Η συγχώρεση νιώθω ό,τι βοηθά ακόμη και τον πιο θυμωμένο άνθρωπο. Δεν έχει κανένα νόημα να κρατάμε μέσα μας πόνο ή αρνητικά συναισθήματα, αντιθέτως εάν συγχωρούμε η καρδιά είναι χαρούμενη και χωρίς βάρος. Οπότε ναι να εκφράζουμε την λύπη μας, αλλά να αφήνουμε να φύγει ο αρνητισμός κατανοώντας τον συνάνθρωπο.

Εκτός από σκηνοθέτις, παίζετε και στη συγκεκριμένη παράσταση. Τί σας εκφράζει περισσότερο, επί σκηνής ή πίσω απ’ αυτήν;

Η υποκριτική είναι το πάθος μου και δεν μπορώ να την συγκρίνω με τίποτα. Είναι ο μόνος τρόπος που νιώθω απόλυτα ευτυχισμένη. Στην συγκεκριμένη παράσταση μοιράζομαι όλη τη δημιουργία με την ομάδα μας. Έχουν δώσει την ψυχή τους κι εγώ το ίδιο, αυτό βοήθησε πολύ το έργο μας. Η σκηνοθεσία είναι πολύ δύσκολη υπόθεση, γιατί χρειάζεται ένα πακέτο από ταλέντα, όχι μόνο μια καλή ιδέα. Είμαι καινούρια σκηνοθέτις και νιώθω πως έχω πολλά να μάθω ακόμα, το οποίο είναι κάτι που με χαροποιεί. Έχω έναν υπέροχο συνάδελφο, την Κωσταντίνα Βισβιροπούλου, η οποία έχει δώσει μαγικά πράγματα σε μένα, στην ομάδα μας, στο έργο μας και η συνεργασία μας ήρθε μετά από μακροχρόνια φιλία, έτσι βασιζόμαστε και υποστηρίζουμε η μία την άλλη.

Ετοιμάζετε νέα δουλειά;

Δουλεύουμε για το Hahnemann VOL.2 για το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, για την περίοδο Οκτ/Νοεμβ 2019 και για τις «Ανθρωπότητες» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά Ιούνιο 2019. Στο Μέγαρο Μουσικής θα φτιάξουμε την συνέχεια του Hahnemann Vol 1., το Vol.2 και στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά θα φτιάξουμε μια παράσταση με θέμα την γενναιοδωρία του ατόμου που ζει ανέστιος. Ο Κ. Διαμαντής, η ομάδα του, εμείς, αλλά και άλλες ομάδες θα απασχολήσουν το κοινό με καλλιτεχνικά δρόμενα τα οποία μιλούν για θέματα όπως η παιδική κακοποίηση, ψυχικές ασθενείς, οι ανέστιοι του Πειραιά και άλλα πολύ σπουδαία θέματα. Είναι μια πολύ όμορφη κίνηση που θα ευαισθητοποιήσει το κοινό την καλοκαιρινή περίοδο.

Σας ευχαριστούμε πολύ!

Σχόλια

Συνεντεύξεις

Περισσοτερα στην κατηγορια Συνεντεύξεις

Copyright © 2015-2016 Clevernews