Συνεντεύξεις

Η Λία Τσάνα απαντά στο ερωτηματολόγιο του clevernews.gr

Η Λία Τσάνα απαντά στο ερωτηματολόγιο του clevernews.gr

Νέα, ανερχόμενη, με ήδη αξιοσημείωτα βήματα! Η Λία Τσάνα, που την έχουμε γνωρίσει από τις παραστάσεις Φυλακισμένες, Ονειρικά Τοπία, Virtual Reality, Barcelona, φέτος πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Μαζί Ποτέ».

Μεταξύ των υποχρεώσεών της, κλέψαμε λίγο από το χρόνο της για να μας απαντήσει στο ερωτηματολόγιό μας.

Ποια παιδική ανάμνηση σε έχει στιγματίσει και γιατί;

Έχω πολλές παιδικές αναμνήσεις όπως όλοι μας, όμως δεν θα μπορούσα να πω ότι κάτι με έχει στιγματίσει . Tα παιδικά μου χρόνια τα θυμάμαι με πολλά χρώματα σαν ένα όμορφο παραμύθι που στο τέλος λέμε  και  ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα… κάτι βέβαια που καταλαβαίνεις μεγαλώνοντας ότι απέχει πολύ από την πραγματικότητα.

Τί θεωρείς αφετηρία στη ζωή σου;

Αφετηρία στην ζωή μου θεωρώ την μέρα που αποφάσισα να ασχοληθώ με το θέατρο . Πάντα ήξερα ότι αυτό ήθελα να κάνω, αλλά όταν το αποφάσισα και πήγα στην δραματική σχολή  ήταν το μεγάλο βήμα για να εκπληρώσω ένα μεγάλο μου όνειρο . Συνεπώς  αφετηρία στην ζωή μου θεωρώ την στιγμή που μπήκα στον ‘κόσμο του θεάτρου’. Από εκείνη την στιγμή η ζωή μου άλλαξε ριζικά σε όλα τα επίπεδα και είναι το μόνο που δεν θα άλλαζα με τίποτα.

Ποιος είναι ο αγαπημένος σου προορισμός και γιατί;

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω έναν συγκεκριμένο προορισμό , υπάρχουν πολλά μέρη που έχω περάσει όμορφα και μοναδικά  ανάλογα με την διάθεση και τα δεδομένα της κάθε περιόδου της ζωής μου , καθώς πιστεύω ότι οι άνθρωποι φτιάχνουν τον προορισμό . Αυτό όμως που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι ο προορισμός που με ηρεμεί και πάντα έχω την ανάγκη να πηγαίνω είναι ένα μικρό παραθαλάσσιο μέρος κάπου στην Βοιωτία όπου έχω περάσει  τα παιδικά μου χρόνια και πάντα νιώθω την ανάγκη να ‘επιστρέφω’.

Μία φιλοδοξία ή ένα όνειρό σου;

Φιλοδοξία και όνειρα λοιπόν….  Είμαι ένας άνθρωπος που λατρεύω τα όνειρα, μ’αρέσει να ονειρεύομαι ,νιώθω ζωντανή έτσι. Και ακόμη περισσότερο μ’αρέσει να παλεύω για όσα ονειρεύομαι… όσο  μας το επιτρέπει, αυτό που ονομάζουμε πραγματικότητα και καμιά φορά όσο δεν μας επιτρέπει…. Το μεγαλύτερο όνειρο μου είναι να νιώσω ουσιαστικά ελεύθερη μέσα σε μια σκληρή πραγματικότητα που βιώνουμε καθημερινά για αυτό και σε ότι σχετίζεται με τα όνειρα με αντιπροσωπεύει απόλυτα η φράση του Τάσου Λειβαδίτη «τι να την κάνω την πραγματικότητα τους λέω εγώ έχω τ ’όνειρο».

Ποιο είναι το μεγαλύτερο απωθημένο σου που δεν κατάφερες ποτέ;

Αυτή την ερώτηση ίσως να μπορούσα να την απαντήσω σε δέκα χρόνια .Δεν έχω απωθημένα στην ζωή μου, παλεύω και προσπαθώ για όσα θέλω , δεν υπάρχει κάτι που μπορώ στο τώρα μου να το θεωρήσω απωθημένο. Και ο λόγος που αναφέρω ότι ίσως σε 10 χρόνια να έχω απάντηση είναι γιατί παρατηρώ ότι οι άνθρωποι όσο μεγαλώνουν φοβούνται να τολμήσουν , να κυνηγήσουν και να ρισκάρουν για αυτό που θέλουν  βλέποντας τον αριθμό της ηλικίας τους να μεγαλώνει, που δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από ένας αριθμός. Ψάχνουν μία ασφάλεια και γεμίζουν απωθημένα. ‘Ισως λοιπόν μετά από χρόνια να γίνω και εγώ έτσι , ποτέ δεν ξέρεις και τότε σίγουρα θα έχω μία απάντηση!!

Ποιος είναι ο αγαπημένος σου συγγραφέας και ποιο το αγαπημένο σου βιβλίο;

Έχω πολλούς αγαπημένους συγγραφείς μέσα στους οποίους  είναι ο Μπέκετ , ο Μπρεχτ , ο Τσέχωφ ,ο Τέννεση Ουίλιαμς , η Σάρα Κέιν ο καθένας για πολλούς και διαφορετικούς λόγους καθώς είναι και τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους. Αγαπημένο μου βιβλίο έγινε πρόσφατα το «φωτιές» της  Marguerite Yourcenar το οποίο πρωτο δημοσιεύτηκε το 1936 είναι προιόν μιας κρίσης πάθους με τη μορφή μιας συλλογής ερωτικών ποιημάτων ή καλύτερα λυρικών πεζών με κοινό άξονα μια ορισμένη αντίληψη για τον έρωτα. Σε αυτές τις αφηγήσεις επικαλούνται πρόσωπα κατά βάση της Αρχαίας Ελλάδας  ξετυλίγοντας ένα άλλο πρόσωπο από αυτό που γνωρίζαμε μέχρι τώρα, δίνοντας την αίσθηση ενός παράλληλου σύμπαντος. Πραγματικά αυτό το βιβλίο με έχει κερδίσει κατά πολύ!!!

Τί σημαίνει για σένα πίστη;

Πίστη για μένα σημαίνει θέλω . Πιστεύω βαθιά σε όσα θέλω πραγματικά είτε αυτό αφορά μια ιδέα , ένα σύντροφο, μία φιλία είτε  την οικογένεια. Έτσι  λοιπόν χωρίς πίστη δεν μπορούμε να ζήσουμε.

Πώς αντιλαμβάνεσαι την κρίση;

Την κρίση την αντιλαμβάνομαι και την βιώνω όπως όλοι μας καθημερινά .Η ζωή μας έχει δυσκολέψει πολύ , υπάρχουν άνθρωποι που πραγματικά πεινάνε. Χάνονται καθημερινά ζωές που έχουν φτιαχτεί με κόπο και αγώνα και όλα είναι αβέβαια. Αλλά αυτό που είναι πιο τρομαχτικό είναι αν έχουμε φτάσει στο τέλος ή πάει και άλλο πιο κάτω και αν πάει  πιο κάτω  μέχρι που μπορεί να φτάσει. Φυσικά και αγχώνομαι για το μέλλον γιατί νιώθω ότι πια το ελέγχουν άλλοι άλλα όπως είπα και πριν δεν σταματάω να ονειρεύομαι και να παλεύω κάτι που πρέπει να κάνουμε όλοι μας . Το μόνο  θετικό που βλέπω μέσα από την κρίση, γιατί πάντα υπάρχει κάτι θετικό, είναι ότι μέσα από την κρίση θυμηθήκαμε όλοι ότι είμαστε άνθρωποι . Ξαφνικά δια μαγείας βγήκαμε από αυτό το τεράστιο εγώ μας και είδαμε ότι υπάρχουν και άλλοι δίπλα μας . Η ζωή μας πια έχει γίνει πιο απλή και αληθινή και μαθαίνουμε να περνάμε καλά με τα λίγα δίνοντας σημασία στον άνθρωπο και όχι στην ύλη.

Ποια η σχέση σου με το χρόνο;

Δεν έχω καλή σχέση με τον χρόνο καθώς δεν πιστεύω σε αυτόν. Πιστεύω στις στιγμές . Ο χρόνος θεωρώ ότι έχει υπερεκτιμηθεί, υπάρχει , είναι πάντα εδώ και προχωράει ,απλά δεν θέλω να τον ακολουθήσω .Νιώθω πως αν δεν τον βλέπω δεν με βλέπει και αυτός και έτσι συμβιώνουμε ευτυχισμένοι.

Τι είναι εκείνο που φοβάσαι;

Φοβάμαι μην έρθει μια μέρα που θα πώ ‘φοβάμαι’.

Η Λία γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Λιβαδειά. Πτυχιούχος του τμήματος Κοινωνικής Ανθρωπολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και της Σχολής θεάτρου «δήλος» της Δήμητρας Χατούπη. Έχει σπουδάσει κλασσικό μπαλέτo και παρακολουθεί σεμινάρια κινησιολογίας και σύγχρονου χορού. Έχει συμμετάσχει στην παράσταση Φυλακισμένες του  Ιγνάθιο δελ Μοράλ – Βερόνικα Φερνάντεθ σε σκηνοθεσία Δήμητρα Χατούπη, στο Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας του William Shakespeare σε σκηνοθεσία Θοδωρής Εσπίριτου, Ονειρικά Τοπία του Γιάννου Κοντραφούρη σε σκηνοθεσία Πέτρος Αλατζάς , στον Παπουτσωμένο γάτο σε σκηνοθεσία Στάθης Αναστασίου, στην όπερα Η Άνοδος και Πτώση της πόλης Μαχαγκόνυ των Kurt Weill/ Bertolt Brecht στο Μέγαρο Μουσικής σε σκηνοθεσία της ομάδας La Fura De Baus,στο Virtual Reality του Ηλία Παρασκευόπουλου βραβευμένο από την Unesco σε σκηνοθεσία Σταύρος Αποστολάτος , στην Barcelona σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Δεγαίτη , στο  Τι θα γίνει θα κοιμηθούμε απόψε? του Τάσου Μπονάκη και Πέτρου Αλατζά σε σκηνοθεσία Πέτρος Αλατζάς και στο Μαζί Ποτέ σε κείμενο και σκηνοθεσία Ηλίας Παρασκευόπουλος.

Επιμέλεια: Γιώτα Σάλμα

Σχόλια

Συνεντεύξεις

Περισσοτερα στην κατηγορια Συνεντεύξεις

Copyright © 2015-2016 Clevernews