Συνεντεύξεις

Ο Αλέξανδρος Μαράκης & ο Νεκτάριος Παπαλεξίου μιλούν για το «Τέρας»!

Ο Αλέξανδρος Μαράκης & ο Νεκτάριος Παπαλεξίου μιλούν για το «Τέρας»!

Ένα ξεχωριστό έργο ανεβαίνει για λίγες μόνο παραστάσεις στο θέατρο Δρόμος. Το «Τέρας», το οποίο γράφει και σκηνοθετεί ο Μιχάλης Καλιότσος, κυκλοφορεί ανάμεσά μας, μάς φοβίζει, μάς αποκλείει, μάς βυθίζει στη μοναξιά μέχρι να το αντιμετωπίσουμε και να το νικήσουμε.

Οι πρωταγωνιστές Νεκτάριος Παπαλεξίου και Αλέξανδρος Μαράκης μίλησαν στην ιστοσελίδα μας για την παράσταση (περισσότερα δείτε εδώ).

Πείτε μας λίγα λόγια για την παράσταση.

Νεκτάριος: Το έργο αναφέρεται στους ανθρώπους που έχουν μπει στο περιθώριο για τις επιλογές τους και εξαιτίας του αποκλεισμού τους πολλές φορές δημιουργούν τέρατα στην φαντασία τους, φοβίες, και ανασφάλειες. Κάθε δάχτυλο που σε κρίνει είναι και ένα μικρό Τέρας που σε σπρώχνει στο σκοτάδι.

Αλέξανδρος: Η παράσταση διαπραγματεύεται την ζωή του τριαντάχρονου Άρη, ενός άντρα που παρέμεινε πάντα παιδί και μεγάλωσε με πολύ μοναξιά και πολλές φοβίες. Είναι κλεισμένος σε ένα υπόγειο με τις αναμνήσεις και όλα τα σκοτάδια που του έχει δημιουργήσει το Τέρας (κοινωνία)…Στην παράσταση φαίνεται η πορεία της σχέσης με τον μεγάλο του έρωτα, τον Κρις που έχει τελειώσει αλλά ο Άρης ζητάει να θυμηθεί όλες τις όμορφες στιγμές μαζί του…Η σχέση επίσης με την μητέρα του που δεν αποδέχεται την επιλογή του Άρη…Μέσα από το έργο του Μιχάλη φαίνεται το μέγεθος του σκοταδιού που μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος όταν δεν αποδέχονται την αλήθεια του…Έτσι ο ήρωας κουβαλάει τα δικά του τέρατα που μέσα του ριζώνουν αμέτρητα από την παιδική του ηλικία…Μέχρι να αποφασίσει να τα αφήσει όλα…Να αποφασίσει να κάνει τα τραύματα του μουσική, γέλιο, ζωή, Να βγει στο φως, ελεύθερος..

Ποιο είναι το μεγαλύτερο «Τέρας» στην εποχή μας;

Αλέξανδρος: Το μεγαλύτερο τέρας στην εποχή μας νομίζω είναι ότι ο περισσότερος κόσμος έχει κατάθλιψη…Δεν ζούμε πραγματικά, απλά περιφερόμαστε…Είναι μια εποχή που απλά αποδεχόμαστε μια άδικη μοίρα και είμαστε αλυσοδεμένοι χωρίς να μπορούμε να κάνουμε πολλά…Υπάρχουν κάποια ψήγματα ελπίδας αλλά δυστυχώς η κοινωνία είναι δομημένη τόσο λάθος με την εγκληματικότητα, την μοναξιά και την δυστυχία να κυριαρχεί…Είναι μια κατάσταση που πρέπει κάτι να αλλάξει ριζικά….

Νεκτάριος: Ορμώμενος από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις της Ρωσίας έναντι της Ουκρανίας με στόχο τον αποκεφαλισμό της σημερινής κυβέρνησης , ώστε να την ελέγξει με μια φορετή κτλ. Θα έλεγα ότι το μεγαλύτερο «Τέρας» της εποχής μας είναι ο υβριδικός πόλεμος, ο οποίος συνδυάζει στοιχεία συμβατικών επιχειρήσεων, κυβερνοπολέμου, τον εκφοβισμό των πολιτών, την παραπληροφόρηση μέσο της προπαγάνδας με στόχο την διαμόρφωση της κοινής γνώμης και τελικά την αποδιοργάνωση του αντίπαλου κράτους.

Ποιο θεωρείτε ότι είναι το στοιχείο που κάνει τον άνθρωπο ολοκληρωμένη προσωπικότητα;

Νεκτάριος: Μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα κατά τη γνώμη μου, θα πρέπει να σκέφτεται με θετικό τρόπο όταν έχει να αντιμετωπίσει μια στιγμή κρίσης για αυτή, με ισορροπία, δίχως την αίσθηση φόβου ώστε να μπορεί να διαχειρίζεται την αυτονομία της και τον αυτοέλεγχο της. Εγώ ακόμα το προσπαθώ…

Αλέξανδρος: Να μην χάσει την προσωπικότητα του και την αλήθεια του μέσα σε όλα αυτά που του επιβάλλει η κοινωνία…Να μπορεί να είναι μοναδικός μέσα στον κόσμο αυτό και να κρατάει αυτή το μοναδικότητα αναλλοίωτη ότι και αν γίνει…Νομίζω όσοι το κάνουν είναι πραγματικά ευτυχισμένοι!!!

Η καραντίνα μας βοήθησε να γίνουμε καλύτεροι ή χειρότεροι άνθρωποι;

Αλέξανδρος: Η καραντίνα για πολλούς ανθρώπους ήταν μια περίοδο αφόρητα πιεστική…Για τους περισσότερους βασικά…Υπήρχε όμως και μια μερίδα ατόμων που μπήκε πιο βαθιά μέσα στον εαυτό του και στις πραγματικές του ανάγκες, που βέβαια παρατηρώ ότι αν αυτό που ανακάλυψες δεν το στηρίξεις γυρνάς πάλι πίσω(ήμουν και εγώ μέσα σε αυτή)…Ήταν μια ευκαιρία να ταξινομήσω δεκάδες ποιήματα που έχω γράψει και να εξελιχθεί η πρώτη μου ποιητική συλλογή “Από αίμα σε αίμα” από τις εκδώσεις Ιωλκός…Έχω αφήσει και στην μέση μια δική μου δουλειά που πιστεύω δεν θα αργήσω να τελειώσω…

Νεκτάριος: Μετά τον κορονοϊό ο κόσμος δεν θα είναι ποτέ ίδιος, θεμελιώδεις κανόνες υγιεινής, όπως το πλύσιμο των χεριών, καθιερώθηκαν σε συνθήκες υγειονομικής κρίσης. Ο φόβος για την χειραψία και το φιλί, δηλώνουν ότι οι άνθρωποι δεν μπορούν να είναι σε θέση να μοιραστούν τα μικρόβιά τους δημιουργώντας το αίσθημα της εσωστρέφειας. Η πανδημία δεν θα μας κάνει απαραίτητα καλύτερους ανθρώπους, έχει ταξικό πρόσημο όπως οι ευάλωτες ομάδες που περιλαμβάνουν φτωχούς, μειονότητες και άτομα με περιορισμένη πρόσβαση σε πόρους και φτωχές συνθήκες υγιεινής θα συνεχίσουν να πλήττονται.

Η κοινωνία μας είχε την τάση να αποκλείει τη διαφορετικότητα. Πιστεύετε ότι έχει αλλάξει πλέον αυτό;

Νεκτάριος: Τα ανθρώπινα δικαιώματα, το προσφυγικό, η διαφορετικότητα και ο κοινωνικός αποκλεισμός αναδύονται σε καθημερινή βάση είτε σε παγκόσμιο επίπεδο , είτε σε εθνικό. Στο προσφυγικό για παράδειγμα, είναι καθαρά ταξικό το ποιους δεχόμαστε και τους ποιους δεν θέλουμε, στον φτωχό λέμε όχι, ενώ στον άλλον που μπορεί να είναι διαφορετικός, αλλά φέρνει και τα λεφτά του έχουμε άλλη αντιμετώπιση. Το θέμα της διαφορετικότητας συνδέεται με τη κατοχή του πλούτου. Αν κάποιος είναι διαφορετικός και δεν έχει χρήματα, υφίσταται μία τεράστια πίεση, όχι μόνο σε ό,τι αφορά το προσφυγικό, αλλά το ίδιο συμβαίνει με τους εξαρτημένους, τους ανθρώπους με αναπηρία, τις ευάλωτες ομάδες με διαφορετική ταυτότητα ή προσανατολισμό, τους φυλακισμένους… Πιστεύω ότι η κοινωνία μας έχει αλλάξει επιδερμικά ,υπήρχε και θα υπάρχει διαχρονικότητα στο ΤΕΡΑΣ που ονομάζεται διαφορετικότητα.

Αλέξανδρος: Πιστεύω έχουν γίνει κάποια βήματα αλλά δεν έχει αλλάξει ριζικά….Δεν υπάρχει κάτι να αποδεχτεί κανείς ..Είναι όλες διαστρεβλωμένες πεποιθήσεις μιας κοινωνίας που καταπατάει ανθρώπινα δικαιώματα και ασκεί αμέτρητη ψυχολογική βία σε ανθρώπους με πάρα πολλούς τρόπους και πολλές φορές με ύπουλους…Η λέξη διαφορετικό επίσης όπως χρησιμοποιείται δεν ηχεί καλά…Ο κάθε άνθρωπος έχει την μοναδικότητα του και είμαστε πολύ πίσω από την πραγματική ελευθερία σε τέτοια θέματα…Ελπίζω ο κόσμος να αρχίσει να ασχολείται με την ουσία και όχι με το να κατακρίνει…Όταν όλα αυτά δεν γίνονται καν θέμα θα είναι ένα μεγάλο βήμα…Από την στιγμή που είναι και υπάρχουν συμβάντα που άνθρωποι σκοτώνονται για τέτοια ζητήματα…Τι να πεις μετά…

Πρόσφατα ένας πατέρας αυτοκτόνησε επειδή ο γιος του ήταν διαφορετικός από τα άλλα αγόρια. Αν είχατε απέναντί σας αυτόν τον πατέρα και αυτό το γιο τί θα τους λέγατε;

Αλέξανδρος: Θα του έλεγα να κλείσει τα αυτιά του όσο πιο δυνατά μπορεί από όλα τα καρφιά που ακούει γύρω του από άτομα που εκτονώνουν την κακία τους και την μιζέρια τους σε αθώους ανθρώπους. Θα του έλεγα ότι ο γιός σου είναι μοναδικός…Να κλείσει τα μάτια…Να θυμηθεί τα παιδικά του χρόνια…Όλα αυτά που είναι το παιδί του για αυτόν…Να σκεφτεί πόσο τον αγαπάει και θα του έλεγα επίσης να τον αγκαλιάσει σφιχτά…Να είναι περήφανος…Θα του έλεγα ότι όλα αυτά που ακούει είναι απλά τα τέρατα ανθρώπων, όχι δικά του…Δεν είναι το παιδί του αυτές οι λέξεις…Το παιδί του είναι μοναδικό και έχει δικαίωμα να είναι ευτυχισμένο με όποιο τρόπο θέλει…Αλλά ότι και να έλεγα εγώ, η κοινωνία φτάνει να ωθεί ανθρώπους στην δυστυχία…Επειδή κρίνει, στοχεύει και παίρνει δύναμη από όποια αδυναμία νιώσει σε μας…

Νεκτάριος: Ο πατέρας δεν υπάρχει πια για να των ρωτήσω, τον έφαγε ο όχλος… Ωστόσο θα ρωτούσα τον συγκεκριμένο όχλο που θέλω να πιστεύω ότι είναι η μειοψηφία της συγκεκριμένης κοινωνίας, το πώς αισθάνεται σήμερα που χλεύασε αυτόν τον πατέρα και πλέων δεν βρίσκεται ανάμεσα μας. Ελπίζω το παιδί να μην νιώσει τύψεις για την πράξη του πάτερα του με θύτες τους συγκεκριμένους ανθρώπους…

Ετοιμάζετε νέα παράσταση;

Νεκτάριος: Θα έχω τη χαρά να ξεκινήσω άμεσα πρόβες για ένα σπουδαίο έργο έλληνα συγγραφέα, που πραγματεύεται τα βιώματα ενός αντιήρωα στην προσπάθεια του να περάσει στην Ελλάδα από την Μικρά Ασία την περίοδο του ’22, το οποίο θα με φέρει κοντά με δύο αγαπημένους συναδέλφους αλλά και φίλους έπειτα από τέσσερα χρόνια απ’ όταν έγινε και το πρώτο ανέβασμα. Τα υπόλοιπα εν καιρό…

Αλέξανδρος: Δεν έχω ακόμα κάτι σίγουρο υπόψιν…

Σας ευχαριστούμε πολύ για την όμορφη συζήτηση.

Αλέξανδρος, Νεκτάριος: Και εμείς σας ευχαριστούμε για τη φιλοξενία!

*Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν τη συνέντευξη είναι του Νεκτάριου Κουρή.

Σχόλια

Συνεντεύξεις

Περισσοτερα στην κατηγορια Συνεντεύξεις

Copyright © 2015-2016 Clevernews