Συνεντεύξεις

Ο Κωνσταντίνος Μούσσας μάς μιλά για τις «Μεσοτοιχίες».

Ο Κωνσταντίνος Μούσσας μάς μιλά για τις «Μεσοτοιχίες».

Εννέα ιστορίες, ένα οδοιπορικό σε διαφορετικούς τόπους, πεποιθήσεις, φιλοσοφικά και υπαρξιακά ζητήματα αποτελεί το νέο βιβλίο του Κωνσταντίνου Μούσσα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος (περισσότερα για το βιβλίο δείτε εδώ)

Πείτε μας λίγα λόγια για τις «Μεσοτοιχίες»;

Τοποθετώ τον Τενεσί Ουίλλιαμς κάπου στους Αμπελόκηπους ή τον Κάφκα στο Κάϊρο την εποχή της πανδημίας. Και μαζί εννέα ανώνυμους ήρωες. Πρόκειται για την ιχνογράφηση ανθρώπων σε διάφορες πόλεις του κόσμου κι ένας κύκλος με κέντρο την παντοδύναμη μνημοσύνη μέσα στην απαγόρευση της κυκλοφορίας, τον εγκλεισμό, και όσα ζήσαμε και σε μεγάλο βαθμό ζούμε. Δεν με ενδιέφερε βέβαια ακόμα μια καταγραφή της θλιβερής πραγματικότητας που όλοι βιώνουμε στην εποχή της πανδημίας. Ούτε όμως κι ένα υπεραισιόδοξο μήνυμα, ως αποτύπωμα των εννέα διηγημάτων του βιβλίου.

Τί είναι για εσάς φθορά;

Θα απαντήσω με μερικούς στίχους μου από τη συλλογή «Τροπικοί Δείκτες».

Με ρωτά τι είναι φθορά;/ Απέναντι μπαλκόνι με απλωμένες καθημερινότητες να χορεύουν σε σκοινιά/στεγνώνοντας απώλειες και χρώματα./ Αέρας μέσα σε άδεια μανίκια/που υψώνονται σε στάση κατακόρυφης παράδοσης./Κατάλαβες τώρα;

Προτιμάτε την ποίηση ή την πεζογραφία;

Δεν υπάρχει επιλογή ανάμεσα σε νότες ή χρώματα. Όλα τα χρειάζεται ο μουσουργός ή ο ζωγράφος. Όλη την συντριβή του μωβ ή την έκρηξη ενός επικού πρελούδιου. Άλλο που η ποίηση προηγήθηκε κάθε τέχνης. Αυτή είναι το παν, όμως έχουμε ανάγκη όλων των μορφών λογοτεχνικής έκφρασης. Ένα δοκίμιο ή μια κριτική, έχουν πολλές φορές την ίδια βαρύτητα με ένα καλό ποίημα.

Ποια κοινωνική «μεσοτοιχία» θα χτίζατε και ποια θα γκρεμίζατε;

Οι «Μεσοτοιχίες» περιγράφουν γεγονότα φαινομενικά ασύνδετα σε διάφορες χώρες, αναχωρούν και καταλήγουν στην ίδια διάσταση, ανεξάρτητα από χώρο και χρόνο με έναν και μόνο σκοπό: να δείξουν την ταύτιση και την αλληλεπίδραση των ανθρώπινων υπάρξεων σαν ένα αδιαίρετο σύνολο. Δεν έχουμε καμία πιθανότητα να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις του μέλλοντος όπως την κλιματική αλλαγή, το μεταναστευτικό, τις ενδεχόμενες νέες πανδημίες, τις διακρίσεις, αλλά και τους κοινωνικούς αποκλεισμούς όλων των μορφών αν συνεχίσουμε από κει που σταματήσαμε πριν ένα χρόνο. Ζητούμενο είναι λοιπόν οι μεσοτοιχίες που ενώνουν-όσο κι αυτό ακούγεται ουτοπικό ή κοινότοπο- και όχι αυτές που χωρίζουν.

Σε ποια ιστορική εποχή θα θέλατε να είχατε ζήσει;

Σε κάθε εποχή, η οποία θα ήταν εκείνη των πλανόδιων ποιητών, των περιηγητών του κόσμου, των αγνώστων ηρώων και των προδομένων απάτριδων, των μαχητών που νικήθηκαν χωρίς να ηττηθούν ποτέ, της θυσίας και της επανάστασης. Σε μια εποχή όπου θα γινόμουν, αυτός που είμαι. Και ποια θα μπορούσε να είναι αυτή η εποχή; Μα αυτή εδώ, η σύγχρονη, η τωρινή. Εμείς, είμαστε οι εποχές, οι νικητές και οι ηττημένοι, αρκεί να επιλέξουμε τον δρόμο του προορισμού μας.

Πόσο επηρέασε η καραντίνα τα γραπτά σας;

Έτσι κι αλλιώς η δημιουργία απαιτεί διακριτική απόσταση από τον θόρυβο και των «πολλών τη συνάφεια», χωρίς αυτό να σημαίνει απομόνωση. Ίσως λοιπόν αυτή η πρωτόγνωρη κατάσταση με ώθησε σε μια γραφή πιο εξωστρεφή, λιγότερο ενδοσκοπική, η οποία τελικά είχε αφετηρία τους άλλους και κατάληξη την ατομική μνήμη. Μια δηλαδή αντίστροφη, διαλεκτική πορεία από αυτή της φιλοσοφικής ενατένησης.

Αν έπρεπε να διαλέξετε ένα μοναδικό βιβλίο για συντροφιά, ποιο θα ήταν αυτό;

Εξαρτάται από τη στιγμή. Θα έκανα διαφορετική επιλογή, σε διαφορετική στιγμή.

Ετοιμάζετε νέο βιβλίο;

Οι «Μεσοτοιχίες» θα κυκλοφορήσουν στην Ιταλία το επόμενο διάστημα, σε μετάφραση του Maurizio de Rosa. Για τον χειμώνα ετοιμάζονται οι «Αναμνήσεις από τη Χώρα των Ηττημένων» μια συγκεντρωτική έκδοση άρθρων, δοκιμιών και κριτικών που έχω δημοσιεύσει την τελευταία πενταετία και ο «Φιλοκτήτης», ένα θεατρικό βασισμένο στην ομώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή.

Σας ευχαριστούμε πολύ!

Σχόλια

Συνεντεύξεις

Περισσοτερα στην κατηγορια Συνεντεύξεις

Copyright © 2015-2016 Clevernews