Συνεντεύξεις

Χριστίνα Χρυσανθοπούλου: «Η φαντασία είναι αποδεσμευτική, αλλά και τύραννος»

Χριστίνα Χρυσανθοπούλου: «Η φαντασία είναι αποδεσμευτική, αλλά και τύραννος»

Καθημερινές ιστορίες, που η καθημερινότητα δε σε αφήνει να σκεφτείς ότι λαμβάνουν χώρα δίπλα σου, περιλαμβάνονται στη νέα συλλογή διηγημάτων «Χαμένες πλατείες» της Χριστίνας Χρυσανθοπούλου που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Κέδρος (περισσότερα για το βιβλίο δείτε εδώ).

Κυρία Χρυσανθοπούλου, πείτε μας λίγα λόγια για τις «Χαμένες πλατείες».

Οι «Χαμένες Πλατείες» είναι μια συλλογή μικρών ιστοριών με ήρωες ανθρώπους της πόλης, που συναντώνται, προσπερνούν αλλήλους ή κοντοστέκονται και κάπως επιδρά ο ένας στη ζωή του άλλου, ηχηρά ή υποδόρια. Μοιάζει με μια περιδιάβαση του αναγνώστη μες την μεγαλούπολη, κατά την οποία γνωρίζει κατοίκους της. Τυχαία και δειγματοληπτικά. Στο τέλος, όλοι αυτοί και κάποιοι ακόμη του συστήνονται εκ νέου, αυτή τη φορά από το φίλτρο ενός αναπάντεχου αφηγητή: ενός σκύλου που φυλλομετρά τη ζωή του κρίνοντας καυστικά και με μια δόση χιούμορ τους ιδιοκτήτες του, αλλά κυρίως τον εαυτό του. Έναν σκύλο ταλαίπωρο που, όπως και οι ήρωες των διηγημάτων, στα δύσκολα ξεθάβει τον κρυμμένο θησαυρό της αισιοδοξίας που χει παραχώσει εδώ και εκεί στο χώμα, στις προσωπικές υπόγειες κρυψώνες του.

Πρόκειται για πραγματικές ιστορίες;

Πρόκειται για μυθοπλασία με στοιχεία από την αληθινή ζωή και την πραγματική εμπειρία. Μια λέξη, ένα πρόσωπο, ένα συμβάν, μια εικόνα, μια γνωριμία, ένα συναίσθημα, ένα βίωμα, πρόσφατο ή καταχωνιασμένο, πυροδότησαν τη δημιουργία καθεμιάς από τις ιστορίες που παραλλαγμένες αποτυπώθηκαν στο χαρτί.

Θα βρει κάποιος αυτοβιογραφικά σας στοιχεία στους ήρωες;

Οπωσδήποτε. Ο τρόπος και μόνο που ένας συγγραφέας ερμηνεύει τα γύρω του και τα καταγράφει, οι λεπτομέρειες που τον αγκιστρώνουν, το πού θα εστιάσει το ενδιαφέρον του κάθε φορά, δεν είναι αυτομάτως μια προσωπική κατάθεση μέρους του εαυτού, της σκέψης και του ψυχισμού του;

Πιστεύετε στην τύχη και τα θαύματα;

Πιστεύω πως η ζωή έχει από όλα. Και τύχη και χαρά και ευτυχία και πάθος και ένταση και ευκαιρίες, αλλά και τα εντελώς αντίθετα όλων των παραπάνω. Θαύμα είναι η ίδια η ύπαρξη. Το μεγαλύτερο όλων. Με τα προνόμιο της ζωής όπως μου έλαχε, μπορώ να πω πως, ναι, μου επιτρέπεται να ελπίζω στις εκπλήξεις και συχνά πυκνά να ζω καταστάσεις με στοιχεία θαύματος. Αν ήμουν γεννημένη σε άλλο τόπο, χρόνο και συγκυρία, δεν ξέρω αν θα έλεγα το ίδιο. Επομένως, ναι, η ζωή είναι ένα θαύμα αν είσαι και για όσο είσαι ευνοημένος από την τύχη. Στον γενικό απολογισμό τουλάχιστον και μέχρι την ώρα που σου απευθύνεται μια τέτοια ερώτηση.

Η φαντασία λειτουργεί λυτρωτικά ή καταδικαστικά;

Η φαντασία είναι αποδεσμευτική, αλλά και τύραννος. Μπορεί να σε ταξιδέψει, αλλά και να σε βάλει απέναντι στην πραγματικότητα σε μια αναμέτρηση πολλή σκληρή και άνιση. Στη συγγραφή πάντως, δημιουργία χωρίς φαντασία είναι αδύνατη. Αλλά, μήπως και η ζωή παλεύεται χωρίς φαντασία;

Ποιο είναι το πιο δυνατό συναίσθημα κατά τη γνώμη σας, αυτό που υπερνικά όλα τ’ άλλα;

Όλα τα συναισθήματα μπορούν να γίνουν υπερδύναμα. Αυτό που επιλέγω να υπερισχύει όλων των άλλων, είναι, φυσικά, ο έρωτας. Με τη ευρεία αλλά και τη στενή έννοια της λέξης. Το πάθος, αν το ορίσουμε ως συναίσθημα και όχι ως στάση ζωής όπως πιστεύω πως είναι. Το να σου επιτρέπουν δηλαδή οι συνθήκες και οι εσωτερικές δυνατότητες να τροφοδοτείς τη φλόγα της ζωής σου με ενέργεια, άλλοτε με υλικά βραδύκαυστα και άλλοτε πυροτεχνηματικά. Αυτό το θεωρώ την μεγαλύτερη ευλογία, το ύψιστο δώρο.

Τί είναι εκείνο απ’ το οποίο αντλείτε αισιοδοξία;

Η ευγένεια, όταν την συναντώ ή την εκφράζω, η τιμιότητα όταν την επιδεικνύω ή όταν μου προσφέρεται, η καλοσύνη, η αγνότητα, η αθωότητα, το να μου επιτρέπουν οι συνθήκες να είμαι «παιδί» ή να συναναστρέφομαι ανθρώπους που κρατάνε την παιδικότητά τους. Αυτό είναι ό,τι πιο αισιόδοξο έχουμε. Το παιδί μέσα μας. Η δημιουργικότητα επίσης μου δίνει προοπτική και το προνόμιο από το στόμα μου να βγαίνει χρόνο μελλοντικός.

«Ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα». Τελικά, έχουν όλες οι ιστορίες happy end;

Όχι, βέβαια. Αλλά με προσπάθεια, λίγη ή τόνους από αυτή, την άτιμη, όταν κάτσει ο κουρνιαχτός, μες τα κατάμαυρα συντρίμμια βρίσκεις τον δρόμο για το επόμενο βήμα προς το φως.

Ετοιμάζετε νέο βιβλίο;

Είναι ήδη έτοιμο και παραδομένο στον εκδότη. Ελπίζω να πάνε όλα καλά και κάποια στιγμή να εκδοθεί. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που σκύβει πάνω από τις έννοιες της ερωτικής δέσμευσης, της συντροφικότητας, της σχέσης μεταξύ των δυο φύλων και που προσπαθεί να βρει άκρη στο χάος που διέπει όλα τα παραπάνω. Αφορά τη σχέση δυο ανθρώπων που μαχόμενοι με τους δικούς τους σαρκοφάγους δαίμονες, παράλληλα προσπαθούν να επιτύχουν το φαινομενικά απλό και δήθεν αυτονόητο: την συνεννόηση και εν τέλει την συνύπαρξη. Το τρέχα γύρευε, δηλαδή.

Σας ευχαριστούμε πολύ!

Σχόλια

Συνεντεύξεις

Περισσοτερα στην κατηγορια Συνεντεύξεις

Copyright © 2015-2016 Clevernews