Συνεντεύξεις

Γιώργης Ξηρογιάννης: «Ο έρωτας είναι αποκλειστικότητα του ανθρώπου που βγάζει τη γλώσσα στα γηρατειά και θεωρεί το θάνατο φάρσα των ψυχοθεραπευτών»

Γιώργης Ξηρογιάννης: «Ο έρωτας είναι αποκλειστικότητα του ανθρώπου που βγάζει τη γλώσσα στα γηρατειά και θεωρεί το θάνατο φάρσα των ψυχοθεραπευτών»

Το νέο βιβλίο του Γιώργη Ξηρογιάννη «Το Κισσόσπιτο» που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Βακχικόν είναι ένα ανένταχτο βιβλίο από πολλές απόψεις: Καταρχάς, δεν εντάσσεται σε καμία κατηγορία, αν και μοιάζει μυθιστόρημα, ωστόσο υπάρχει έντονο το ποιητικό, φιλοσοφικό και ιστορικό στοιχείο. Επίσης και οι ήρωές του είναι ανεξάρτητοι, ελεύθεροι, αν και δέσμιοι της ζωής και των παθών τους (περισσότερα για το βιβλίο δείτε εδώ).

Κύριε Ξηρογιάννη, γιατί επιλέξατε αυτόν τον τίτλο;

Αρχικά είχα διαλέξει, το «Π.Ν.». Ο Νέστορας και ο Στράτος επέλεξαν τον τίτλο! Θεώρησαν ότι «Το Κισσόσπιτο» είναι πιο υπαινικτικός, πιο λογοτεχνικός τίτλος και όταν ‘εμφανίστηκε’ το σχέδιο της Αντιγόνης, επιβλήθηκε αναπόφευκτα και σωστά νομίζω. «Το Κισσόσπιτο» είναι το βασικό σύμβολο του μυθιστορήματος και είναι επίσης ο χώρος που απαίτησαν οι ήρωες για να εμβολίσουν τη μοίρα τους.

Πείτε μας λίγα λόγια για το «Κισσόσπιτο».

Μου είναι πολύ δύσκολο να ‘μιλήσω’ για ένα δικό μου βιβλίο. Μου είναι δύσκολο και ως συγγραφέας και ως βιβλιοπώλης. Αυτό, νομίζω, είναι δουλειά άλλων και μόνον όταν το ίδιο το βιβλίο το ‘επιβάλλει’.

Γενικά όμως και κυρίως ενημερωτικά, θα αναφερθώ στο …παρασκήνιο της συγγραφής του κισσόσπιτου το οποίο δεν ξεκίνησε να γράφεται ως …’Κισσόσπιτο’, αλλά ως Π.Ν. Ένα βιβλίο αφιερωμένο στον Νίκο Πλουμπίδη. Ξεκίνησα να το γράφω πριν το …2006! Απέτυχα όμως. Ο λόγος ήταν απλός. Αντιμετώπιζα τον Πλουμπίδη σαν εικόνισμα που δεν είχα δικαίωμα ν’ αγγίξω. Τον ‘ζωντάνεψα’ για να τον αναγκάσω να ‘ζήσει’ ξανά στο μυθιστόρημά μου το ίδιο μαρτύριο που έζησε στη ζωντανή του ζωή. Φυσικά αρνήθηκε αυτό το Σισύφειο μαρτύριο και καλά έκανε! Αποδέχθηκα την ήττα μου και έσκισα τα χειρόγραφα… εκτός από ένα (‘Ο Μπάρμπα-Αντρέας’ εις μνήμην του πατέρα μου Αντρέα) το οποίο συμπεριέλαβα, σχεδόν αυτούσιο, στο επόμενο βιβλίο μου «Την ώρα που βραδιάζει» (ΔΙΟΠΤΡΑ 2006). Κι ευτυχώς! Ήταν η διαρκής υπενθύμιση μια μάχης που δεν είχε …τελειώσει!

Η μάχη ξαναδόθηκε και κράτησε 13 χρόνια! Με καινούργιους όρους πια. Με τον Π.Ν. να λειτουργεί εν πλήρη επιγνώσει ελεύθερος και τον έρωτα να εισβάλλει στο κισσόσπιτο για να εξανθρωπίσει το απόλυτο.

Τα γεγονότα σε σχέση με το Νίκο Πλουμπίδη είναι πραγματικά από μαρτυρίες ή προϊόντα μυθοπλασίας;

Δεν υπάρχει απλώς αναφορά στον Νίκο Πλουμπίδη. Είναι ένας απ’ τους βασικούς ήρωες του βιβλίου, ήταν η αιτία για να γραφτεί το μυθιστόρημα! Κι όπως συνήθως συμβαίνει με τα μυθιστορήματα, η μυθοπλασία υπερτερεί των γεγονότων χωρίς να τα διαστρέφει, χωρίς κυρίως να βιάζει τον χαρακτήρα του ήρωα και της ιστορικής περιόδου που έδρασε. Η τέχνη, σε αντίθεση με την ιστορία, ασχολείται περισσότερο με ότι συμβαίνει στο μυαλό και την ψυχή του ιστορικού προσώπου και όταν το καταφέρνει, τότε ρίχνει φως και στα γεγονότα δίνοντάς τους μια νέα διάσταση, αυτήν της …εν δυνάμει, της πιθανής, της αναγκαίας, αν το ιστορικό πρόσωπο χρησιμοποιούσε γειτονικές εκτάσεις του εγκεφάλου του και διαφορετικά σκοτάδια της ψυχής του.

Ο ποιητής, νομίζω, δεν έχει λόγο ύπαρξης εάν απλώς αναπαράγει με καλλιτεχνικές εκφράσεις την πραγματικότητα, αλλά μόνο όταν δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα που συγκινεί και πείθει!

Όταν δεν είναι ένας απλός προφήτης, αλλά όταν έχει θράσος και κότσια να κάνει πράξη τις προφητείες του. Όταν δημιουργεί Κόσμο! Κι ας μην προλάβει να τον κατοικήσει. 

Πιστεύετε πως «όσο μακρύτερα πηγαίνεις, τόσο λιγότερα γνωρίζεις»;

Πιστεύω πως όσο βαθύτερα πηγαίνεις, τόσο περισσότερα γνωρίζεις και …αισθάνεσαι. Αρκεί να μην πνιγείς.

Τί σημαίνουν για εσάς οι έννοιες άπειρον, μηδέν, ελπίδα, χρόνος;

Άπειρον: ανύπαρκτον. Μηδέν: απάτη. Ελπίδα: μεγαλύτερη απάτη. Χρόνος: μερικές φορές είναι ένας βραδύπους μαλάκας και μερικές φορές είναι ένας ταχύπους μαλάκας.

Στη ζωή σας μεγαλύτερη ώθηση σας έχει δώσει η τύχη ή η ανάγκη;

Η τύχη είναι αναγκαία. Παντού.

Ο έρωτας είναι αποκλειστικότητα της εφηβείας;

Ο έρωτας είναι αποκλειστικότητα του ανθρώπου που όσες φορές κι αν κοιτάζει το φεγγάρι μένει έκπληκτος λες και μόλις το ανακάλυψε, που διαθέτει τη ματιά μικρού παιδιού που ανακαλύπτει κάθε στιγμή τον κόσμο και καθημερινά γιορτάζει «την επέτειο αυτού του θαύματος που λέγεται ζωή.»

Ο έρωτας είναι αποκλειστικότητα του ανθρώπου που βγάζει τη γλώσσα στα γηρατειά και θεωρεί το θάνατο φάρσα των ψυχοθεραπευτών.

Το λίπασμα της ελευθερίας είναι η κατανόηση ή η δράση;

Η δράση χωρίς κατανόηση παράγει τέρατα! Το ίδιο συμβαίνει και με την απουσία της δράσης. Το λίπασμα της ελευθερίας είναι η γνώση.

Ποιος ποιητής και ποίημα είναι τα αγαπημένα σας;

Στην τέχνη είμαι πολυγαμικός.

Ετοιμάζετε νέο βιβλίο;

Καθημερινά γράφω, καθημερινά ζω. Μερικά απ’ αυτά που γράφω γίνονται βιβλία. Μερικά ξεστρατίζουν στη φυλακή των ονείρων. Αν και δεν έχω ακόμα μετακομίσει απ’ το …Κισσόσπιτο, ένα είναι σίγουρο: Ονειρεύομαι, άρα ζω και  Γράφω, άρα υπάρχω.

Σας ευχαριστούμε πολύ!

Σχόλια

Συνεντεύξεις

Περισσοτερα στην κατηγορια Συνεντεύξεις

Copyright © 2015-2016 Clevernews