Συνεντεύξεις

Βασίλης Κονταξής: «Στη δημιουργία και την έμπνευση δεν νομίζω ότι χωρά η μόδα»

Βασίλης Κονταξής: «Στη δημιουργία και την έμπνευση δεν νομίζω ότι χωρά η μόδα»

Ο Βασίλης Κονταξής μας είναι ευρέως γνωστός από την καλλιτεχνική του πορεία ως μουσικός και ηθοποιός. Αυτή τη φορά μας ξαφνιάζει ευχάριστα, αφού μας συστήνεται και ως συγγραφέας. Το πρώτο του μυθιστόρημα «Το βιολοντσέλο» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος (δείτε περισσότερα για το βιβλίο εδώ) και ήδη έχει αποσπάσει εξαιρετικές κριτικές. Ο συγγραφέας δέχτηκε με χαρά να μιλήσει στην ιστοσελίδα μας και τον ευχαριστούμε πολύ για αυτό.

Κύριε Κονταξή, πείτε μας λίγα λόγια για το πρώτο σας μυθιστόρημα «Το βιολοντσέλο».

«Το βιολοντσέλο» γεννήθηκε σε μία δύσκολη και συνάμα μεταβατική περίοδο για μένα. Μέχρι τη συγγραφή του δεν είχα υποψιαστεί ότι θα καταπιανόμουν με την πεζογραφία. Όταν όμως άρχισα να το γράφω, αισθάνθηκα ότι ανοίγεται μπροστά μου ένα συναρπαστικό ταξίδι που ήθελα να το ζήσω και αυτό συνέβη. Θαυμάζω το συγκεκριμένο μουσικό όργανο και με αφορμή τον ήχο του, ο οποίος πάντοτε με συναρπάζει, αποφάσισα η ιστορία μου να είναι οικοδομημένη πάνω σε αυτό. Το βιβλίο όμως δεν αναφέρεται σε ένα μουσικό όργανο μόνο, αλλά κυρίως στις σχέσεις των ανθρώπων και στην πραγματική και απόλυτη αγάπη. Με αφορμή την ιστορία ενός Έλληνα μετανάστη στη Γερμανία κατά τη δεκαετία του ’60, προσπάθησα να ξετυλίξω πολλές παράλληλες ιστορίες που εκτυλίσσονται μεταξύ ενός μικρού φανταστικού χωριού στην Κόνιτσα, την Αετοφωλιά, του Μονάχου και της Σκιάθου.

Πώς προέκυψε η ιδέα να βασιστείτε σε ένα παραδοσιακό δημοτικό τραγούδι;

Στο βιβλίο δεν αναφέρεται ότι το δημοτικό ποίημα έχει γραφεί από εμένα. Ήθελα με αυτό να προκαλέσω ένα είδος πλάνης στον αναγνώστη και να πιστέψει ότι πρόκειται για ένα γνήσιο δημοτικό τραγούδι. Το ποίημα το συνέθεσα για τις ανάγκες της ιστορίας και ειλικρινά δεν μπορώ να κρύψω τη χαρά μου που «πείθει» ότι είναι ένα τραγούδι αντλημένο από τον πλούτο της δημοτικής μας παράδοσης. Βεβαίως ακολούθησα πιστά τη μετρική δομή του ιαμβικού δεκαπεντασύλλαβου στίχου, τον κατ’  εξοχήν στίχο της δημοτικής μας ποίησης. Κατάφερα, για να χαριτολογήσω, και κάτι ακόμα: είναι το πρώτο δημοτικό τραγούδι που γράφτηκε στον αιώνα που διανύουμε!

  Η ιστορία γύρω από αυτό το τραγούδι είναι πραγματική;

Όχι, είναι ένα λαϊκό παραμύθι που συνέθεσα, εμπνευσμένο από τα παραμύθια της Ηπείρου, όπως τα άκουγα παιδί από τους προγόνους μου.

 Ποια η σχέση των νέων καλλιτεχνών (όπως εσείς) με την παράδοση; Αποτελεί πηγή έμπνευσης ή θεωρείται κάπως «παλιομοδίτικο» να εμπνέεται κανείς απ’ αυτήν;

Κάθε καλλιτέχνης έχει μια προσωπική και διαφορετική σχέση με την παράδοση. Με την ερώτησή σας έρχονται στο μυαλό μου δύο λαμπρά παραδείγματα καλλιτεχνών που εμπνέονται και δημιουργούν από την παράδοση, προσφέροντάς μας μοναδικά αποτελέσματα: οι τραγουδοποιοί Γιάννης Χαρούλης και Δημήτρης Υφαντής, που είναι και συμπατριώτης μου.

Κοιτάξτε· στη δημιουργία και την έμπνευση δεν νομίζω ότι χωρά η μόδα. Ο πλούτος της παράδοσής μας, ναι, μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για τις τέχνες και ιδίως για τη λογοτεχνία.

Τελικά, στη ζωή αξίζει να περιμένεις κάτι χωρίς να ξέρεις αν το αποκτήσεις ποτέ;

Ο μεγαλύτερος κατά τη γνώμη μου των Ελλήνων ποιητών, ο Κωνσταντίνος Καβάφης, στην Ιθάκη του, τονίζει τη μεγάλη αξία του ταξιδιού που υπερτερεί πολύ περισσότερο του προορισμού. Αν η αναμονή, κάτι που περιμένουμε, είναι συναρπαστική, είναι ένα ταξίδι που μας ολοκληρώνει και μας απαλλάσσει από κοινωνικές συμβάσεις και υλικές μικρότητες, τότε αξίζει κανείς να περιμένει. Νομίζω ότι κάθε άνθρωπος κατασκευάζει και βιώνει τη δική του «μυθολογία». Μια από τις κεντρικές ηρωίδες του βιβλίου λέει ότι είναι δύσκολο – και ίσως ανεξήγητο – να κατανοήσουμε στους άλλους τι αγαπούν, πώς το αγαπούν και γιατί το αγαπούν.

Εκτός από το ταλέντο σας στη συγγραφή, ασχολείστε επαγγελματικά με το τραγούδι και το θέατρο. Ετοιμάζετε κάποια νέα συνεργασία;

Πάντα κάτι ετοιμάζω. Είναι ο χαρακτήρας μου έτσι που δεν ησυχάζω σχεδόν ποτέ. Κάτι σκοπεύω να παρουσιάσω τον ερχόμενο Ιούλιο, και μάλιστα στα Γιάννενα, αλλά δεν είναι όμως ακόμη ανακοινώσιμο. Να είστε σίγουρη ότι θα σας κρατήσω ενήμερους!

Ποιο βιβλίο που έχετε διαβάσει πρόσφατα σας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση;

Διάβασα το βιβλίο του Θοδωρή Καλλιφατίδη «Μια πατρίδα έξω από το παράθυρό μου». Ο συγγραφέας, τον οποίο δεν γνώριζα, υπήρξε για μένα μια μεγάλη αποκάλυψη. Η οικονομία και η παραστατικότητα της γραφής του με συνάρπασαν. Διάβασα κι άλλα έργα του και ομολογώ πως τον θαυμάζω.

Να περιμένουμε σύντομα το επόμενο βιβλίο σας;

Το επόμενο βιβλίο μου ήδη έχει αρχίσει να γράφεται. Δεν μπορώ να σας κρύψω την ανάγκη μου πια να γράφω. Ούτε μπορώ να μην αναφερθώ στη μεγάλη τιμή που μου έκανε ο εκδοτικός μου οίκος, ο «Κέδρος», όσο και στα συγκινητικά σχόλια των αναγνωστών για το έργο μου. Θα ήθελα το δεύτερο βιβλίο μου να ακολουθήσει το δρόμο του πρώτου: να γεννηθεί, να ωριμάσει και να εκδοθεί όταν θα είναι έτοιμο. Για να γίνω σαφέστερος, η επαγγελματική μου πορεία, όπως η πορεία κάθε καλλιτέχνη, είναι γεμάτη από άγχη, αγωνίες, πίεση. Επιθυμώ τη συγγραφική μου πλευρά να την κρατήσω ανέγγικτη από όλα αυτά.

Σας ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο σας!

 

Σχόλια

Συνεντεύξεις

Περισσοτερα στην κατηγορια Συνεντεύξεις

Copyright © 2015-2016 Clevernews